Thursday, 11 May 2017

ಪಂಚಕನ್ಯಾ ಜಿಜ್ಞಾಸಾ


ಎಂತೆಂಥಹಾ ವಿಕೃತ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಕೆಳಗಿನ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆ ನೋಡಿ:-

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರಾತಃ ಸ್ಮರಣೀಯರಾದ ಕೆಲವು ಮಹಾಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ನೆನೆಯುವ ವಾಡಿಕೆ ಇದೆ...
ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವ ಶ್ಲೋಕ ಇದು ಆದರೆ ಅನೇಕರು ತಪ್ಪಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿರುವ ಶ್ಲೋಕವೂ ಇದೇ ಆಗಿದೆ :
ಅಹಲ್ಯಾ ದ್ರೌಪದಿ ಸೀತಾ ತಾರಾ ಮಂಡೋದರೀ ತಥಾ |

ಪಂಚಕನ್ಯಾ ಸ್ಮರೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಮಹಾ ಪಾತಕ ನಾಶನಮ್ ||
ಈ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಐದು ಮಂದಿ ಮಹಾಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ *ಅಹಲ್ಯಾ, ದ್ರೌಪದಿ, ಸೀತಾ, ತಾರಾ, ಮಂಡೋದರೀ* ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಕನ್ಯೆಯರಲ್ಲ... ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕನ್ಯಾ ಶಬ್ದ ಯಾವ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದೆ ಹೇಳಿ?... ಇನ್ನೂ ಮದುವೆಯಾಗದ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ನಾವು ಕನ್ಯೆಯರು ಅಂತೀವಲ್ವೇ... ಈ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಕನ್ಯೆಯರಲ್ಲ, ಎಲ್ಲರೂ ಮದುವೆಯಾದ ಮುತ್ತೈದೆಯರು... ಮತ್ತೆ ಯಾಕೆ ಪಂಚಕನ್ಯಾ ಅಂತ ಬಳಸಿದರು...
ಹಾಗಾದರೆ, ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಏನೋ ತಪ್ಪಿರಬೇಕು... ಆಗ ನೆನಪಾಗುವವರು... 🙏ಬನ್ನಂಜೆಯವರು🙏... ಅವರು ತಪ್ಪು ತೋರಿಸಿ, ತಿದ್ದಿ ನಾವು ಮರೆತ ಅರ್ಥವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದ್ದಾರೆ...
ಅದು "ಪಂಚಕನ್ಯಾ ಸ್ಮರೇನ್ನಿತ್ಯಂ" ಅಲ್ಲ..... "ಪಂಚಕಂ ನಾ ಸ್ಮರೇನ್ನಿತ್ಯಂ" ಆಗಬೇಕು ಅಂತ ತಿಳಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ...
ಹಾಗಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ಶ್ಲೋಕ ಸರಿಯಾಗುತ್ತದೆ...
ಇದು ಯಾರೋ ಪಂಡಿತರಿಂದಾದ ಪ್ರಮಾದ... "ನಾ" ಶಬ್ದದ ಅರ್ಥ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ ಯಾರೋ ಪಂಡಿತರು "ಪಂಚಕನ್ಯಾ" ಅಂತ ಶ್ಲೋಕವನ್ನೇ ತಿದ್ದಿದರು ಅದೇ ಜನರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು ಶ್ಲೋಕವಾಯಿತು...
"ನಾ" ಅಂದರೆ ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ "ಗಂಡಸು" ಅನ್ನುವ ಅರ್ಥ ಇದೆ...
"ಪಂಚಕಂ ನಾ ಸ್ಮರೇನ್ನಿತ್ಯಂ" ಅಂದರೆ... ಅಹಲ್ಯಾ, ದ್ರೌಪದಿ, ಸೀತಾ, ತಾರಾ, ಮಂಡೋದರೀ ಈ ಐದು ಮಹಾಮಹಿಳೆಯರನ್ನ ಬೆಳಗಾತ ಎದ್ದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ "ಗಂಡಸು" ಕೂಡ ನೆನೆಯಬೇಕು ಅನ್ನುತ್ತದೆ ಈ ಶ್ಲೋಕದ ಅರ್ಥ.... ಯಾಕೆಂದರೆ ಈ ಐವರೂ ಕೂಡ ಮಹಾಮಹಿಳೆಯರೆನಿಸಿದ್ದು ಹೇಗೆ ? ಅವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ತಾವು ಎದುರಿಸಿದ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಧೃತಿಗೆಡದೆ, ಅವಮಾನಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು, ಸಂಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ನುಂಗಿಕೊಂಡು, ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿ, ಜೀವನದ ಅಧೋಗತಿಯಿಂದ ಮೇಲೆದ್ದು ಬಂದು ಪಾರಾದವರು ....
ಅದರಿಂದ ಸರಿಯಾದ ಶ್ಲೋಕ ಹೀಗಿದೆ :
ಅಹಲ್ಯಾ ದ್ರೌಪದಿ ಸೀತಾ ತಾರಾ ಮಂಡೋದರೀ ತಥಾ |
ಪಂಚಕಂ ನಾ ಸ್ಮರೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಮಹಾಪಾತಕ ನಾಶನಮ್ ||
ಕೆಲವು ಕಡೆ ಸೀತಾ ಬದಲು ಕುಂತಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕೂಡ ಶ್ಲೋಕ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ... ಸೀತೆ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಲಕ್ಷ್ಮೀಯೇ ಆದ್ದರಿಂದ ಸೀತೆಯ ಬದಲಿಗೆ ಕುಂತಿಯನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ.. ಕುಂತಿ, ಗಾಂಧಾರಿಯರು ಕೂಡ ಮಹಾಮಹಿಳೆಯರೆ... 
"ಅಹಲ್ಯಾ ದ್ರೌಪದಿ ತಾರಾ ಕುಂತೀ ಮಂಡೋದರೀ ತಥಾ"
ಹೀಗೂ ಆಗುತ್ತದೆ...‌
ಇದರಂತೆ ನಾವು ನಿತ್ಯ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವಾಗ ಹೇಳುವ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮರೆತ ಒಂದು ನದಿಯ ಹೆಸರನ್ನು ಕೂಡ ಬನ್ನಂಜೆಯವರು ತಿಳಿಸಿಕೊಟ್ಟು ಆ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಸರಿಮಾಡಿದ್ದಾರೆ :
ಈಗ ನಾವು ಹೇಳುವ ಶ್ಲೋಕ : 
ಗಂಗೇ ಚ ಯಮುನೇ ಚೈವ ಗೋದಾವರೀ ಸರಸ್ವತಿ |
ನರ್ಮದಾ ಸಿಂಧು ಕಾವೇರಿ ಜಲೇಸ್ಮಿನ್ ಸನ್ನಿಧಿಂ ಕುರು ||
ಅಲ್ಲಿ ಗಂಗೇ ಆದಮೇಲೆ, "ಚ" ಬಂದಿದೆ... ಒಮ್ಮೆ ಚಕಾರ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಯಾಕೆ ಯಮುನೇ ಆದಮೇಲೆ "ಚೈವ" ಬರಬೇಕು.... ನದಿಯ ಹೆಸರು ಮರೆತ ಯಾರೋ ಪಂಡಿತರು "ಚೈವ" ಸೇರಿಸಿದರು... ಮತ್ತೇ ಮುಂದೆ ಅದೇ ಪ್ರಾಕ್ಟೀಸ್ ಆಯಿತು ತಪ್ಪು ಶ್ಲೋಕವಾಯಿತು... 
*ಅದು "ಚೈವ" ಅಲ್ಲ "ಕೃಷ್ಣಾ" ನದಿಯ ಹೆಸರು ಬಿಟ್ಟಿದೆ ಸೇರಿಸಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಿ ಆಗ ಶ್ಲೋಕ ಸರಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಅಂತ ಅಂದವರು ಬನ್ನಂಜೆಯವರು ಮಾತ್ರ*
ಗಂಗೇ ಚ ಯಮುನೇ ಕೃಷ್ಣೇ ಗೋದಾವರೀ ಸರಸ್ವತಿ |
ನರ್ಮದಾ ಸಿಂಧು ಕಾವೇರಿ ಜಲೇಸ್ಮಿನ್ ಸನ್ನಿಧಿಂ ಕುರು ||
ಇದು ಸರಿಯಾದ ಶ್ಲೋಕ...

ನಮಸ್ಕಾರ..‌. 


-:: ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರ ಕೆಳಗಿದೆ ::- 



 ಮೇಲಿನದ್ದು್
ಅಹಲ್ಯಾ ದ್ರೌಪದಿ ಸೀತಾ ತಾರಾ ಮಂಡೋದರೀ ತಥಾ |
ಪಂಚಕನ್ಯಾ ಸ್ಮರೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಮಹಾ ಪಾತಕ ನಾಶನಮ್ ||

ಇದು ಮೂಲ ಶ್ಲೋಕ. ಇದನ್ನು ಆಧುನಿಕ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಏನಕ್ಕೇನೋ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಮಾಡಿ ಹಿಂದೂ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನೇ ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ವಿಚಾರ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಭಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಕೂರುವುದು ಸೂಕ್ತ. ಧರ್ಮದ್ರೋಹಕ್ಕೆ ಪರಿಮಾರ್ಜನೆ ಇಲ್ಲವೆಂದು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಡಬೇಕು. ಪಂಚಕನ್ಯೆಯರ ಬಗ್ಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಸಿಕ್ಕ ವಿದೇಶೀ, ವಿದೇಶೀ ಕೃಪಾಪೋಷಿತರು, ನಾಸ್ತಿಕ ಬುದ್ಧಿ ಜೀವಿಗಳು ಹಾಗೂ ವಿಧಮಿ೯ಯರು ಮನಬಂದಂತೆ ಟೀಕೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಧಮ೯ ಶಿಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದೂ ನಿಚ್ಚಳ ಸತ್ಯ. ಇನ್ನೋರ್ವ ಸ್ತ್ರೀ ಬಗ್ಗೆ ಬೊಟ್ಟು ತೋರಿಸುವ ಮೊದಲು ತಮ್ಮ ತಾಯಿ, ತಂಗಿ, ಅಕ್ಕ, ಇತ್ಯಾದಿ ಆಪ್ತ ವರ್ಗವನ್ನು ನೆನೆಯಿರಿ, ಅವರಂತೆ ಎಲ್ಲರೂ ಎಂಬ ಭಾವನೆಯೇ ಭಾರತೀಯತೆ.


ಚಕಾರಕ್ಕೆ ಮಹತ್ವವಿದೆ. ನಮಕ, ಚಮಕ ಪ್ರಶ್ನಗಳನ್ನು ಓದಿದಾಗ ತಿಳಿದುಬರುತ್ತದೆ. ೭ ನದಿಗಳಿಗೆ ಆಳವಾದ ವೈದಿಕ ವಿಜ್ಞಾನದ ಬುನಾದಿ ಇದೆ. ೮ನೇಯದು ಹೇಗೆ ಸೇರಿಸಿದರು? ಕೃಷ್ಣ ಭಕ್ತಿ ಒಳ್ಳೆಯದು. ಹಾಗಂತ ಸಿಕ್ಕಸಿಕ್ಕಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ ಹೆಸರು ಸೇರಿಸಿ, ಆ ಹೆಸರಿಗೂ ಬೆಲೆ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಕನ್ಯ ಪದದ ಅರ್ಥ ತಿಳಿಯದ ಕಾರಣ ಈ ರೀತಿಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು ಮೂಡಿವೆ. ಈ ಮುಂದಿನ ವಿವರಣೆಯು ನಿಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕಾದರೆ ಮೊದಲು ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹ ಬಿಟ್ಟು  http://veda-vijnana.blogspot.in/2015/11/blog-post_69.html ಈ ಕೊಂಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಲೇಖನ ಓದಿದ ನಂತರ ಮುಂದಿನ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಅರ್ಥವಾದೀತು.

ವಧುವು ಪಂಚಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ಮನದೊಳಗೆ ಸ್ಮರಿಸಬೇಕೆಂದು ಊರ್ಮಿಳಾ+ತೃಣಬಿಂದು ವಿವಾಹ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಪಾತಿವ್ರತ್ಯದ ಪರಾಕಾಷ್ಟೆಯೇ ಈ ಕನ್ಯೆಯರು. ಮದುವೆಯಾದವರು ಕನ್ಯೆಯರಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದ ಅಪಭ್ರಂಶ. "ನ್ಯಾಲಿಬೀಶಸ್ಯ ಸ್ವಯಂ ವಿಕ್ಷು ಸಂದೃಗ್ ರುಕ್ಮೇ ತ್ವೇಷಃ ಇತಿ ಕನ್ಯಾ" ಎಂದು ಬ್ರಾಹ್ಮಿಯಲ್ಲಿ ಶಬ್ದೋತ್ಪತ್ತಿ. ಹೀಗೆ ೪೦ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ಯ ಶಬ್ದೋತ್ಪತ್ತಿ ಇದೆ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ವಿವಾಹವಾದವರು ಕನ್ಯೆಯರಲ್ಲ ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖವಿಲ್ಲ. ಅಹಲ್ಯಾ, ಸೀತಾ, ದ್ರೌಪದೀ, ತಾರಾ, ಮಂಡೋದರಿಯರು ವಿಶಿಷ್ಟ ನಿತ್ಯನೂತನ ಕನ್ಯೆಯರು. ಸ್ವಯಂಸಿದ್ಧ ಅಗ್ನಿಸ್ವರೂಪರು. ಪಾವಕನಿಂದಾಗಿ ಪಾವನತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದವರು. ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಏನಕ್ಕೇನೋ ನಾಟಕೀಯ ಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನು ಅವರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸಿದ್ದಾರೆಯಷ್ಟೆ. ದ್ರೌಪದಿಯ ವಸ್ತ್ರಾಪಹರಣವನ್ನು ವ್ಯಾಸರು ಮಹಾಭಾರತದ ಮೂಲವಾದ ತಮ್ಮ ಜಯಾ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿಲ್ಲ. ದ್ವಾಪರಾ ಯುಗದ ಆ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ರಾಜ್ಯಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ ಪಟ್ಟಮಹಿಷಿಯು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಭೆಗೆ ಬರುವ ಹಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಅವಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿ ಗೌರವಯುತವಾಗಿಯೇ ಕರೆತಂದರು. ಅದನ್ನೇ ಅವಮಾನ ಎಂದದ್ದು. ಹೋಗಲು ಅನುಮತಿ ಇಲ್ಲದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಕರೆತಂದದ್ದೇ ರಾಜ್ಯಶಾಸ್ತ್ರದ ರೀತ್ಯಾ ಸರಿಯಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಕಥಾಲಹರಿ ನಾಟಕ ಮನೋರಂಜನೆಗಳಿಗಾಗಿ ವಸ್ತ್ರಾಪಹರಣ ಮಾಡಿದವರು ಜನಗಳೇ ಹೊರತು ಕೌರವರೋ, ವ್ಯಾಸರೋ ಅಲ್ಲ!

ದ್ರೌಪದಿಯು ಸ್ವಯಂ ಕಾಳಿಯೇ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ. ಭೌತಿಕ ಪ್ರಪಂಚದ ನಾಟಕೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂವರ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ವಿವಾಹವಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅಲ್ಲಿ ಪಂಚಪಾಂಡವರನ್ನು ಪತಿಯನ್ನಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದು "ಯೋಗ"ವೇ ಹೊರತು ಭೋಗವಲ್ಲ. ದ್ರೌಪದಿಯು ಭೋಗಿಸಲ್ಪಡುವವಳಲ್ಲ. ಕಾಲಿಯು ಕಾಲನ ಸಮಾ ಅರ್ಧಾಂಶ. ಇದು ಕಾಲೀ + ಕಾಲರ ಲೀಲಾ. ಹಾಗಾಗಿ ಪಂಚಪಾಂಡವರು ಕಾಲಾಂಶ ಸಂಭೂತರು. ಅವರು ವ್ಯವಹರಿಸಬೇಕಾದರೆ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಪ್ರಕೃತಿಯೇ ದ್ರೌಪದಿ ಸ್ವರೂಪದ ಕಾಳಿ. ಭೋಗ, ಸಂಭೋಗ, ಆಭೋಗಗಳ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದರೆ ಯೋಗದ ಚಿಂತನೆಯು ಹತ್ತಿರವೂ ಸುಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಸ್ತ್ರೀಯ ಜನ್ಮದಿಂದಾರಂಭಿಸಿ ೬ ಹಂತಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ೭ನೇ ಹಂತಕ್ಕೆ ಯೋಗಿನಿ ಪಟ್ಟ. ಅದನ್ನು ಮೀರಿ ೮ನೇಯದಾದಾಗ ಕಾಲೀ! ಕಾಲನ ಪಂಚಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಯು ವ್ಯವಹರಿಸಿ "ನ್ಯಾಲೀ" ಎಂದರೆ ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ಸಮತೋಲನವೆಂಬ ಜಯವೇ "ಜಯಭಾರತ". ಮುಂದದು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಮಹಾಭಾರತವಾಯಿತು. ಅದರಲ್ಲಿ ವಿಕೃತ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳೂ ಪ್ರಕ್ಷೇಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.


ಹಾಗೇ ಅಹಲ್ಯೆಯು ಜಡಭರಿತೆ. ಅಂದರೆ ಅವಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಚೈತನ್ಯೋಲ್ಲಾಸವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಇನ್ಯಾರಿಂದಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆಗಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾಗಿದ್ದ ಗೌತಮರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇಂದ್ರ ಎಂದರೆ ಬಲದ ಪ್ರವರ್ತನೆ ಅವಳಲ್ಲಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟು ಬಿಟ್ಟರೆ ಗೌತಮರ ಮಾರುವೇಷದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಮಾನಭಂಗ ಮಾಡಿದ ಇಂದ್ರ ಎಂದರೆ ಇಡೀ ಋಗ್ವೇದದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನ ಸ್ತುತಿ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ! ದೇವತೆಗಳು ಆ ರೀತಿ ಭೌತಿಕ ದೇಹ ಧರಿಸಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂದ್ರನು ಪ್ರಕಟವಾಗಬೇಕಾದರೂ ತನ್ಮಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸಮೀಪಸ್ಥ ೪ ಅಥವಾ ೫ನೇ ಆಯಾಮದಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಭೌತಿಕ ಶರೀರಕ್ಕೆ ಅದರದ್ದಾದ ಕರ್ಮಾಧೀನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಬದ್ಧತೆ ಇದೆ. ಅದನ್ನು ಮೀರಲು ಇಂದ್ರನಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಭೌತಿಕ ೩ನೇ ಆಯಾಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದರೆ ಭೌತಿಕ ಕರ್ಮ ಹಿಡಿದೀತೋ! ಇಂದ್ರ ಪದಚ್ಯುತನೂ ಆದಾನೂ! ಅದಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ದೃಷ್ಟಾಂತವೆಂದರೆ ದಶಾವತರ. ವಿಷ್ಣುವು ಆ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸಿಕೊಂಡು ದಶಾವತಾರ ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೇ ಆಯಾ ಅವತಾರಗಳಿಗೆ ಅಂತ್ಯವನ್ನೂ ಕಾಣಿಸಿರುತ್ತಾನೆ. ರಾಮ ಎಂಬ ವಿಶಿಷ್ಟ ಚೈತನ್ಯದ ಪಾದ ಸ್ಪರ್ಷವಾದಾಗಲೇ ಅಹಲ್ಯೆಯಲ್ಲಿರುವ ಜಡತ್ವ ನೀಗಿ ಚೈತನ್ಯ ತುಂಬುತ್ತದೆ. ಉಳಿದದ್ದೆಲ್ಲ ಆಖ್ಯಾಯಿಕೆಗಳಷ್ಟೆ.

ಹಾಗೇ ಸೀತೆಯು ತಾನು ಸಾಧಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಪಾವಕಾಗ್ನಿ ಸಿದ್ಧಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತಾಳೆ. ರಾವಣನಂತಹವನಿಗೂ ಸೀತೆಯನ್ನು ಏನೂ ಮಾಡಲಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಎಂತಹಾ ವಿಪತ್ತು ಬಂದರೂ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಎದುರಿಸಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಸ್ತ್ರೀ ಅಬಲೆಯಲ್ಲ, ಮಹಾನ್ ಶಕ್ತಿ ಎಂದು ಸೀತೆ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ. ಅದು ಗೃಹಿಣಿಯ ಅಗ್ನಿಸಿದ್ಧಿ.

ತಾರೆಯು ಗುರುಪತ್ನಿ, ಮಹಾನ್ ಸಾಧಕಿ. ಚಂದ್ರ ಕಿರಣವು ಪ್ರಪಂಚದ ಎಲ್ಲ ಚರಾಚರಗಳನ್ನು ಆಡಿಸಬಲ್ಲದಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ತಾರೆಯ ಮೇಲೆ ಅದರ ಪ್ರಭಾವವು ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಉಂಟಾಗಲಿಲ್ಲ. ಸೋಮ ಎಂಬ ಅಂಶವಿಲ್ಲದೆ ಯಾವುದೇ ಭ್ರೂಣವೂ ಬೆಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ಪ್ರಾಪಂಚಿಕದ ಪರಮೋಚ್ಛ ಸತ್ಯ. ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣವಾವುದು ಎಂದು ಕೇಳಲು "ಸೋಮವೇ ಕಾರಣ" ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಬುಧನಿಗೆ ಕುರುಡ ಕುಬ್ಜನಾಗಲು ಗುರುವಿನಿಂದ ಶಾಪ ಪ್ರಕರಣ. ಅಲ್ಲಿ ಗುರುವಿಗೂ ಚಂದ್ರಕಲಾ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದೆ. ಆದರೆ ತಾರೆಯ ಮೇಲೆ ಬೀರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಮುಂದೆ ಬುಧನು ವಿಶಿಷ್ಟ ಮಂತ್ರೋಪಾಸನೆಯಿಂದ ಸೌರಯಾನ ಮಾಡುತ್ತಾ ಗ್ರಹಪಟ್ಟ ಪಡೆದು ಲೋಕದ ಕರ್ಮವ್ಯಾಪಾರ + ಬುದ್ಧಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಕಿರಣ ಪ್ರೇಷಣೆ ಮಾಡುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊತ್ತು ಬೆಳಗುತ್ತಾನೆ. ತನಗೆ ಕಣ್ಣಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಲೋಕಕ್ಕೇ ಕಣ್ಣಾಗುತ್ತಾನೆ. ತಾರೆಯು ತನ್ನ ಗೃಹ್ಯಾಗ್ನಿ ಸಿದ್ಧಿಯಿಂದ ತಾರಾಮಂಡಲಕ್ಕೇ ಹಿರಿಯಳಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ.

 ಮಂಡೋದರಿಯ ಪೂರ್ವಜನ್ಮ ವೃತ್ತಾಂತವೇ ಅಗಾಧವಾದ ಶಿವಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮೂಲತಃ ಮಧುರಾ ಎಂಬ ಅಪ್ಸರೆಯಾದ ಮಂಡೋದರಿಯು ಮಯಾಸುರ + ಹೇಮಾ ನಾಮಕ ಅಪ್ಸರಾ ಇವರಿಗೆ ಶಿವನಿಂದ ಅನುಗ್ರಹಿತವಾದ ಧತ್ತಕ ಪುತ್ರಿ. ಅಪ್ಸರಾ ಆಗಿದ್ದು ಅವಳ ತಪೋಬಲ ಅಗಾಧ. ಇನ್ನು ರಾವಣನಿಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ತಿಳಿ ಹೇಳುವುದು, ತಿದ್ದುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾಳೆ. ಉದಾ:- ನವಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸಬೇಡಿ, ವೇದಾವತಿಯನ್ನು ಕೆಣುಕಬೇಡಿ ಏಕೆಂದರೆ ಅವಳೇ ಮುಂದೆ ಸೀತೆಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿಬರುತ್ತಾಳೆ ಎಂದು ಮಂಡೋದರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೇ ಸೀತೆಯನ್ನು ರಾಮನಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿ ಎಂದು ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಿರುತ್ತಾಳೆ. ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮಧರ್ಮ ಪರಿಪಾಲನೆ ಮಾಡುವ ಸತಿಯು ಕಷ್ಟಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪತಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ, ಅದನ್ನು ದೇವವಾಕ್ಯದಂತೆ ಪಾಲಿಸಿದರೆ ಸಾಕು ಎಂತಹಾ ವಿಪತ್ತನ್ನೂ ಪರಿಹರಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟದ್ದು ಮಂಡೋಧರಿಯೇ. ಅದು ಅವಳ ಪಾವಕಾಗ್ನಿ ಸಿದ್ಧಿ. ರಾಮ ರಾವಣ ಯುದ್ಧಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ರಾವಣನನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಕೊನೆಗೆ ಪತಿಯೇ ಪರಧೈವವೆಂದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾವಣನೊಂದಿಗೆ ಸಹಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ. ರಾವಣನ ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಸೇನೆ ನಷ್ಟವಾಗುತ್ತಾ ಬಂದೊಡನೆ ಒಂದು ಯಜ್ಞ ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯು ಮಂಡೋದರಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಗೃಹ್ಯಾಗ್ನಿಯಿಂದಲೇ ವಿಶೇಷ ಅಗ್ನಿ ಸಂಪಾದಿಸಿಕೊಂಡು ಯಜ್ಞ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯಜ್ಞ ಭಂಜಕನಾಗಿ ಅಂಗದನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ರಾವಣನು ಅಲ್ಲಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆಗ ಮೂಲವಾದ ಮಂಡೋದರಿಯ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನಷ್ಟ ಮಾಡಲು ಪ್ರತಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ರಾವಣ ಎದ್ದು ಬರಬೇಕಾಯ್ತು, ಯಜ್ಞಣಭಂಗವಾಯ್ತು. ಅದು ರಾವಣನ ಸೋಲು. ಯಜ್ಞ ಮುಂದುವರೆದಿದ್ದರೆ ಅವನು ಅಜೇಯನಾಗುತ್ತಿದ್ದ. ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮಧರ್ಮ ಪರಿಪಾಲನೆಗೆ ಮಂಡೋದರಿಯ ಜೀವನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯೂ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ ಇದ್ದಂತೆ.

ಸನಾತನ ಧರ್ಮಾಸಕ್ತರು ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹ ಬಿಟ್ಟು ಇನ್ನೂ ಆಳವಾದ ಅಧ್ಯಯನದಿಂದ ಸ್ವಯಂ ಅನುಭವ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಿ ಎಂದು ವಿನಂತಿ.

ಹಾಗಾಗಿ "ಪಂಚಕನ್ಯಾ ಸ್ಮರೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಮಹಾಪಾತಕ ನಾಶನಂ" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಈ ೫ ಕನ್ಯಾ ಸ್ವರೂಪೀ ಅಗ್ನಿಗಳನ್ನೇ ಗೃಹಿಣಿಯು ಪ್ರತಿನಿತ್ಯವೂ ನೆನೆಯಲು ತಿಳಿಸಿದ್ದು. ಅವರು ನಡೆದ ದಾರಿ, ಪಟ್ಟ ಕಷ್ಟ, ಎದುರಿಸಿದ ರೀತಿ, ಸಾಧಿಸಿದ ಸಾಧನೆಗಳು ಇವೆಲ್ಲ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಆದರ್ಶಪ್ರಾಯ. ಹಾಗಾಗಿ ಪಂಚಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿರಿ ಎಂದರು. ಇದು ಗೃಹಿಣಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಪುರುಷರಿಗಲ್ಲ. "ಪಂಚಕಂ ನಾ" ಎಂದು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿರುವುದು ಶುದ್ಧ ತಪ್ಪು. ನಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಇನ್ನೂ ಅಷ್ಟು ಕಳಪೆಯಾಗಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಪಂಚಕಂ+ನಾ ಎಂದು ಮಾಡಿ "ನಾ" ಅಕ್ಷರಕ್ಕೆ ಪುರುಷ ಎಂದು ಅರ್ಥ ಮಾಡಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಪಂಚಕಂ ಎಂದಾಗ ಒಂದು ಗುಂಪು ನಪುಂಸಕ ಸೂಚೀ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಪಂಚಕಂ ಎಂದು ಪಂಚಕನ್ಯೆಯರಿಗೆ ಹೇಳುವುದು ಅತೀ ಅತೀ ವಿರಳ. ಪಂಚಕಂ ಎಂದು ಅಗ್ನಿಪಂಚಕಂ, ಶಂಕರ ಭಗವತ್ಪಾದರ ಮನಿಷಾ ಪಂಚಕಂ, ಸಾಧನ ಸೋಪಾನ ಪಂಚಕಂ, ಕೌಪೀನ ಪಂಚಕಂ, ಇತ್ಯಾದಿ; ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ ಹೇಳಿದ ಅಸ್ತಿ ಭಾತಿ ಪ್ರಿಯಂ ರೂಪಂ ನಾಮ ಚೇತ್ಯಂಶ ಪಂಚಕಂ; ಕೊಂಡೆಮಂಚಣ್ಣಗಳ ಪುಣ್ಯಸ್ತ್ರೀ ಲಕ್ಷ್ಮಮ್ಮ ಹೇಳಿದ ಹ್ರಸ್ವಸ್ವರ ಪಂಚಕ, ಸದ್ಯಾದಿ ವಕ್ತ್ರ ಪಂಚಕ, ಪಿಂಡಬ್ರಹ್ಮ ಪಂಚಕಂ; ಚೆನ್ನಯ್ಯ ಉರಿಲಿಂಗದೇವರು  ಹೇಳಿದ ಮನ ಪಂಚಕಂ; ಅಪ್ರಮಾಣ ಗುಹೇಶ್ವರನು ಅರುಹಿದ ಕರ್ಮೇಂದ್ರಿಯ ಪಂಚಕಂಗಳ್, ವಿಷಯ ಪಂಚಕಂಗಳ್, ಧರ್ಮೇಂದ್ರಿಯ ಪಂಚಕಂಗಳ್, ಕರಣ ಪಂಚಕಂಗಳ್, ವಾಯುಪಂಚಕಂಗಳು; ಇಮ್ಮಡಿ ಮುರಿಘಾ ಗುರುಸಿದ್ಧರು ತಿಳಿಸಿದ ಅನಿಷ್ಟ ಪಂಚಕಂ; ಒಕ್ಕಲಿಗ ಮುದ್ದಣ ಹೇಳಿದ ಜೀವಪಂಚಕಂಗಳು; ಪಾದಂ ಚ ಪಂಚಪಂಚಕಂ ಎಂದು ಪಾದಪ್ರಕ್ಷಾಲನ ವಿಧಿಯನ್ನು ಗಮ್ಮಾಳಪುರದ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗನ ವಚನ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಾಗಿ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು ೫ ಜನ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ "ಪಂಚಕಂ" ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯಾಸೂಚೀ ನಪುಂಸಕಲಿಂಗಸೂಚೀ ಶಬ್ದವನ್ನು ಹೇಳಿರುವುದಿಲ್ಲ. 

ನಾ ಸ್ಮರೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಎಂದರೆ ಸ್ಮರಣೆ ಮಾಡದಿದ್ದವರು ಮಹಾಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲವರು ಎಂದು ಇನ್ಯಾರೋ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಬಹುದು. ಇನ್ನು "ನಾ" ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲಿ ಪುರುಷ ಎಂದು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ ಇನ್ನು ಹಲವು ಕಡೆ ನಿಷೇಧಸೂಚಿ ಇರುವಲ್ಲಿ ಹಾಗೆಯೇ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿ ಅಪಾರ್ಥ ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಬಹುದು. "ನಾ" ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲಿ ಪುರುಷ ಸೂಚೀಯಾಗಿದ್ದರೆ ಪುರುಷರಿಗೆ ಏಕೆ ಈ ಪಂಚಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಲು ಹೇಳಿದರು? ಗೃಹಸ್ಥ ಧರ್ಮ ಪರಿಪಾಲನೆ ಮಾಡಿ ಔನ್ನತ್ಯ ಸಾಧಿಸಿರುವ ವಸಿಷ್ಠ, ರಾಮ, ಪುರಂಧರ, ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭ, ಮಹೇಶ್ವರ ಪಂಚಕವನ್ನು ನೆನೆಯಲು ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತು. ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮಧರ್ಮವನ್ನು ಆಶ್ರಮಧರ್ಮ ದೀಪಿಕೆಯು ನಿರೂಪಿಸಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಪತಿವ್ರತಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಅದರ ದ್ಯೋತಕವೀ ಪಂಚಕನ್ಯಾ. ಏನಕ್ಕೇನೋ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕೊನೆಗೆ ಅದಕ್ಕಿನ್ನೊಂದು ಸುಳ್ಳು ಸೇರಿಸಿ ಕೊನೆಗೆ ವಿದೇಶಿಯರಿಂದ ನಗೆಪಾಟಲಿಗೀಡಾಗುವ ಸ್ಥಿತಿ ಬರುವುದು ಬೇಡ.

ಪಂಚಕನ್ಯೆಯರ ಕುರಿತಾದ ಈ ಶ್ಲೋಕವು ವ್ಯಾಸ ಪ್ರಣೀತ. ಅದನ್ನು ಮನಬಂದಂತೆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಮಾಡಿ ಜನರನ್ನು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸಿದರೆ ಅನರ್ಥವಾದೀತು ಎಚ್ಚರ! ಗಂಗೇ ಯಮುನೇ ಇತ್ಯಾದಿ ೭ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ವೇದದಿಂದ ಆಯ್ದು ಶ್ಲೋಕ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಗಂಗಾವತರಣಕ್ಕಿಂತಲೂ ಎಷ್ಟೋ ಅನಂತ ಕಾಲ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಈ "ಗಂಗೇ ಚ ಯಮುನೇ ಚೈವ..." ಶ್ಲೋಕ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದೆ. ತಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಹಾಗೆ ತಿರುಚಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಬುದ್ಧಿಗೆ ಹೊಳದಂತೆಲ್ಲ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಮಾಡುವುದಲ್ಲ.

ಇದು ಪಂಚಕನ್ಯಾ ಜಿಜ್ಞಾಸೆಯ ಆರಂಭವಷ್ಟೆ. ಜಡಶಕ್ತಿ, ಕಾಲೀ, ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ಸರಸ್ವತೀ, ಭೂದೇವಿ ಸ್ವರೂಪೀ ಪಂಚಕನ್ಯಾಶಕ್ತಿಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ತಿರೋಧಾನ ಲಯ, ಸ್ಥಿತಿ, ಸೃಷ್ಟಿ, ಅನುಗ್ರಹ ಎಂಬ ಪಂಚಕಾರ್ಯಗಳ ಸಹಭಾಗಿಗಳು. ಮಹಾನ್ ಚೇತನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತೇವೋ ಅಷ್ಟಷ್ಟು ಅವರ ನೈಜ ವಿಚಾರಗಳು ಕಾಲ ದೇಶಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ಚಿಂತಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ವೇದದ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿದರೆ ಸತ್ಯಾರ್ಥ ಪ್ರಕಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.


-         ವಿಜ್ಞಾಸು

Thursday, 4 May 2017

ಶ್ರೀ ಮಠ ಬಾಳೇಕುದ್ರು - ನೂತನ ರಥ ಸಮರ್ಪಣೆ ಹಾಗೂ ರಥೋತ್ಸವ : ೮-೯ ಮೇ ೨೦೧೭

ಸಿರಿಭೂವಲಯದ ಸ‍‍ಂಶೋಧಕರಿಗೆ ಒಂದು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ‌


ಸಿರಿಭೂವಲಯವನ್ನು ಕುರಿತು ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಹಲವಾರು ಗೊಂದಲದ ಮಾಹಿತಿಗಳು ಪ್ರಚಲಿತವಿವೆ. ಕುಮುದೇಂದುವಿನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಬಹಳ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಈ ಕಾವ್ಯವು ಕನ್ನಡನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಲಿತವಿದ್ದ ವಿಚಾರವಾಗಿ ಸಿರಿಭೂವಲಯದಲ್ಲೇ ಖಚಿತವಾದ ಮಾಹಿತಿ ಇದೆ!

ಭೂತಬಲಿಯ ‘ಭೂವಲಯ’ ದ ಅನಂತರ ‘ಕುಮುಲಬ್ಬೆ’ಯು ರಚಿಸಿ ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದ ಸಿರಿಭೂವಲಯವು ಕುಮುದೇಂದುವಿನ ಅಂಕಕಾವ್ಯ ‘ಸರ್ವಭಾಷಾಮಯೀಭಾಷಾ ಸಿರಿಭೂವಲಯ’ ರಚನೆಗೆ ಮೂಲ ಆಕರವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಾಕೃತ, ಕನ್ನಡ ಹಾಗೂ ಸಂಸ್ಕøತಭಾಷಾ ಮಿಶ್ರಣದ ‘ಪದ್ಧತಿಗ್ರಂಥ’ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಸಿರಿಭೂವಲಯದ ಮಹತ್ತರವಾದ ಮಾಹಿತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಂದಿನ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಲಿತವಿದ್ದ ಎಲ್ಲಭಾಷೆಗಳ, ಎಲ್ಲವಿಚಾರಗಳ ಎಲ್ಲಕೃತಿಗಳ ಮಾಹಿತಿಗಳನ್ನೂ ಮುಂದಿನವರ ‘ಪ್ರಕ್ಷಿಪ್ತಭಾಗಗಳಿಗೆ’ ಅವಕಾಶವಾಗದಂತೆ ಸಂಕೇತರೂಪದಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿಸುವು ಕುಮುದೇಂದುಮುನಿಯ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶ.

ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಮಯೀ; ಸರ್ವಜ್ಞಾನಮಯೀ ಹಾಗೂ ಸರ್ವಭಾಷಾಮಯಿಯಾದ ‘ಸುವಿಶಾಲಪತ್ರ ದಕ್ಷರಭೂವಲಯ’ವು ಕುಮುದೇಂದುವಿನಿಂದಲೇ ರಚಿತವಾಗಿದ್ದು, ಕೆಲವು ಮೇಧಾವಿಗಳು ಅಕ್ಷರಲಿಪಿಯ ಸಿರಿಭೂವಲಯದ ಅವತರಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ‘ಪ್ರಕ್ಷಿಪ್ತಭಾಗ’ಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿದ ಕುಮುದೇಂದುಮುನಿಯು ಈ ‘ಸುವಿಶಾಲಪತ್ರದಕ್ಷರಭೂವಲಯವನ್ನು’ ತನ್ನದೇ ಆದ ನವಮಾಂಕ ಪದ್ಧತಿಯ ಕನ್ನಡ ಅಂಕಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿ, 16000 ಚಕ್ರಗಳ ಅಂಕಭೂವಲಯವನ್ನು ರೂಪಿಸಿರುತ್ತಾನೆ. ಅದರ ಮೂಲಪ್ರತಿಯು ಏನಾಯಿತೋ ತಿಳಿದವರಿಲ್ಲ.

ಮುಂದೆ ಮಲ್ಲಿಕಬ್ಬೆ ಎಂಬ ಸಾಧ್ವಿಯು ಇದನ್ನು ಕೋರಿಕಾಗದದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಲಿಪಿಮಾಡಿಸಿ ತನ್ನ ಗುರು ಮಾಘಣನಂದಿಗೆ ಶಾಸ್ತ್ರದಾನಮಾಡಿದ್ದಳೆಂಬ ಮಾಹಿತಿ ಪ್ರಚಲಿತವಿದೆ. ಈ ಕೋರಿಕಾಗದದ ಅಂಕಲಿಪಿಯ ಸಿರಿಭೂವಲಯವೂ ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರತಿಗಳು ತಯಾರಾಗಿದ್ದ ಬಗ್ಗೆ ಸುಳಿವಿದೆ.

ಸುವಿಶಾಲಪತ್ರದಕ್ಷರಭೂವಲಯ ಹಾಗೂ ಕುಮುದೇಂದುವು ತನ್ನ ಸಾವಿರಾರು ಶಿಷ್ಯರಿಂದ ಗಣಿತಸೂತ್ರದ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಿದ ‘ಅಂಕಭೂವಲಯವು’ ಬಹುಪಾಲು ಒಂದೇ ಆಗಿದ್ದರೂ ಅದರಲ್ಲಿ  ಕೆಲವೆಡೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿರುವು ಸ್ಪಷ್ಟವಿದೆ.

ಇದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಕೆಲವು ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸೋಣ:  ಅಂಕಭೂವಲಯದ ಮೊದಲನೇ ಚಕ್ರವನ್ನು ಅಕ್ಷರಗಳಿಗೆ ಪರಿವರ್ತಿಸಿ ಅದನ್ನು ‘ಶ್ರೇಢೀಬಂಧ’ದಲ್ಲಿ ಓದುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಸಿದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವ ಅಕ್ಷರಗಳ ಸರಪಣಿಗೂ; 1953ರಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಿತವಾಗಿರುವ ‘ಅಕ್ಷರ ಅವತರಣಿಕೆ’ಗೂ ಕೆಲವೊಂದು ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು ಕಾಣಬರುತ್ತವೆ. ಅಂಕಚಕ್ರದ ಅಂಕಿಗಳನ್ನು ಅಕ್ಷರಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಶ್ರೇಢಿಬಂಧದಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡು ಓದಿದಾಗ, ‘ಅಷ್ಟಮಹಾಪ್ರಾತೀಹಾರ್ಯ’ ಎಂಬ ಮೊದಲನೇ ಪದ್ಯವು ಸರಿಯಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇದೇಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆದಾಗ ‘ಟವಣೆಯಕೋಲು ಪುಸ್ತಕ ಪಿಂಛಪಾತ್ರೆ..’ ಎಂಬ ಎರಡನೇ ಪದ್ಯವೇ ಸರಿಯಾಗಿ ಉಗಮವಾಗುವುದಿಲ್ಲ! ಸಾಗುವ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಾತ್ಯಾಸವಿದೆ.

ಮೊದಲನೇ ಅಂಕಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯಾರಂಭದ ಏಳು ಪದ್ಯಗಳು ಉಗಮವಾಗುತ್ತವೆ. ಏಳನೇ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅಕ್ಷರಗಳಿಗೂ 1953ರಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಿವಾಗಿರುವ ಅಕ್ಷರ ಅವತರಣಿಕೆಗೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. 1953ರ ಮುದ್ರಿತಪ್ರತಿಯಲ್ಲಿ ಏಳನೇ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ವಿಮಲಾಂಕ ಕಾವ್‍ಯ ಭೂವಲಯ’ ಎಂದು ಮುದ್ರಣವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಅಕ್ಷರಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ‘ವಿಮಲಾಂಕ’ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ! ‘ಸಿರಿಭೂವಲಯ ಸಿದ್ದಾಂತ ಕ್ರಮವಿಹ ಭೂವಲಯ’ ಎಂದು ಸಿಗುತ್ತದೆ.  ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ‘ ಸಿರಿಭೂವಲಯ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಮಂಗಲ ಪಾಹುಡವು’ ಎಂಬ ಅಕ್ಷರಗಳ ಸರಪಣಿಯು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಇದು ಎಲ್ಲಿ ಸೇರಬೇಕೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ವಿವರಣೆಯೂ ಇಲ್ಲ!!ಇಂಥ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಇಂದಿನ ವಿಜ್ಞಾನದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ! ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವರು ಈ ಕಾವ್ಯದ ಮಹತ್ವವನ್ನೇ ಕಡೆಗಣಿಸಿ ಸಿರಿಭೂವಲಯದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ನಿರಾಸಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

1953ರ ಅಕ್ಷರ ಅವತರಣಿಕೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ ಕೆ. ಶ್ರೀಕಂಠಯ್ಯನವರಾಗಲೀ ಅದನ್ನು ತಾವೇ ಸಂಶೋಧಿಸಿದ್ದೆಂದು ಪ್ರಚಾರಮಾಡಿ; ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಯಲ್ಲಪ್ಪಶಾಸ್ತ್ರಿಯವರಾಗಲೀ ತಾವು ಈ ಅಕ್ಷರ ಅವತರಣಿಕೆಯನ್ನು ‘ಸುವಿಶಾಲಪತ್ರದಕ್ಷರದ ಭೂವಲಯ ವನ್ನಾಧರಿಸಿ ನಕಲು ಮಾಡಿದ್ದೆಂಬ ಅಸಲು ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿಲ್ಲ! ಹೀಗಾಗಿ ಈ ಮಹೋನ್ನತ ಕಾವ್ಯದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಸಂದೇಹಗಳು ತಲೆದೋರಲು ಕಾರಣವಾಯಿತು.

ಸಿರಿಭೂವಲಯದಸುಧಾರ್ಥಿಯು ಈಅಚ್ಚರಿಯ ಕಾವ್ಯವನ್ನು  ಕುರಿತು 2010 ರಿಂದ ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವ ಹನ್ನೊಂದು ಸರಳ ಪರಿಚಯ ಕೃತಿಗಳು ಇವೆಲ್ಲ ಗೊಂದಲಗಳನ್ನೂ ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ತಾರ್ಕಿಕವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ ಖಚಿತವಾದ ಮಾಹಿತಿಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಿರುವುದಿದೆ. ಸಿರಿಭೂವಲಯ ಕುರಿತು ಅಂತರ್ಜಾಲ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಈಗ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗಿ ಈ ಅಚ್ಚರಿಯ ಕೃತಿಯನ್ನು ಕುರಿತಂತೆ ಹೊಸ ನಿಗೂಢತೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿದೆ!

ಈ ಅಚ್ಚರಿಯಕೃತಿಯ ಪರಿಚಯ ಕೃತಿಗಳ ಅಂತರ್ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಡಕವಾಗಿರುವ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿಶೇಷ ಮಾಹಿತಿಗಳನ್ನು ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಸಿ; ಈ ಕಾವ್ಯದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುವ ಹಂಬಲವು  ಕೆಲವರಲ್ಲಿದೆ.

‘ಅಂಕಚಕ್ರಗಳನ್ನು ಕಂಪ್ಯೂಟರಿಗೆ ಅಳವಡಿಸಿ, ಅದರಿಂದ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಈ ಕಾವ್ಯದ ವಿಶ್ವರೂಪದರ್ಶನ ಮಾಡಿಸುವೆವ’ ಎಂಬ ಅಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಯೋಜನೆಯು ಹಲವರದು ಕುಮುದೇಂದುವಿನ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಅಕ್ಷರಭೂವಲಯ ಹಾಗೂ ಅಂಕಭೂವಲಯ   ಪ್ರಚಲಿತವಿದ್ದುದು ಕಾವ್ಯದಲ್ಲೇ ಖಚಿತವಾಗಿದೆ! ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಈಗ ಅಂಕಚಕ್ರವನ್ನು ಕಂಪ್ಯೂಟರಿಗೆ ಅಳವಡಿಸಿ; ಅವನ್ನು ಅಕ್ಷರಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತಿಸಿ; ಅದರಿಂದ ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾದ ಸಾಂಗತ್ಯಪದ್ಯಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿ; ಅಂತರ್ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ತೆಗೆಯುವೆವೆಂಬುದು         ಕನಸಿಮಾತು!!

1953ಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಈ ಕಾವ್ಯವನ್ನು ಕುರಿತು ನಡೆದ ಸಂಶೋಧನೆಯೇ ‘ಅರೆಸತ್ಯ’ ಎಂಬುದು ಸಾಬೀತಾಗಿದೆ! ಈಗ ಆಗುವುದೂ ಅದೇ!!!   1953ರಲ್ಲಿಪ್ರಕಟವಾದ ಈಕಾವ್ಯದ ‘ಅಕ್ಷರಸಂಸ್ಕರಣ’ವು  ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ‘ಸುವಿಶಾಲಪತ್ರದಕ್ಷರದಭೂವಲಯ’ ಪ್ರತಿಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ್ದು ಎಂಬುದು ಈಗ ಖಚಿತವಾಗಿದೆ! 

ಈ ಅಕ್ಷರಭೂವಲಯದ ತಾಳೆಯೋಲೆಗಳ ಮೂಲಪ್ರತಿ ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿಯೂ ಇಂದಿಗೂ ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಿರುವ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಸಂಶಯಾತೀತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಸಿರಿಭೂವಲಯವನ್ನು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‍ಗೆ ಅಳವಡಿಸಿ, ಅಂಕರೂಪದಿಂದ ಅಕ್ಷರರೂಪಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತಿಸುವೆವೆಂದು ಯಾರೇ ಹೇಳಿದರೂ ಅದೊಂದು ಸುಳ್ಳಿನ ಕಥೆಯಾಗುತ್ತದೆ!

ಡಾಕ್ಟರೇಟ್ ಪಡೆದ ಹಲವಾರು ಮೇಧಾವಿಗಳು ಈಗ ಪ್ರಕಟವಾಗಿರುವ ಸಿರಿಭೂವಲಯದ ಪರಿಚಯಕೃತಿಗಳ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ‘ನೂತನ ಸಂಶೋಧನೆಯನ್ನು’ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸುವ ಯೋಜನೆಗೆ ಚಾಲನೆ ನೀಡಿರುವುದಿದೆ! ಕಳೆದ 65 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕತ್ತಲಕೋಣೆ ಸೇರಿದ್ದ  ಈ ಕೃತಿಯ ಸರಳ ಹಾಗೂ ಸಮರ್ಪಕವಾದ ಪರಿಚಯ ನೀಡಿ; ಕಾವ್ಯಾಂತರ್ಗತವಾದ ಹಲವಾರು ಅಮೂಲ್ಯ ಮಾಹಿತಿಗಳನ್ನು ಮೊದಲಿಗೆ  ಬೆಳಕಿಗೆತಂದ ಪರಿಚಯ ಕಾರನ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸುವ ಸೌಜನ್ಯವೂ ಹಲವರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವಾಗಿರುವುದು ತೀರ ಅನುಚಿತವಾದ ವರ್ತನೆಯಾಗಿದೆ. ಈ ಗ್ರಂಥದ ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ 1953ರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದ ಇತಿಹಾಸ ನಿರ್ಮಿಸುವಕಾರ್ಯ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು! 2000ನೇ ಇಸವಿಯಲ್ಲಿ ‘ಪುಸ್ತಕಶಕ್ತಿಯವರ’ ಪ್ರವೇಶದಿಂದ ಹಿಂದಿನ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಮರುಚಾಲನೆ ದೊರೆಯಿತು! 2010ರಿಂದ ಪ್ರಕಟವಾಗಿರುವ ಸರಳ ಪರಿಚಯಕೃತಿಗಳ ಕಾರಣದಿಂದ ಈ ಅನುಚಿತ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಹಿನ್ನೆಡೆಯುಂಟಾಗಿತ್ತು!! ಈಗ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿದ್ಯಾವಂತರು ಸಂಘಟಿತ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಸಿ, ಸಿರಿಭೂವಲಯದ ಸರಳ ಪರಿಚಯಕೃತಿಗಳನ್ನು ಮೂಲೆಗುಂಪಾಗಿಸಿ, ಪುನಃ ಇಲ್ಲದ ಇತಿಹಾಸ ನಿರೂಪಿಸುವ ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಕೈಹಾಕಿರುವುದು ಕನ್ನಡದ ವಿಶೇಷತೆಯಾಗಿದೆ! ಸಂಬಂಧಿಸಿದವರು ಈ ಮಹತ್ತರವಾದ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡಬೇಕಿದೆ!!! ಅವರನ್ನು         ಅಭಿನಂದಿಸೋಣ!!!

ಸುವಿಶಾಲಪ್ರದಕ್ಷರದಭೂವಲಯದ ಪ್ರತಿಯನ್ನು ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಸಂಕುಚಿತ ಮನೋಭಾವದ ಕಾರಣದಿಂದ ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿರಿಸಿರುವ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಸದೇಹವಿಲ್ಲ. ಈಗ ಅದರ ನಕಲು ಪ್ರತಿಯನ್ನಾದರೂ ಹೊರತಂದು ಮುಂದಿನ ಸಂಶೋಧನೆನಡೆಸಿ,   ಅಲ್ಲಿನ ಅಂತರ್ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅವುಗಳ ಸರಳಪರಿಚಯಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕಿದೆ.

ಅದೃಷ್ಟವಶದಿಂದ 'ಸುವಿಶಾಲಪತ್ರದಕ್ಷರದ ಭೂವಲಯ'ವೇ ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ದೊರೆತರೂ, ಅದು ಚಕ್ರಬಂಧರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಂಕೇತವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ! ಅದರೊಳಗೆ ನಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಬೇಕಾದರೆ; ಮೊದಲನೇ ಹಂತವಾಗಿ ಸ್ತಂಬಕಾವ್ಯ ಹಾಗೂ ಅಶ್ವಗತಿಯ ಅಂತರ್ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಬೇಕು. ಪ್ರಥಮಖಂಡದ 59 ಅಧ್ಯಾಯಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಿರಿಭೂವಲಯದಸುಧಾರ್ಥಿಯು ತನ್ನ ಇತಿಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವಿರುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮಾಡಿದ್ದಾಗಿದೆ. ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಅಂತರ್ಸಾಹಿತ್ಯವು ಪ್ರಕಟವಾಗಿವೆ. 

 ಅಶ್ವಗತಿಯಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವಾಗ, ಪೂರ್ಣಪದ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ಪಾದಪದ್ಯಗಳ ಅಂತರ್ಸಾಹಿತ್ಯವು ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಬೇಕು.   

  ಪಾದಪದ್ಯಗಳ ಮೊದಲನೇ ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ ಮೇಲಿನಿಂದ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಸರ್ಪಗತಿಯಲ್ಲಿ  ಸಾಗಿದಾಗ ದೊರೆಯುವ ಅಂತರ್ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿ, ಪ್ರತೇಕವಾಗಿ ಬರೆದುಕೊಂಡು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಬೇಕು.

  ಮೂಲಕೃತಿಯ ಪಾದಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ತಂಬಕಾವ್ಯ ದೊರೆಯುವ ವಿಚಾರವಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು.  ಅಂತರ್ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿದಾಗ, ಅದು ಚತ್ತಾಣವೋ   (ನಾಲ್ಕುಸಾಲಿನ ಪದ್ಯರೂಪ) ಅಥವಾ ಬೆದಂಡೆಯೋ (ಗದ್ಯರೂಪ) ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು.

  ಇವುಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ 

1) ಮೊದಲಿಗೆ ಅಶ್ವಗತಿಯ ಅಂತರ್ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಪಾದಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅನಂತರ ಅದರಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಅಶ್ವಗತಿ ಹಾಗೂ ಸ್ತಂಬಕಾವ್ಯರೂಪದಲ್ಲಿ ಬೇರೊಂದು ಅಂತರ್ಸಾಹಿತ್ಯ   ದೊರೆಯುವುದನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಂತರ್ಸಾಹಿತ್ಯ ದೊರೆತಲ್ಲಿ ಅವನ್ನು ಅಧ್ಯಾಯ; ಪಾದಸಂಖ್ಯೆ; ಅಕ್ಷರಸಂಖ್ಯೆ ಇತ್ಯಾದಿ ವಿಳಾಸ ಸಹಿತವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ ಪರಿಚಯಿಸಬೇಕು. ( ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ,   ಸಮರ್ಪಕವಾದ ಫಲಿತಾಂಶ ದೊರೆಯುವ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಪ್ರಮಾಣೀಕರಿಸಿದ್ದಾಗಿದೆ)

2) (ಅ) 1ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಿಂದ 59ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದವರೆವಿಗೆ ಪ್ರವಹಿಸಿರುವ ಸ್ತಂಬಕಾವ್ಯವನ್ನು ಅವುಗಳಭಾಷಾನುಸಾರವಾಗಿ    ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಒಂದೆಡೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕು. (ಸ್ಥಂಬಕಾವ್ಯ)

(ಆ) ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಪಾದ ಹಾಗೂ ಅಕ್ಷರ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ   ಮೇಲಿನಿಂದ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಪ್ರವಹಿಸಿರುವ ಸ್ತಂಬಕಾವ್ಯದ   ಭಾಗವನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿ, ವಿಳಾಸ ಸಹಿತವಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ ಪರಿಚಯಿಸಬೇಕು. 

(ಆಆ) ಕೆಲವು ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಜೋಡಿನಾಗರಬಂಧದಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವ ಸ್ತಂಬಕಾವ್ಯಭಾಗವನ್ನು ವಿಳಾಸಸಹಿತ ಗುರುತಿಸಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ ವಿವರಿಸಬೇಕು. ಅಂದರೆ; ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಅಧ್ಯಾಯದ ಯಾವುದೇ ಪಾದದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ   ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಅಕ್ಷರಗಳು ಮೇಲಿನಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಬಲಬದಿಯ ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಮೇಲೆಸಾಗಿ, ಪುನಃ ಬಲಬದಿಯ ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಕೆಳಗೆಸಾಗುವ ಕ್ರಮವಿರುತ್ತದೆ.   ಅವುಗಳನ್ನು ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿ, ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ ವಿವರಿಸಬೇಕು.

  ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವ ಅಂತರ್ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಿರುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮೂಲ ಪದ್ಯಗಳಂತೆಯೇ ಒಂದೇ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕುಪಾದಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಪುನಃ   ಅಶ್ವಗತಿ ಹಾಗೂ ಸ್ತಂಬಕಾವ್ಯರೂಪದಲ್ಲಿ ಬೇರೊಂದು ಭಾಷೆಯ (ಕನ್ನಡ; ಪ್ರಾಕೃತ; ಸಂಸ್ಕತ ಇತ್ಯಾದಿ) ಅಂತರ್ಸಾಹಿತ್ಯವು ದೊರೆಯುತ್ತದೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ,   ಅದನ್ನು ಪ್ರ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿ, ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ, ವಿವರಿಸಬೇಕು.

  ಈರೀತಿಯ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಹಾಗೂ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ನೀಡುವ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುವವರಿಗೆ  ಕನ್ನಡದೊಂದಿಗೆ ಬೇರೊಂದು ಅಥವಾ ಹಲವಾರು ಭಾಷೆಗಳ ಪರಿಚಯದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾಚೀನವಾದ ಧರ್ಮಜ್ಞಾನ, ವಿಜ್ಞಾನ,  ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಂಗೀತ, ನೃತ್ಯಾದಿ ನಾನಾರೀತಿಯ ವಿಚಾರಗಳ ಆಳವಾದ    ಜ್ಞಾನ ಅಥವಾ   ಸಮರ್ಪಕವಾದ ಪರಿಚಯವು ಅತ್ಯಗತ್ಯ.

  "ಸಿರಿಭೂವಲಯದಲ್ಲಿ ಏನೂ ಇಲ್ಲ; ಈಗ ಸೂಚಿಸಿರುವುದೆಲ್ಲವೂ ಕೇವಲ ಭ್ರಮಾಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುವವರ ಸ್ವಕಪೋಲ ಕಲ್ಪಿತ ವಿವರಣೆಗಳು"  ಎಂದು ಅನುಚಿತವಾಗಿ ವಾದಿಸುವವರ ವಾದದ ಬೇಗೆಯನ್ನು ಶಮನ ಮಾಡಲು ಅಗತ್ಯವಾದುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ಬೆಳಕುಕಂಡು ಪ್ರಕಟವಾಗಿ; ಸಾಮಾನ್ಯ ಓದುಗರನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದಾಗಿದೆ. ಇನ್ನುಳಿದಿರುವುದು ಸಿರಿಭೂವಲಯದ   ವಿಶ್ವರೂಪದರ್ಶನಮಾತ್ರ.

  ಮೇಲೆಸೂಚಿಸಿದಂತೆ ಬಹುಮುಖ ಪ್ರತಿಭಾಶಾಲಿಗಳು ಬಹಳ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಶ್ರಮವಹಿಸಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದಲ್ಲಿಮಾತ್ರವೇ ಸಾಮಾನ್ಯ ಓದುಗರಿಗೆ ಸರ್ವಜ್ಞಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಪ್ರಾಚೀನ ಕನ್ನಡಕವಿ ಕುಮುದೇಂದುಮುನಿಯ ಸರ್ವಭಾಷಾಮಯೀಭಾಷಾ ಸಿರಿಭೂವಲಯದ ವಿಶ್ವರೂಪದರ್ಶನವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ!

    ಇಂಥ ಮಹೋನ್ನತವಾದ, ಅತಿಕಠಿಣವಾದ, ಲೋಕೋಪಕಾರಿಯಾದ, ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಛಲಹೊಂದಿದ ಮೇಧಾವಿಗಳ ಶ್ರದ್ಧಾವಂತ ಸೇವೆಯು ಈಗ ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅಧ್ಯಯನವೆಂಬುದು ಯಾರಿಗೂ ಬೇಡದ ವಿಚಾರವಾಗಿದೆ! ಸಿರಿಭೂವಲಯವು ಈಗಾಗಲೇ ‘ಕಬ್ಬಿಣದ ಕಡಲೆ’ ಎಂಬ ಹಣೆಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಕಾರಣದಿಂದ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಇದು ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದವರಿಗೆ ಇದರ ಗಾಳಿಗಂಧವೂ ತಿಳಿಯದು! ಹೀಗಿರುವಲ್ಲಿ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಅಚ್ಚರಿಯ ಕಾವ್ಯವು ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಉಳಿಯುವ ದಾರಿಯಾವುದು? ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಈಗ ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ಸರಳಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳಿಗಾದರೂ ಕಂಠಪಾಠದ ಸ್ಫರ್ಧೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಲಿಸುವ ಕಾರ್ಯನಡೆಯಬೇಕಿದೆ.

ವ್ಯಕ್ತಿಜೀವನದ ವಿಕಸನಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ನೆರವುನೀಡಲಾರದ ದೂರದರ್ಶದ  ದಾಸಾನುದಾಸರಾಗಿರುವ ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳ ಪೋಷಕರು ಈ ಮಹತ್ತರವಾದ   ಜ್ಞಾನನಿಧಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸುವ ಮನಸುಮಾಡಬೇಕಿದೆ. ಚಿಕ್ಕಮಕ್ಕಳೂ ಕಂಠಪಾಠಮಾಡಬಹುದಾದ ಸರಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯವು ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಕನ್ನಡಭಾಷೆಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಅಭಿಮಾನಹೊಂದಿದ ಉದ್ಯಮಿಗಳು  ದೂರದರ್ಶನದಮೂಲಕವೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಈ ಮಹತ್ತರವಾದ ಜ್ಞಾನನಿಧಿಯ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶಕಲ್ಪಿಸಿ ಈ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಜಗತ್ತಿನ ಸಾಹಿತ್ಯದ ವ್ಯಾಪಕ ಪರಿಚಯಕ್ಕೆ ನೆರವಾಗಬಹುದಾಗಿದೆ. 

ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ, ಈ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯವಾದ ಸಾಹಿತ್ಯರತ್ನವು ಖಾಸಗಿಯವರ ಕೈಸೇರಿ, ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಪಾಲಿಗೆ ಇದು ಗಗನಕುಸುಮವಾಗುವುದು ಖಚಿತ. ಅಥವಾ ಮುಂದಿನ ಶತಮಾನದವರೆವಿಗೂ ಇದು ಯಾರಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಗದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಕಡಲೆಯಾಗಿಯೇ ಮುಂದುವರೆಯುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯ!  ಇದು ಹೇಗಾಗಬೇಕು? ಏನಾಗಬೇಕು? ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವೇಕಿಗಳಾದ ನೀವೇ ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕೆಂದು ಈ ಮೂಲಕ ನನ್ನ ಕಳಕಳಿಯ ಮನವಿ.

ಸರ್ವಜ್ಞಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಕುಮುದೇಂದುಮುನಿಯು ಸಕಲರಿಗೂ ಸದ್ಭುದ್ಧಿಯನ್ನು ಕರುಣಿಸಲಿ.

                                              -ಸಿರಿಭೂವಲಯದ ಸುಧಾರ್ಥಿ, ಹಾಸನ


*   *   *

Sunday, 30 April 2017

"ಬ್ರಹ್ಮ ಸತ್ಯ, ಜಗನ್ಮಿಥ್ಯಾ"


ಅದ್ವೈತ ಬೋಧನೆಗಾಗಿಯಲ್ಲ, ಅದ್ವೈತವು ಸಾಧನೆ. ಅಣು ರೇಣು ತೃಣ ಕಾಷ್ಟದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಹುದು ಬ್ರಹ್ಮವದು. ಜಾತಿ ಪಂಥ ಮತ ಭೇದಗಳ ಎಲ್ಲೆಯನ್ನು ಮೀರಿ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವುದೊಂದೇ ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂಬ ಅರಿವನು ಪಡೆಯುವ ಹಾದಿಯಲಿ ಮುನ್ನಡೆಯುವ ಮಾರ್ಗವೇ ಅದ್ವೈತ ಸಾಧನೆ. ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿ ಕೆ. ಎಸ್ ನಿತ್ಯಾನಂದ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರು ಯಾಗಮುಖದಲ್ಲಿ ಕಂಡಿರುವ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ ನುಡಿಗಳನ್ನು ನೋಡೋಣ:

ಜಗಕೆ ಸಾರಿದ ಸತ್ಯವೊಂದೇ ಬ್ರಹ್ಮ, ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಪೊಳ್ಳು,
ನಿಗಮ ಸಾರವು ಕೂಗಿ ಹೇಳುತಿದೆ ಕೇಳಿರೈ, ಜನರೆ ನೀವ್ ನಿಮ್ಮಯ
ಸುಗಮ ಜೀವನಕೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯು ಪರಮ ಸತ್ಯವಹುದು,
ಜಗದ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವಾ ವಸ್ತುಗಳು ಸ್ಥಿರವಲ್ಲ, ಚರವಹುದು,
ಜಗನ್ನಾಥನೊಬ್ಬನೇ ಸತ್ಯ, ಆ ತತ್ವವೇ ಬ್ರಹ್ಮ, ಎಲ್ಲರೊಳಗಿಹುದು,
ಭಗವಂತನಾಜ್ಞೆ ಇದು, ಸತ್ಯವ್ರತರಾಗಿರಿ, ಎಲ್ಲರೊಳು ಬ್ರಹ್ಮವ ಕಾಣಿರೀ ||

ಆಗ ಅರಿವಾಗುವುದು, ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮಕೆ ಭೇದವಿಲ್ಲದ ಸತ್ಯ,
ಜಾಗವೆಲ್ಲಿದೆ ಭುವಿಯೊಳಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನಾ ಹೊರತಾಗಿ ಇನಿತಿಲ್ಲ,
ಜಗವೆಲ್ಲ ಆಕ್ರಮಿಸಿಹುದು ಅಣು, ರೇಣು, ತೃಣ, ಕಾಷ್ಟದೊ
ಳಗೆ ಅಡಗಿಹುದು ಬ್ರಹ್ಮವದು, ತಡೆದು ನಿರುಕಿಸಿ ನೀವು ಕಾಣುವಿರಿ,
ಜಗದ ಸತ್ಯವು ತೋರುವುದು ಅದೆ ಕಣಾ ಬ್ರಹ್ಮವೆಂಬರು, ಸತ್ಯವು ಮೂ
ರ್ಜಗವ್ಯಾಪಿಯಾಗಿಹ ಮೂಲಚೈತನ್ಯ ಶಕ್ತಿಯ ರೂಪದೊಳು ಕಾಣಿಸುವುದೂ ||

ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಗಳೆಲ್ಲ ಅನವರತ ಪೇಳುತಿಹ ಬ್ರಹ್ಮರಹಸ್ಯವನು,
ಮೋದದಿಂ ಅರಿತು ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮವನು ಕಾಣುತಲಿ,
ವಾದದಿಂ ಅರ್ಥವ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿರಿ, ತಾನು ಬ್ರಹ್ಮ ಅಭೇದವನು,
ವೇದ ನಾದವು ಅದನು ನಿಮಗೆ ಸಾಧಿಸಿ ಕೊಡಲಹುದು, ನಿಜವಾಗಿ
ಹೃದಯದೊಳಗೆ ನೆಲಸಿರ್ಪ ಪರಮಚೈತನ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮನ ತೆರೆದು ಕಾಣಿರಿ,
ನಾದವರಿಯಿರೊ ಇದು ಕಣಾ ಎರಡಿಲ್ಲವೆಂಬ ಸತ್ಯನುಡಿಯೂ ||

ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳಲಿ ಇರುತಿಹ ಬ್ರಹ್ಮವೊಂದೇ, ನೀವೀಗ ಬಾಳಿರಿ
ಏಕತೆಯೊಳ್, ಸ್ನೇಹದೊಳ್, ಹಿಂಸಕರಾಗಬೇಡಿರಿ, ಸೋತಜೀವಿಯ
’ವಿಕಲತೆಯ ದುರುಪಯೋಗಗೊಳಿಸದೆ, ಅವುಗಳುನ್ನತಿಗೆ ನಿಮ್ಮಯ
ಕಕ್ಕುಲತೆಯಿರಲಿ, ಎಲ್ಲರೊಳಗೊಂದಾಗಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಂತಸದಿ ನಿಮ
ಗೆ ಕಾಣುವನು ಆಗ ತನ್ನಯ ಪರಮ ಚೈತನ್ಯ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ರೂಪದೊಳು
ಒಕ್ಕಲಿಗನಾಗಿರುವ ಸತ್ಯವ ಅರಿತು, ಭುವಿಯ ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳೊಂದೇ ಭೇದವಿಲ್ಲಾ ||

Saturday, 15 April 2017

"ರೇಖೀ" - ವೇದ ಮುಖದಲಿ ಸಾಧಕ ಬಾಧಕ ಚಿಂತನೆ

ರೇಖಿಯ ಹಿಂದಿನ ವೇದ ವಿಧ್ಯೆ ಯಾವುದು? ಪ್ರಸಕ್ತ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಉಪಯುಕ್ತ? ಎಷ್ಟು ಅಪಾಯಕಾರಿ? ಪೂರ್ವೋದಾಹರಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸುದೀರ್ಘ ಚಿಂತನಾ ಲೇಖನ


ಇಂದಾ,
        ವೈಧ್ಯೆ ಬಿ. ವಿಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ,
        ವೈಧ್ಯ ಬಿ.ವಿ. ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿಯವರ ಪತ್ನಿ
        ಆಯುರ್ವೇದ ವೈಧ್ಯೆ, ಮೈಸೂರು

ಪೂಜ್ಯ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರಿಗೆ ವಿಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮಾಡುವ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.

        ಈಗ ವಿಶ್ವಾದ್ಯಂತ "ರೇಖೀ" ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಪದ್ಧತಿಯು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ಜಪಾನ್ ಮೂಲದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ೧೮೩೦ರಲ್ಲಿ ಪುನರ್ಜೀವನಗೊಳಿಸಿ ಪ್ರಖ್ಯಾತಗೊಳಿಸಿದರು. ಇದರಲ್ಲಿ ತಂತ್ರಶಾಸ್ತ್ರದ ಬಹುತೇಕ ಪ್ರಯೋಗಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡು ಪ್ರಯೋಗದಲ್ಲಿರುವುದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಮಂತ್ರ, ತಂತ್ರ, ಯಂತ್ರ ಇವೆಲ್ಲದರ ಸಂಯೋಜನೆ, ಶರೀರರ ನಾಡಿಗಳ ರಚನೆ ಹಾಗೂ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮಾಡಿರುವುದು ಗೋಚರವಾಗುತ್ತದೆ.

        ಈ ರೇಖಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಲವು ವಿಚಾರ ನಿಮ್ಮಿಂದ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ. ಅದೇನೆಂದರೆ ರೇಖೀ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯು ಭಾರತೀಯ ಮೂಲದ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ವಿಧಾನವೇ? ವೇದಪೂರ್ವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶುಕಮುನಿಯು ರೇಖಿಯ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಣೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಅಥರ್ವಣ ವೇದದಲ್ಲಿ "ಕ್ರಿಯಾವತೀ ದೀಕ್ಷೆ" ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿದೆಯೇ? ರೇಖಿಗೆ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಪದವಿದೆಯೇ? ಇಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಯಂತ್ರ, ಮಂತ್ರ, ತಂತ್ರಗಳು ಜಪಾನಿನ ಭಾಷೆಗೆ ಬದಲಾಗಿ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಅಥವಾ ಕನ್ನಡಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?

        ಈ ವಿಷಯವಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ನಾನು ಮುಖತಃ ಬರುವುದೊ? ಅಥವಾ ಮಾಸಪತ್ರಿಕೆ ಋತ್ವಿಕ್ವಾಣಿಯಿಂದ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬಹುದೊ? ದಯವಿಟ್ಟು ತಿಳಿಸುವುದು.
ನಮಸ್ಕಾರಗಳೊಂದಿಗೆ
ವಿಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ
(ಸಹಿ)

ಉತ್ತರ (ಋತ್ವಿಕ್ ವಾಣಿ ಏಪ್ರಿಲ್ ೨೦೧೦) :- ಶ್ರೀಮತಿ ವಿಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಇವರ ಪ್ರಶ್ನೆ ತುಂಬಾ ಸಾಂದರ್ಭಿಕವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಸಕ್ತಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ರೇಖೀಯು (ಸಂಜೀವನವು) ಪ್ರಪಂಚದಾದ್ಯಂತ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಬಹಳಷ್ಟಿದೆ. ನಮ್ಮ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ಹಾಸು ಹೊಕ್ಕಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ರೇಖಿಯೆಂದೊ, ಒಂದು ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಪದ್ಧತಿಯೆಂದೊ ಹೇಳಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಔದ್ಯೋಗಿಕರಣ ಮಾಡಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೆ. ಈಗ ರೇಖೀ ಎನ್ನುವ ಒಂದು ವೃತ್ತಿ ತನ್ನ ಇತಿ ಮಿತಿ ಇಲ್ಲದೆಯೊ, ಅರಿಯದೆಯೊ ಮೀರಿ ವರ್ತಿಸಿ ಸದ್ಯ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಮೋಸ ಮಾಡುವವರ ವೃತ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಅದು ಜಪಾನಿನ ಯಾವುದೋ ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲ. ಅದು ಅಥರ್ವಣ ವೇದದಲ್ಲಿರತಕ್ಕ
೧. ಸಂಜ್ಞಾಪನಾ,
೨. ಸಂವೇದನಾ,
೩. ಸಂಮೋಹನ,
೪. ಶೋಷಣ,
೫. ಕ್ರಿಯಾಕರ್ಮ,
೬. ಉದ್ದೀಪನ
ಎಂಬ ಆರು ಬಗೆಯ ಶಕ್ತಿಪಾತವೆಂಬ ಒಂದು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುತ್ತೇನೆ. ಮೊದಲಾಗಿ ಕೆಲ ಉದಾಹರಣೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.

        ಮೊದಲಾಗಿ ಈ ಸಂಜೀವನವು ಅಥರ್ವದಲ್ಲಿ ಉದಾಹರಿಸಿದ್ದರೂ ಅದರ ದುರುಪಯೋಗವಾಗದಿರಲಿ ಎಂದು ಅದರ ಮುಖ್ಯ ಸೂತ್ರಗಳನ್ನು, ಕೀಲಕ, ಬೀಜ, ನ್ಯಾಸವನ್ನು ರಹಸ್ಯವಾಗಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಉದ್ದೇಶ, ಕಾರಣ ಮುಂದೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅತ್ರಿ + ಅನಸೂಯ ನಮ್ಮ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಪುರಾತನ ಆದರ್ಶ ದಂಪತಿಗಳು. ಅವರು ಈ ಶಕ್ತಿಪಾತ ವಿಧ್ಯೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಸುತ್ತಿನ ಪರಿಸರವನ್ನು ಎಷ್ಟು ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಮೋಹಕವಾಗಿಟ್ಟಿದ್ದರು ಎಂಬಲ್ಲಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಋಚೀಕನ + ಜಮದಗ್ನಿ, ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನ ಜನನ, ರೇಣುಕಾ ಸಂಹಾರ, ಪುನರುಜ್ಜೀವನ, ಶಿವನ ಗಣರೂಪೀ ಭಸ್ಮಾಸುರ ಜನನ, ಅವನ ಹಸಿವಿನ ನಿರಸನ, ಕೀರ್ತಿಮುಖನ ದಾಹ, ನಿರಸನ, ಹೀಗೆ ಕೊಡುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಲಕ್ಷ ಲಕ್ಷ ಉದಾಹರಣೆ ಕೊಡಬಹುದು. ಇಂದ್ರಜಿತುವಿನ ಬಾಣ ಹತಿಯಿಂದ ನೊಂದ ಕಪಿಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಮಾತ್ರದಿಂದ ಉಪಸಂಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಉದಾಹರಣೆ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿದೆ. ಇನ್ನು ಮಹಾಭಾರತ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೋ ಇಂತಹಾ ಸಾವಿರ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಸಿಗುತ್ತವೆ. ವ್ಯಾಸರಂತೂ ಈ ಸಂಜೀವನ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ವಿಧಾನದಿಂದಲೇ ವಿದುರ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ, ಪಾಂಡು ಎಂಬ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದರು. ನಂತರ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳ ಸಂಜೀವನಕ್ಕೂ ಕಾರಣರಾದರು. ಉತ್ತರೆಯ ಗರ್ಭದ ರಕ್ಷಣೆ, ಪರೀಕ್ಷಿತನ ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಕೃಷ್ಣ ಬಳಸಿದ್ದೂ ಅದೇ ವಿಧ್ಯೆಯನ್ನು. ಕೃಷ್ಣನು ಇದರಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಣಾತ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಕೃಷ್ಣ, ಕರ್ಷಯತೀತಿ ಕೃಷ್ಣಃ. ಮುಂದೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ಇತಿಹಾಸ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ರಾಮಕೃಷ್ಣರು ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ್ದೂ ಇದೇ ಶಕ್ತಿಪಾದ ವಿಧ್ಯೆ; ಅಂದರೆ ಸಂಜೀವನ ಚಿಕಿತ್ಸೆ. ಇಂತಹಾ ಸಾವಿರ ಸಾವಿರ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿವೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ೬ ವಿಧದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಗೆ ಅವಕಾಶವಿರುತ್ತದೆ. ಇವೆಲ್ಲಾ ಉದಾಹರಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಈ ಪ್ರಸಕ್ತಕಾಲೀನ ಸಂಜೀವನ ವಿಧಿಯು (ರೇಖಿಯ) ಈಗಿನ ವಿಶ್ವರೂಪ, ಅದರ ಸಾಧಕ ಬಾಧಕಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿವರಿಸಿ ಪ್ರಸ್ತುತ ಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ್ದು ಸಮಾಜಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ಹಿತ. ಇದರ ದುರ್ಬಳಕೆಯಾಗದಿರಲಿ ಎಂಬುದು ಇದರ ಉದ್ದೇಶ.

        ಮೊದಲಾಗಿ ಸಂಜೀವನ (ರೇಖಿಯು) ವೇದದಲ್ಲಿ ವಿವರವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಮುಖ್ಯ ಯಾಗಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲೂ ಅದರ ಬಳಕೆ ಇದೆ. ಒಬ್ಬ ಋಷಿಯು ತನ್ನ ಸಾಧನಾ ಫಲವನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಹಂಚುವುದಕ್ಕೆ ಕೂಡ "ಕ್ರಿಯಾಕರ್ಮ" ಎಂಬ ವಿಧಿಯ ಮೂಲಕ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಸಮೂಹ ಸಮ್ಮೋಹನ, ಒಂದು ಗುರಿಯತ್ತ ಸಮಾಜವನ್ನು ಸಾಗಿಸುವುದು. ತನ್ಮೂಲಕ ಸಮಾಜದ ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯ ರಕ್ಷಣೆ ಗುರಿಯಾಗಿ ಈ ಪ್ರಯೋಗಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಮುಂದೆ ಅದರ ದುರ್ಬಳಕೆಯಾಗಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ ಅದನ್ನು ಮುಖ್ಯ ಸೂತ್ರಗಳ ಸಹಿತ ಗುಪ್ತವಾಗಿರಿಸಿದರು. ಈ ಕಲಿಗಾಲಕ್ಕೆ ಆ ಮೂಲವಿಧ್ಯೆ ಖಂಡಿತಾ ಬೇಡ. ಸಮೂಹ ಸನ್ನಿಗೆ ಪ್ರಚೋದಿಸುವ ಈ ಸಂಜೀವನ ವಿಧ್ಯೆಯ ಕೆಲ ಅಂಶಗಳು ಮಾತ್ರ ಈಗ ಪ್ರಚಲಿತ ರೇಖಿ ಎನ್ನಿಸಿಕೊಂಡು ಪ್ರಚಾರದಲ್ಲಿದೆ. ಆದರೆ ಒಟ್ಟಾರೆ ಅದು ಸಂಜೀವನ ವಿಧಿಯ ಒಂದು ಅಂಗ ಅಂಶ ಅಷ್ಟೆ. ಬೌದ್ಧರ ಉಚ್ಛ್ರಾಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾಗಿತ್ತು. ಬೌದ್ಧಧರ್ಮ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೂ ಇದನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಪಾತವು ದೃಷ್ಟಿ, ಧ್ವನಿ, ಸ್ಪರ್ಶ, ಮೋಹನ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ವಿಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯೋಗವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಏರು ಪೇರಾದರೂ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಪಾಯ ಅನಾಹುತ ಖಂಡಿತ ಮತ್ತು ರೇಖಿಯ ಅಂದರೆ ಸಂಜೀವನದ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಪ್ರಯೋಗ ಪಡೆದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಅರ್ಧಾಯುಷ್ಯ ಖಂಡಿತ!!

ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನಾಭಿದೇಶದಿಂದ ದೇಹವೆಲ್ಲಾ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ವಾಘೆಯ ಮೇಲೆ ಅದು ನೇರ ಪರಿಣಾಮ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಅಪಾಯಕಾರಿ. ಇದು:
೧. ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಕ್ರುದ್ಧತೆಯನ್ನೂ,
೨. ಧ್ವನಿಯಿಂದ ತೀಕ್ಷ್ಣತೆಯನ್ನೂ,
೩. ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ವಾತ್ಸಲ್ಯವನ್ನೂ,
೪. ಮೋಹನದಿಂದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೂ ಉದ್ದೀಪನ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

        ಅದೆಲ್ಲಾ ದೇಹದ ಮುಖ್ಯ:-
೧. ನರ
೨. ನಾಡಿ
೩. ನಾಳ
೪. ತಂತು
೫. ಸ್ನಾಯು
೬. ವಾಘೆ
ಎಂಬ ೬ ಪ್ರಸ್ತಾರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸರಿಸುವುದರಿಂದ ಅಳತೆ ತಪ್ಪಿದರೆ ಆಪತ್ತು ಖಂಡಿತ! ಹಾಗಾಗಿ ಜನ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡರೆ ಕ್ಷೇಮ. ಮುಂದೆ ಸರಿಪಡಿಸಲಾಗದ ಹಂತಕ್ಕೆ ತಲುಪುವುದು ಖಂಡಿತ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಸಮಗ್ರ ಜೀವಸಂಕುಲದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರೀ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಲ್ಲ ಈ ಸಂಜೀವನ ವಿಧಿಯೇ ಈಗ ರೇಖಿಯೆಂದು ಅಲ್ಪಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಚಾರದಲ್ಲಿದೆ; ಇದು ಸತ್ಯ. ಇಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾವನೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಶಕ್ತಿ ಇರುವುದರಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿನ ಪರಿಣಾಮವೂ ಇರುತ್ತದೆ. ತಾಯಿ ಮಗುವನ್ನು ತಡುವುದರಿಂದಲೇ ಮಗು ನಿದ್ರಾವಸ್ಥೆಗೆ ತೆರಳುತ್ತದೆಯೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಭಾವನೆಯೇ ಪ್ರಧಾನವೆಂಬುದು ಸತ್ಯ. ತಲೆಯನ್ನು ನೇವರಿಸುವುದರಿಂದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಮೋಹನಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಬಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದ ಸತ್ಯ.
೧. ಸೂಕ್ಷ್ಮಸ್ಥರಗಳು,
೨. ನರಕೇಂದ್ರಗಳು,
೩. ಗ್ರಂಥಿಗಳು
೪. ಸ್ನಾಯುಮೂಲ
೫. ಮೃದ್ವಸ್ಥಿಭಾಗ
೬. ತೀವ್ರಸಂವೇದನಾಶೀಲ ಭಾಗಗಳು
ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ತಾಡನ, ದೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಪರ್ಶನ, ಹಸ್ತಸ್ಪರ್ಶನಗಳೂ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ. ಇವೆಲ್ಲಾ ಏಕೆಂದೂ, ಏನೆಂದೂ ಅರಿಯದಿದ್ದರೂ ಸಹಜ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಹಾಸುಹೊಕ್ಕಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಅದು ತೀರಾ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಾದ್ದರಿಂದ ಏನೂ ಅಪಾಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದನ್ನೇ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೆಲ ಧ್ವನಿತರಂಗ ಮುಖೇನ ಅಥವಾ ದೃಷ್ಟಿಕಿರಣ ಮುಖೇನ, ಹಸ್ತಸ್ಪರ್ಶನ ಮುಖೇನ ಪ್ರಯೋಗಿಸ ಹೊರಟರೆ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ, ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಎಂಬುದು ಸತ್ಯ. ಒಬ್ಬ ಮೃತಪ್ರಾಯನಾಗಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಹದವರಿತು ತಟ್ಟಿ, ತಡವರಿಸಿ, ನೇವರಿಸಿ ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸಬಲ್ಲ ಈ ಸಂಜೀವನ ವಿಧಿಯೇ "ರೇಖೀ".

ಗಮನಿಸಿ ಅಥರ್ವ ೬-೪೧-೧
ಮನಸೇ ಚೇತಸೇ ಧಿಯ ಆಕೂತಯ ಉತ ಚಿತ್ತಯೇ |
ಮತ್ಯೈ ಶ್ರುತಾಯ ಚಕ್ಷಸೇ ವಿಧೇಮ ಹವಿಷಾ ವಯಮ್ ||
ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮಾನವನ ಮನೋಭೂಮಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ವ್ಯವಹರಿಸುವ ಈ ಸಂಜೀವನ ವಿಧ್ಯೆಯು ಮನಸ್ಸು, ಚಿತ್ತ, ಬುದ್ಧಿ, ಅಹಂಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿ ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಜೀವಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ದೃಷ್ಟಿ, ಶ್ರವಣದ ಮೇಲೂ ತನ್ನ ಹಿಡಿತ ಸಾಧಿಸಿ ಒಟ್ಟಾರೆ ಜೀವಿಯನ್ನು ನಿರ್ವೀರ್ಯನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ
ಅಥರ್ವ ೧೦-೦೩-೧೭ ರಲ್ಲಿ
ಯಥಾ ಸೂರ್ಯೋ ಅತಿಭಾತಿ ಯಥಾಸ್ಮಿನ್ ತೇಜ ಆಹಿತಂ |
ಏವಾ ಮೇ ವರಣೋ ಮಣಿಃ ಕೀರ್ತಿಂ ಭೂತಿಂ ನಿಯಚ್ಛತು
ತೇಜಸಾ ಮಾ ಸಮುಕ್ಷತು ಯಶಸಾ ಸಮನಕ್ತು ಮಾ ||
ಇದನ್ನು ಒಂದು ಮಣಿವಿಧ್ಯೆಯೆಂದು ಉದಾಹರಿಸಿದೆ. ಯಥಾ ನಿಯಚ್ಛತು - ಷಂಡರನ್ನು ಕೂಡ ವೀರತೆಯ ಭ್ರಾಂತಿಗೆ ತಳ್ಳಬಲ್ಲ ಶಕ್ತಿ ಈ ಮಣಿವಿಧ್ಯೆಗೆ ಇದೆ ಎನ್ನುತ್ತದೆ ಅಥರ್ವ. ಮಣಿಯೆಂದರೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಅಂದರೆ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಣವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ್ದರಿಂದ ಸಂಜೀವನವು ಮಣಿವಿಧ್ಯೆ ಎನ್ನಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಶಕ್ತಿಪಾತದ ಸೋದಾಹರಣೆ ಗಮನಿಸಿ.

ಅಥರ್ವ ೧-೧೩-೩
ಪ್ರವತೋ ನಪಾನ್ನಮ ಏವಾಸ್ತು ತುಭ್ಯಂ ನಮಸ್ತೇ ಹೇತಯೇ ತಪುಷೇ ಚ ಕೃಣ್ಮಃ |
ವಿದ್ಮ ತೇ ಧಾಮ ಪರಮಂ ಗುಹಾ ಯತ್ ಸಮುದ್ರೇ ಅಂತರ್ನಿಹಿತಾಸಿ ನಾಭಿಃ ||
ನಾಭಿಯಿಂದ ಹೊರಡುವ ಸಹಜಶಕ್ತಿಕೇಂದ್ರವಾದ ವಾಘೆಯ ಮೇಲೆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅಧೋಮುಖವಾಗಿ ಹರಿಸಿದಲ್ಲಿ ದೇಹದ ಪೂರ್ಣ ವ್ಯಾಪಾರದ ಮೇಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣ ಸಾಧ್ಯವೆಂದೂ, ಅದರ ತೀಕ್ಷ್ಣತೆ ವಿಪುಲವೆಂದೂ ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಅದು ವಿಶೇಷವಾದ ವಿದ್ಯುತ್ ಎಂದೂ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಶಕ್ತಿಪಾತ ವಿಧಾನವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಅಥರ್ವ ೧-೧೩-೧೪ ನೇ ಮಂತ್ರವು
ಯಾಂ ತ್ವಾ ದೇವಾ ಅಸೃಜಂತ ವಿಶ್ವ ಇಷುಂ ಕೃಣ್ವಾನಾ ಅಸನಾಯ ಧೃಷ್ಣುಮ್ |
ಸಾ ನೋ ಮೃಡ ವಿದಥೇ ಗೃಣಾನಾ ತಸ್ಯೈ ತೇ ನಮೋ ಅಸ್ತು ದೇವೀ ||
ಅದರ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸ್ಥೈರ್ಯದ ಪ್ರಮಾಣ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ದೇಶದ ಆಸುರೀಶಕ್ತಿಯ ವಿನಾಶ, ದೈವೀಕತೆಯ ಉದ್ದೀಪನಕ್ಕೆ ಇದರ ಬಳಕೆಯೆಂದೂ ಉದಾಹರಿಸಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಾನವನಿಂದ ವಿಶೇಷ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಹರಿಯುವ ವಿದ್ಯುತ್ ಪ್ರವಾಹರೂಪದ ಶಕ್ತಿಪಾತ ಅಥವಾ ಸಂಜೀವನ ವಿಧಿಯು ವಿಶೇಷವಾದ ಅನಿರ್ವಚನೀಯ ಆನಂದದಾಯಕವೆಂದೂ ಹೇಳಿದೆ.

ಅಥರ್ವ ೧-೨೭-೨
ವಿಷೂಚ್ಯೇತು ಕೃಂತತೀ ಪಿನಾಕಮಿವ ಬಿಭ್ರತೀ |
ವಿಷ್ವಕ್ ಪುನರ್ಭವಾ ಮನೋಽಸಮೃದ್ಧಾ ಅಘಾಯವಃ ||
ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಪೂರ್ಣಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರವಹಿಸುವ ಚೇತನ ಶಕ್ತಿಯೇ ಆ ದೇಹದ ಕೊಳೆಯೆಂಬ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸದೆಬಡಿಯಿರಿ, ರೋಗ ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಿ, ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧಿಯಾಗಲಿ, ಈ ದೇಹವನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಜೀವನು ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಪಡೆದಂತೆ ಹೊಸ ಹುರುಪಿನಿಂದ ಪ್ರವೃತ್ತನಾಗಲಿ, ಸುಖ, ಸಮೃದ್ಧಿ, ಆರೋಗ್ಯ ಲಭಿಸಲು ಎಂದಿದೆ. ಹೀಗೆ ಅಥರ್ವದಲ್ಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸಾಭಾಗದಲ್ಲಿ ಉದಾಹರಿಸುತ್ತಾ ಹೋದಲ್ಲಿ ಇದು ಮುಗಿಯದ ಲೇಖನವಾದೀತು. ಹಾಗಾಗಿ ಅದರ ಸ್ಥೂಲ ಪರಿಚಯದತ್ತ ಈ ಲೇಖನ ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತೇನೆ.

ಅಥರ್ವ ೧-೨೭-೪ ನೇ ಮಂತ್ರ
ಪ್ರೇತಂ ಪಾದೌ ಪ್ರಸ್ಫುರತಂ ವಹತಂ ಪೃಣತೋ ಗೃಹಾನ್ |
ಇಂದ್ರಾಣ್ಯೇತು ಪ್ರಥಮಾಜೀತಾಮುಷಿತಾ ಪುರಃ ||
ಹೇಳುವಂತೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸೋತು ಬಸವಳಿದ ಜೀವಿಯು ಪುನಃ ಚೈತನ್ಯ ಪಡೆಯಲು ಈ ಸಂಜೀವಕ ಸಹಾಯಕವೆಂದೂ, ಅದರ ಬಲದಿಂದ ತಾನು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸಗಳಿಸಬಹುದೆಂದೂ, ಅದರ ತತ್ಪರಿಣಾಮಕಾರಕವಾದ ಜೀವನಸ್ವರ್ಗವೆಂಬ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಾಣಿಯ ಅಂದರೆ ಸ್ವರ್ಗಸುಖ ಲಭ್ಯವೆಂದೂ ಉದಾಹರಿಸಿರುತ್ತದೆ.

ಅಥರ್ವ ೧-೩೦-೧
ವಿಶ್ವೇದೇವಾ ವಸವೋ ರಕ್ಷತೇಮಮುತಾದಿತ್ಯಾ ಜಾಗೃತ ಯೂಯಮಸ್ಮಿನ್ |
ಮೇಮಂ ಸನಾಭಿರುತ ವಾನ್ಯನಾಭಿರ್ಮೇಮಂ ಪ್ರಾಪತ್ ಪೌರುಷೇಯೋ ವಧೋ ಯಃ ||
ಎಲೈ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನೋ ವಿಕೃತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಜೀವಿಯೇ! ನೀನು ನನಗೆ ಅಧೀನನಾಗು, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಧೀಕ್ಷಕನಾಗಿಯೋ, ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿಯೋ ಆಜ್ಞೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನ ಮನೋ ವಿಕೃತಿಯನ್ನು ದೂರೀಕರಿಸಿ, ಪರಿಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ ಜೀವ+ಆತ್ಮ ಅನುಸಂಧಾನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಶರಣಾಗು. ತನ್ಮೂಲಕ ಮುಂದಿನ ನಿನ್ನ ಆತ್ಮೋನ್ನತಿಯತ್ತ ನಿನ್ನ ದಾರಿ ಸುಗಮವಾಗಲಿ.

ಅಥರ್ವ ೨-೩೦-೨
ಸಂಚೇನ್ನಯಾಥೋ ಅಶ್ವಿನಾ ಕಾಮಿನಾ ಸಂಚ ವಕ್ಷಥಃ |
ಸಂವಾಂ ಭಗಾಸೋ ಅಗ್ಮತ ಸಂ ಚಿತ್ತಾನಿ ಸಮುವ್ರತಾ ||
ಚಿತ್ತಾದಿ ಪಂಚಕಗಳಿಂದ ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತಾ ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲೇ ನೀನು ವಿಹರಿಸಬೇಡ. ಜೀವನೇ ಅದು ನಿನ್ನ ಕರ್ಮವಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಆತ್ಮ ಸಂಸರ್ಗದಿಂದ ಅದನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊ. ಆಗ ನಿನಗೆ ದಾರಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ನಿನ್ನ ಚಿತ್ತ ವಿಕಾರಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಆತ್ಮ ವಿಕಸನದತ್ತ ಮುನ್ನಡೆ. ಜೀವ+ಆತ್ಮರ ಸಹಯೋಗವೇ ಪರಮಾತ್ಮಾನುಸಂಧಾನ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊ.

ಅಥರ್ವ ೨-೩೦-೩
ಯತ್ ಸುಪರ್ಣಾ ವಿವಕ್ಷವೋ ಅನಮೀವಾ ವಿವಕ್ಷವಃ |
ತತ್ರ ಮೇ ಗಚ್ಛತಾದ್ಧವಂ ಶಲ್ಯ ಇವ ಕುಲ್ಮಲಂ ಯಥಾ ||
ಹೇ ಮಾನವರೂಪಿ ಜೀವಿಯೇ ನಿನ್ನ ಚಿತ್ತ ಚಾಂಚಲ್ಯ ಹಾರೈಕೆ, ಹಾರಾಟ ನಿಲ್ಲಿಸು. ಜೀವ+ಆತ್ಮವೆಂಬ ಈ ಎರಡು ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಸಂಯೋಗಿಸಿ ನೀನು ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಸೇರುವತ್ತ ನಿನ್ನ ಹಾರಾಟವಿರಲಿ. ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಈ ಸಂಜೀವನ ನಿನಗೆ ಪ್ರಾಪ್ತವಿದೆ. ಅದನ್ನು ಜಯಿಸು. ನಿನ್ನ ಗುರಿ ಆತ್ಮೋನ್ನತಿ ಪರಮಾತ್ಮ ಸಂಗತಿಯೆಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯದೆ ನಡೆ ಮುಂದೆ.

ಅಥರ್ವ ೨-೩೦-೪
ಯದಂತರಂ ತದ್ಬಾಹ್ಯಂ ಯದ್ಬಾಹ್ಯಂ ತದಂತರಮ್ |
ಕನ್ಯಾನಾಂ ವಿಶ್ವರೂಪಾಣಾಂ ಮನೋ ಗೃಭಾಯೌಷಧೇ ||
ಯಾವುದನ್ನು ನೀನು ಬಿಡಬೇಕೋ, ತ್ಯಜಿಸಬೇಕೋ ಅದನ್ನರಿತು ತ್ಯಜಿಸು. ಯಾವುದು ನಿನ್ನ ದಾರಿಗೆ ಅಗತ್ಯವೋ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ಪ್ರಾಪಂಚಿಕದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದ ಆನಂದತ್ತ ಪಯಣವಾಗಬೇಕಾದರೆ ನಿನ್ನ ಇಂದ್ರಿಯ ಚಾಪಲ್ಯ ಕಾರಣದ ಐಹಿಕ ಸುಖ ಭೋಗಗಳನ್ನು, ಈ ವಿಶ್ವದ ಅಸತ್ತನ್ನು ಬಿಡು. ನಿನ್ನ ಆತ್ಮದ ಗುರಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಸಾಧಿಸು. ಮನೋಚಾಂಚಲ್ಯವೇ ಈ ವಿಶ್ವರೂಪ. ಅದು ಅಸತ್. ಸಚ್ಚಿದಾನಂದದತ್ತ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಅಸತ್ತನ್ನು ಬಿಡುವುದೇ ಔಷಧ ಅರಿತುಕೊ.

ಅಥರ್ವ ೨-೩೦-೫
ಏಯಮಗನ್ ಪತಿಕಾಮಾ ಜನಿಕಾಮೋಽಹಮಾಗಮಮ್ |
ಅಶ್ವಃ ಕನಿಕ್ರದದ್ ಯಥಾ ಭಗೇನಾಹಂ ಸಹಾಗಮಮ್ ||
ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಸಂಧಿಸುವ ಆಕಾಂಕ್ಷಿಯಾದ ಆತ್ಮನೇ ನೀನು ನಿನ್ನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆದೆಯಾದರೆ ನೀನು ಯಾರನ್ನು ಹಾರೈಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೋ, ಯಾರು ಈ ಲೋಕ ಒಡೆಯನೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದೀಯೋ ಅವನನ್ನು ಸೇರಬಲ್ಲೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಚಂಚಲವಾದ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಟ್ಟು. ಅದರ ವಾಘೆಯನ್ನು ಬಿಗಿಮಾಡು. ಆಗ ನೀನು ಎನ್ನುವ ಅಹಂಕಾರವಳಿದು ಆ ಪರಮಾತ್ಮನ ಸಮಾಗಮವಾಗುತ್ತದೆ. ಆತ್ಮ+ಪರಮಾತ್ಮ ಸಂಯೋಗವೇ ಈ ಜೈವಿಕಸೃಷ್ಟಿಯ ಉದ್ದೇಶ, ಅರ್ಥ, ಗುರಿಯೆಂದು ತಿಳಿ. ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಮನೋ ನಿಗ್ರಹ ಸಾಧನೆಗೆ ಅತೀ ಉತ್ತಮ ದಾರಿ ಶಕ್ತಿ ಸಂಚಯನ, ಶಕ್ತಿಪಾತ, ಶಕ್ತಿ ಪ್ರವಹನ, ಆತ್ಮಾನುಸಂಧಾನ. ಈ ಆತ್ಮಾನುಸಂಧಾನದ ದಾರಿಯೇ ಈಗಿನ "ರೇಖಿ" ಅಥವಾ "ಸಂಜೀವನವಿಧಿ". ಮೊದಲಾಗಿ ತನ್ನಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಸಂಚಯನ. ನಂತರ ಎರಡನೆಯ ಹಂತ ಶಕ್ತಿಪಾತ ಮುಖೇನ ಇನ್ನೊಂದು ಆತ್ಮದ ಸಂಪರ್ಕಸಾಧನೆ. ತನ್ಮೂಲಕ ಉದ್ದೀಪಿತನಾಗಿ ಪರಮಾತ್ಮಾನುಸಂಧಾನ ಸಾಧ್ಯವೆಂದು ಕಂಡುಹಿಡಿದರು. ಅತ್ರಿ+ಅನಸೂಯ ದೇವಿಯರು ಮೊತ್ತಮೊದಲಾಗಿ ಶಕ್ತಿಪಾತದ ಈ ೬ ಹಂತಗಳ ಸಂಜೀವನ ವಿಧಿ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದವರು ಅವರು. ನಂತರ ಅದು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವು ಮುಖದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಗೆ ಬಂದಿರುತ್ತದೆ.

        ಈಗ ಅದರ ಉಪಪರಿಣಾಮಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋಣ.

ಶಕ್ತಿಪಾತ ಮಾಡುವ ಈ "ಸಂಜೀವನವಿಧಿ"(ರೇಖಿ)ಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ಸಂಜ್ಞಾಪನಾವಿಧಿ. ಇದು ಮಾನವನ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ. ಧೀಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುವ ಇದು ಶಕ್ತಿಪಾತ ಮಾಡಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮನೋಗುಣ, ಸಿದ್ಧಾಂತ ದಾರಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾ ಬೌದ್ಧಿಕವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ಆತ್ಮೋನ್ನತಿ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯ. ಅಲ್ಲದೆ ಶಕ್ತಿಪಾತ ಮಾಡಿದ ಗುರುವೂ ಉನ್ನತಿಗೇರಬಲ್ಲ, ಪೂರ್ಣತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯಬಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಪಾತ ಮಾಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇನಾದರೂ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹ ಪೀಡಿತನಾದರೆ, ಕೆಟ್ಟ ಅಭಿಲಾಷೆ ಹೊಂದಿದ್ದರೆ, ಕುಟಿಲನಾಗಿದ್ದರೆ, ದುಷ್ಟಹಿತಾಸಕ್ತಿಯಿದ್ದಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಜ್ಞಾಪನಾವಿಧಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಅವನಂತೆಯೇ ಮತ್ತೂ ಆರು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ದುಷ್ಟನಾಗಿ, ಕುಟಿಲನಾಗಿ, ಸಮಾಜ ಕಂಟಕನಾಗಬಹುದು.

ಅಂದರೆ ಶಕುನಿಯು ಮಹಾಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ತಂತ್ರ. ಉತ್ತಮ ವಿಚಾರ ಬೋಧನೆಯೆಂಬಂತೆಯೇ ನಟಿಸಿ ಕೆಟ್ಟ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರಾ ತಲೆಗೆ ತುಂಬುತ್ತಾ ಲೋಕಕಂಟಕ, ಕುಲಕಂಟಕರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು. ಸಹಜವಾಗಿ ಕೌರವರಿಗೆ ಶಕುನಿ ಸೋದರಮಾವ. ಯಾರಿಗೂ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಕೌರವ ದುಶ್ಶಾಸನರಲ್ಲಿ ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡಿದ ಈತ ನಂತರ ಧರ್ಮಭೀರುವೂ, ಸಹಿಷ್ಣುವೂ, ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸದ್ಗುಣಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಅವಿವೇಕತನ ಪಡೆದ ಮಹಾಶಿವಭಕ್ತನಾದ ಜಯದ್ರಥನನ್ನೂ ಮೂರ್ಖನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ. ಈ ದುಷ್ಟ ಚತುಷ್ಟಯ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಮಹಾಭಾರತಯುದ್ಧ. ಇದು ಶಕುನೀ ತಂತ್ರ. ತಂತ್ರಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಗಾಂಧಾರತಂತ್ರಗಳು ವಿಶೇಷ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿಯ ಕೆಲಸ ಸುಲಭಸಾಧ್ಯ. ಈ ಸಂಜೀವನವು ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಆತ್ಮಶಕ್ತಿ, ಧೀಶಕ್ತಿ, ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗಿದ್ದಾಗ ಈಗಿನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಅದು ಎಷ್ಟು ಸೂಕ್ತ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿರಿ. ಭೀಷ್ಮನಂತಹಾ ಮುತ್ಸದ್ದಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದಂತೆ ಶಕುನಿ ತಂತ್ರ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆಯೆಂದರೆ ಈಗಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅದು ಅರ್ಥವಾಗಬಹುದೇ?

ಇನ್ನು ಸಂವೇದನಾ (ಚಿಕಿತ್ಸಾ) ವಿಧಿ. ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನರಸಂವೇದಿ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಇದು ವಿಕೃತಿಯನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಬಲ್ಲದು. ಎಂತಹಾ ಹುಚ್ಚನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ ಸಮಮನಸ್ಕನಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಬಲ್ಲ ಈ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ತುಂಬಾ ಲೋಕೋಪಕಾರಿ. ಮಾನವ ಮತ್ತತೆಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸಬಲ್ಲ ಈ ಶಕ್ತಿಯು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ. ಯುಗಂಧರನು ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಆದರೆ ಮತ್ತವಾದ ಮಹಾಗಜವನ್ನು ಈ ಪ್ರಯೋಗದಿಂದಲೇ ತನ್ನ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ. ಇದು ಧ್ವನಿ ಪ್ರಧಾನವಿಧಿ. ಶಕ್ತಿಪಾತವಾಗುವುದು ಶ್ರವಣಾಂಗದ ಮುಖೇನ. ಒಮ್ಮೆ ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟರೆ ಅದು ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಮರೆತು ಆ ಧ್ವನಿಯ ನಿರ್ದೇಶನಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಗಿಡಮರಗಳನ್ನು ಮೋಹಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಈ ಸಂವೇದನಾ ವಿಧಿಗೆ ಇದೆ. ಮಳೆ, ಬೆಳೆ ನಿಯಂತ್ರಿಸಬಹುದು. ಉತ್ಪಾತಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬಹುದು. ಗುಡುಗು, ಸಿಡಿಲು, ಮಿಂಚುಗಳನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸಬಹುದು. ಹಾಗೇ ಯುದ್ಧಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೃತಸೈನಿಕರನ್ನು ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸಿ ಶತ್ರುಶೇಷ ನಾಶಮಾಡುವಂತೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಸತ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ನೋವಿಗೆ ಕಾರಣವಾದದ್ದರ ನಾಶವಾಗುವಲ್ಲಿಯವರಗೂ ವಿಶೇಷ ಚೈತನ್ಯ ಪಡೆದು ಹೋರಾಡಬಲ್ಲದು. ಹಾಗಾಗಿ ಜಯ ಖಂಡಿತ. ಇದೆಲ್ಲಾ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಕಂಡುಕೊಂಡ ಈ ವಿಧ್ಯೆ ಶಾಲಿವಾಹನನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಕ್ರಮನೊಂದಿಗಿನ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ನಂತರ ಅದನ್ನು ವೇದದಲ್ಲಿರತಕ್ಕ ರಹಸ್ಯ ಸೂತ್ರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ಹಾಕಲಾಯ್ತು. ಈಗ ತಂತ್ರಶಾಸ್ತ್ರ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅವುಗಳ ಪ್ರಯೋಗ ಸೂತ್ರಗಳಿವೆ. ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ಉಪಯುಕ್ತತೆ ಬಣ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಅಷ್ಟೆ. ಆದರೆ ಈಗಿನ ಕಾಲಕೆ ಈ ಪ್ರಕಾರವು ಎಷ್ಟು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿ.

ಮೂರನೆಯದಾದ ಸಂಮೋಹನವಿಧಿ. ಇದು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾಗಿ ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಅತೀ ಅಪಾಯಕಾರಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಅತೀ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯೂ ಅಲ್ಲ. ಮತ್ತು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಪರಿಣಾಮ ಮಾತ್ರವಾದ್ದರಿಂದಲೂ, ಮಾನವ ಕುಲಕ್ಕೆ ಉಪಯುಕ್ತವೋ, ಅನುಪಯುಕ್ತವೋ, ಅನಿವಾರ್ಯವಾದ್ದರಿಂದಲೂ ಒಪ್ಪಬಹುದು. ಇದರಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಸ್ಯೆ ಹುಟ್ಟಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸಮಾಜಮುಖಿಯಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ ಫಲಕಾರಿ.

ನಾಲ್ಕನೆಯದಾದ ಶೋಷಣ. ಇದು ಅತೀ ಅಪಾಯಕಾರಿ ವಿಧಿ. ಇದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೇ ನಿರ್ವೀರ್ಯಗೊಳಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ. ಈ ಶೋಷಣದ ಕೆಲ ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಜ್ಞಾನದಿಂದಲೇ ಈಗಿನ ಮಾಟ, ಮಂತ್ರ, ಮದ್ದು, ಆಭಿಚಾರಿಕಗಳು, ಇಂದ್ರಜಾಲ, ಅಹೇಂದ್ರಜಾಲ, ಮಹೇಂದ್ರಜಾಲ, ಚಾಟಕ, ಪ್ರಲಾಪನ, ಲಂಭನ, ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಾ, ಕೃತ್ಯಸೃಷ್ಟಿ, ಭೂತಭಯ, ಮಾರಣಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಬಹಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಇದು ನಿಷೇಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಎಷ್ಟು ಕಠೋರವಾಗಿ ಇದನ್ನು ಸಮಾಜ ಬಹಿಷ್ಕರಿಸಿತು ಎಂದರೆ ಈ ವಿಧ್ಯೆ ಕಲಿತ ಜನರನ್ನು ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರಂತೆ ದೂರವಿಟ್ಟರು. ಹಿಂದೆ ಇದನ್ನು ಶತ್ರುದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ಷೋಭೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಚಾಣಕ್ಯನು ಪರ್ವತರಾಜನಾದ ಮತಂಗನಲ್ಲಿ ಇದನ್ನೇ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ್ದು. ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠನಾದ ಆತ ತನ್ನವರಿಂದಲೇ ಹತನಾದ. ಈ ವಿಧ್ಯೆಯಿಂದಲೇ ಹಲವಾರು ರಾಜಮನೆತನಗಳು ನಾಶವಾಗಿದ್ದ ಉದಾಹರಣೆಯಿದೆ. ಇದು ಸರ್ವಥಾ ಬೇಡ.

ಐದನೆಯದಾದ ಉದ್ದೀಪನವು ಸಮೂಹಸನ್ನಿಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಈ ವಿಧಿ ದುರ್ಬಳಕೆಯೇ ಹೆಚ್ಚು. ಆದರೆ ತಿಳಿದೊ, ತಿಳಿಯದೆಯೊ ಪ್ರಸಕ್ತಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದೆ. ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು, ಮಾಧ್ಯಮದವರು ಅವರಿಗರಿವಿಲ್ಲದೆ ಅದನ್ನು ಕೆಟ್ಟದ್ದಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಉದ್ದೀಪನ ತಂತ್ರ ಸದ್ಬಳಕೆಯಾದ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆಯೂ ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕೆಟ್ಟದ್ದಾಗಿ ಮಾತ್ರ ತುಂಬಾ ಆಗುತ್ತಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆ:- ಕೆಲ ವರ್ಷದ ಹಿಂದಿನ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಗಲಾಟೆ, ಬಿಡದಿಯ ನಿತ್ಯಾನಂದಸ್ವಾಮಿಯ ಪ್ರಕರಣ, ರಾಜಕೀಯ ಕಾರಣದ ರಾಜಶೇಖರ ರೆಡ್ಡಿಯವರ ಮರಣಕಾರಣ, ಪ್ರತ್ಯೇಕ ತೆಲಂಗಾಣ ಹೋರಾಟ ಇತ್ಯಾದಿಯೆಲ್ಲಾ ಉದ್ದೀಪನ ತಂತ್ರವು. ಅವರಿಗೇ ತಿಳಿಯದೆ ಪ್ರಯೋಗವಾದ ಉದಾಹರಣೆಗಳು. ಇಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಪ್ರಬಲಶಕ್ತಿಯಾದ ಮಾಧ್ಯಮದ ಹುಚ್ಚುತನವೇ ಉನ್ಮಾದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿ ಉದ್ದೀಪನಗೊಂಡಿದೆ.

ಇಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾಗ ಮಾಧ್ಯಮದವರು ತಪ್ಪು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಖಂಡಿತ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಈ ಮಾಧ್ಯಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸರ್ವನಾಶಕ್ಕೆ ಕೀರ್ತಿಮುಖದಂತೆ ತಾವೇ ಕಾರಣರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದೂ ಸತ್ಯ. ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ತುಂಬಾ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ, ಉದ್ವೇಗ ರಹಿತವಾಗಿ, ವೈಯಕ್ತಿಕತೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಉನ್ಮಾದಕ್ಕೆಡೆಯಿಲ್ಲದೆ, ವಿವೇಕಯುಕ್ತವಾಗಿ ವ್ಯವಹರಿಸಬೇಕಿದೆ. ಇದೇ ಉದ್ದೀಪನವೇ ವಿಕೃತ ಪ್ರಯೋಗವಾಗಿ ಇಡೀ ಯಾದವಕುಲ ನಾಶವಾಯ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಶಾಪದ ಕಾರಣವಿಟ್ಟರು; ಕಥೆ ಕಟ್ಟುವವರು. ಆದರೆ ಕೃಷ್ಣ ಬಳಸಿದ ಯಾವ ಸಂಜೀವನ ವಿಧ್ಯೆಯ ಕೊನೆಯಗಾಲದ ಅಡ್ಡ ಪರಿಣಾಮವೇ ಈ ಯಾದವ ಕುಲನಾಶ. ಹಾಗಾಗಿ ಬೇಸರಗೊಂಡ ಕೃಷ್ಣ ಅವತಾರ ಸಮಾಪ್ತಿ ಮಾಡಿದನೆಂದ ಮೇಲೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ವರ್ಗದ ಕೈಗೆ ಈ ವಿಧ್ಯೆ ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ಏನಾಗಬಹುದು ಚಿಂತಿಸಿ.

ಇನ್ನು ಕೊನೆಯದಾದ ಕ್ರಿಯಾಕರ್ಮ. ಇದೊಂದು ವಿಶೇಷ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. ಯಾವ ಪ್ರಯೋಗಕ್ಕೆ ಮಾನವ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಭಾಗ ನಿರ್ಣಯಿಸುವುದು, ಅಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಪಾತ ಮಾಡುವುದು. ಇದು ಅದರ ವಿಧಿ. ಪ್ರಾಕೃತಿಕವಾದರೆ ಯಾವ ಮರ, ಯಾವ ಗಿಡ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವುದು. ಖಗೋಲವಾದರೆ ಮೇಷ + ಕಾಲ ನಿರ್ಣಯ, ಇವೆಲ್ಲಾ ಇರುವ ವಿಧಿಯೇ ಕ್ರಿಯಾಕರ್ಮ. ಈ ಉಳಿದ ೫ ಬಗೆಯ ವಿಧಿಗಿಂತ ಜೀವಶಕ್ತಿ ತುಂಬುವ ವಿಭಾಗ ಈ ಆರನೆಯದಾದ ಈ ಕ್ರಿಯಾಕರ್ಮವೆಂಬ ವಿಭಾಗ.

ಓಂ ಮಿತ್ರಸ್ಯ ಚಕ್ಷುರ್ವರುಣಂ ಬಲೀಸ್ತೇಜೋ ಯಶಸ್ವಿಸ್ಥವಿರಂ ಸಮಿದ್ಧಂ |
ಅನಾಹತಸ್ಯಂ ವಸನಾ ಜರಾಯೇಷು ಪರೀದಂ ವಾಜಾಯಾಜಿನಃ ಸದೇಹಮ್ ||

ಇದು ಲುಪ್ತಮಂತ್ರ ಭಾಗದ ಒಂದು ತುಣುಕು. ಈ ಸಂಜೀವಿನಿ ವಿಧ್ಯೆಯಿಂದ ಮಾನವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಾಧಿಸಬಹುದು. ಯಾಗ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಅಸಾಧ್ಯವಾದದ್ದನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಇದು ಮಾರ್ಗ. ಅಲ್ಲದೆ ದೇಹದೊಂದಿಗೇ ಇದ್ದು ಜರೆಯನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಬಲ, ತೇಜಸ್ಸು, ಯಶಸ್ಸು ಸಾಧಿಸಬಹುದು ಎಂದಿದೆ. ಇಂತಹಾ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ವಿಧ್ಯೆಯ ತುಣುಕೇ ಈಗಿನ "ರೇಖಿ". ಇದು ಪ್ರಸಕ್ತ ಜಪಾನೀಯೊಬ್ಬನ ಸಂಶೋಧನೆಯೆನ್ನಿಸಿದರೂ ಇದರ ಸಾವಿರಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಉತ್ತಮವಾದ "ಸಂಜೀವನ ವಿಧಿಯೆಂಬ" ವಿಧ್ಯೆಯು ಮೂಲತಃ ಭಾರತೀಯವೇ. ಅದರ ಕಿಲುಬು ರೂಪದಲ್ಲಿ ವಿಸರ್ಜಿಸಿದ್ದನ್ನು ಈಗ ರೇಖಿಯೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ. ದೃಷ್ಟಿ, ಶಬ್ದ, ಸ್ಪರ್ಶ, ಮೋಹನಗಳಿಂದ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸುಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಡುವ ಈ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಪದ್ಧತಿ ಸದ್ಬಳಕೆಯಾದಲ್ಲಿ ಶುಭವೇ. ಪ್ರಸಕ್ತಕಾಲೀನ ರೇಖಿಯಿಂದ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಉಪಯೋಗವೂ ಇಲ್ಲ, ಉಪದ್ರವವೂ ಇಲ್ಲ ಚಿಂತೆ ಬೇಡ. ಶಕ್ತಿಪಾತ ಮಾಡುವವನು ಸಶಕ್ತನಾಗಿರದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅವನೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆಯಾದ್ದರಿಂದ ಸಾಮಾಜಿಕ ತೊಂದರೆ ಇಲ್ಲ. ತಾನು ದುಡಿದು ಹಂಚಿದರೆ ಅಪಾಯವಿಲ್ಲ. ಸಾಧಕನು ತಾನು ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿ ಈ ರೇಖಿ ಪದ್ಧತಿಯಿಂದ ಸಮಾಜದ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರ ಕೊಟ್ಟರೆ ತೊಂದರೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಬೇರೆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕ್ರೋಢೀಕರಿಸಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ವಿಧಾನ, ಶಕ್ತಿ, ಅರಿವು, ಈಗಿನ ರೇಖಿಗಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಚಿಂತೆ ಬೇಡ. ಹಾಗಾಗಿ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ರೇಖಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಥವಾ ಪುರಾತನ ಸಂಜೀವನವಿಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಶೋಧನೆ ಬೇಡವೆಂದೇ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಸದ್ಯಕಾಲೀನ ರೇಖಿಯೂ ಉಪಯುಕ್ತವೇನೋ ಅಲ್ಲವೆಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತಾ ಈ ಲೇಖನ ಮುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಇಂತು,
ಕೆ. ಎಸ್. ನಿತ್ಯಾನಂದ,
ಪೂರ್ವೋತ್ತರ ಮೀಮಾಂಸಕರು
ವೇದ ವಿಜ್ಞಾನ ಮಂದಿರ, ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು