Skip to main content

Light on Vedic Heritage

        Veda means knowledge, it is basically only one (Moola-EkaVeda). Veda-Vyaasa divided it into 11 (Ekaadasha) viz. famous Rigveda, Yajurveda, Samaveda & Atharvaveda, Paraveda, Aparaveda, Ayurveda, Jyotirveda, Dhanurveda, Arthaveda, Lokaachaaraveda. If we traverse to the time before Veda-Sankalana by Veda-Vyaasa, 14 Upavedas based on these 4 branches, making a total of 18 Vedas goes to time immortal. Many Smrutis & Upanishats are based on them. Then we have several Shastra-Granthas and their Meemaamsaas, Brahamanas, Aranayakas, and also Sutras called as Vruttis.  

The basic Granthas are as follows:
  • Itihaasas                     12
  • Mahakaavyaas             7
  • Smrutis                       21 
  • Karma Samucchayas  24
  • Jnana Samucchayas    32
  • Tantra Samucchayas   64
  • Total--------------------160
Indian Vedic heritage has at least the following collections:
  • Sutra Granthas:                               27
  • Vedas: 4 + 3 + 4 =                           11
  • Brahmanas:                                  1116
  • Aranyakaas:                                   720
  • Upanishats:                                    450
  • Darshanas:                                  18000
  • Niruktaadi Vyaakarna Granthas:      116
  • Jyotishaadi others:                            56
  • Puranas: 18 + 18 + 29 =                    65
  • Shaakokta Granthas:                      7242
  • Total ---------------------------------27,803 original Indian literature presently available.
The Veda based Sutras are:
  • Shrauta Sutras :  
    • Ashwalaayana, 
    • Saankhyana, 
    • Kaushitaki, 
    • Vamadeva, 
    • Kaatyayana, 
    • Audala, 
    • Bodhayana, 
    • Bharadwaja, 
    • Apasthambha, 
    • Hiranyakeshi, 
    • Arsheya, 
    • Mashaka, 
    • Laakhaayana, 
    • Draahyayana, 
    • Jaimini, 
    • Bhrugu, 
    • Trishira, 
    • Saama Vidhaana, 
    • Kautuma, 
    • Panchavimsha, 
    • Vaitaana named 21 Shrauta Sutras and 
    • Paraashari, 
    • Naaradiya, 
    • Arthiva, 
    • Taapatya, 
    • Somamshu, 
    • Vaasita, 
    • Raanayaniya named 7, making a total of 28 Shrauta Sutras.

  • Gruhya Sutras : (Data awaited)

  • Nyaya Sutras : managed by the Judiciary council of Country
    • Hamsa-Ksheera Nyaya
    • Shuka-Saarikaa-Pralaapana Nyaya : 67 Sutras
    • Kupa-Manduka Nyaya
    • Markata-Kishora Nyaya
    • Maarjala-Kishora Nyaya
    • Veda-Swaana Samyoga Vaada
    • Dhanya Shoorpara Nyaya
    • Ulukhala-Musala Nyaya
    • Mruccha-Pipilaka Nyaya and so on...
  • Shulba Sutras : have eplained Yaaga-Vidhi, Sambaara Vivaranaa, Yaaga-Shaala Rachana, Samikaranas based on pure Geometry. There are equations (Samikaranas) related to any kind of constructions. A manuscript on Kaatyana Shulba Sutra written by Soma Sudhamachandra had detailed commentary on equations. British tried to steal this book, which was protected & submitted to  Mysore Maharaja, who were very generous, Dharma-bheerus, Shraddhalus, were Saadhakaas who did many anustaanaas also. Mysore Arasaasas contributed a lot towards the Veda-Dharma-Shastras. Some of the main Shulbasutras are as follows:
    • Apasthambha Shulbasutra
    • Kaatyayana Shulbasutra
    • Bodhayana Shulbasutra
    • Vaikhaanasa Dharmasutra, 
    • Maanava-sutra, 
    • Saankhyaayana Shulbasutra
    • Gobila Shulbasutra
    • Gautama Shulbasutra
    • Vaajasaneya Shulbasutra
    • Chanda Sutra Vyaakhya, 
    • Kapardri Vyaakhya, 
    • karavindee Bhashya, 
    • Sundara Raajeya Bhashya, 
    • Anandee Shulbasutra,  
    • Vedaavatee Bhashya, 
    • Leelavati Samikarana Sutra, 
    • Kamalaa Vyakhyana, 
    • Audumbareeya Bhashya, 
    • Manduka Sutra, 
    • Gopatha Sutra, etc.,
  • Artha Sutras : (More Data awaited)
    Vena was the formulator of basic ArthaShaastra from Vedas. Punyakaama's ArthaShaastra in Atharvaveda tells the ways to measure the development of country in terms of:
    1. Economics (Arthikataa)
    2. Life Protection (Jeevana Bhadrataa)
    3. Food (Aahaara)
    4. Health (Aarogya)
    5. Education (Vidhyaa)
    6. Employment (Udyoga)
    7. Security (Rakshanaa)
    8. Spirituality (Aadhyaatmikataa)
    9. Production (Utpaadakataa)
    10. Transportation & Communication (Samparka-Vyavastaa)
    11. Patriotism (Desha-Bhakti)
    12. Natural Environmental Protection (Praakrutika-Parisara-Rakshanaa)
    13. Water Conservation (Nadi-Nada Jala Rakshanaa)
    14. National Power (Deshiya-Bala)
    15. Foreign Influence & Control (Videshi-Prabhaava & Niyantrana)
    16. Border Protection (Gadi-Bhadrataa)
  • Meemaamsa Sutras : (Data awaited)
There are 18 Kalpas. For each Kalpa, in terms of 6-6 parts making 18 x 6 = 96; Shannavati Sutras are there. Yaga-Yajnas will be performed based on the directions of these Sutras. There are 7 basic divisions (Shaakhas) in Rigveda:
  1. Shaakala
  2. BhaaShkala
  3. Auchatya
  4. Kaanva
  5. Kaatyaana
  6. Daalbhya
  7. Brahma
Eventhough Rigvedic Mantras are same, there is a variation in teaching & chanting for each Shaakha. 

Yajurveda is basically divided as Shukla + Krishna, for which there are 9 subdivisions (Nava-Khaanda). It has chanting & teaching variations based on the vast knowledge from 9 highly experienced sages. Totally 18 derivations. Here Dramila named division, are also called as KaaTaka. The group of people from KaaTaka Shaakha settled in KaaTmandu, the capital of Nepal. There were 2 divisions named Andhaas, based on which, the differentiation Krishna + Shukla has been done. Presently Andha PaaTa is called Andra PaaTa and Dramila PaaTa as Draavida PaaTa. But 18 x 2 = 36 x 3 Brahamana & Arayanaka variations lead to 108 Shaakhas. Hence the name Shatapatha 

Kaatyayana, Daalbhya, Gautama, Gobila, Shakti, Purukutsa, Khara, Raavana, PradooSha, Baana and many others had written Nirukta which explains the Vedic words in different manner. Shiksha, Vyakarana, Chanda, Nirukta, Jyotisha, Kalpas are the guidelines to witness Vedic knowledge. Based on Planetary motion, Mantra Parishkarana Vidhaana is narrated in Jyotisha. But no explanation on Phala Jyotishya. Tantra Shastra explains the subject of Jyotisha upto fixing of planets in particular angles (Ravana Jyotisha Sutras)! 

Saamaveda also basically has 18 Shaakhas. Saama Gaana with Raathantaraadi 56 Raagas, Shadjaadi 7 Swaras, can do anything & everything! Such a powerful Mantra Punjas are the Saamaveda Mantras. Also there are Vrunda, Vyuha, GooDa, Uragapatha, Khagapatha, Kharapada, Gopatha named 7 types of Saama divisions established in India during ancient ti. Present Afghanistan is named by the Gaandhaara Raaga of Samaveda. The ancient vast India established till Dakshina of Uttara Kuru, the great wall of China, including Himalayas. Even though in the places where there any evidences of groups having knowledge of any Veda Shaakhas remain, but Saama Shaakha people definitely reside there.

The Atharvaveda famous as Angira, is of 2 divisions namely Savya & Apasavya. 16 + 16 = 36 Shaakhas. All these possess the Mantra Punjas highly useful in Yaagas, different divisions of Sciene & technologies are explained in detail.

(This is just a simple introduction to the Vedic-literature, there are many more points left out, if elaborated, itself becomes one more big book!!)

Comments

  1. A very commendable compilation.
    If effort can be made about listing the literature avaialable at present time and also sources from where it can be obtained/accessed it will be very useful.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Other than Vedas we won't validate any other printed matter after the foreign invasion as accurate Pramaana. Every other text has to be rigorously tested before accepting it as a reference. 4 Veda's are at least now available everywhere in terms of book which contains most of the Shaastras. Most of these knowledge streams are existing now also in terms of "Srauta" - by oral communication medium rather in book format. So getting a Guru or a good Veda Gurukula is the starting point towards getting the real knowledge.

      Delete
  2. ಮಾನ್ಯರೇ,
    ನಿಮ್ಮಲ್ಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಲು ಇಚ್ಚಿಸುತ್ತೆನೆ. ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆಗಳು ಹಾಗು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಬಾಲಿಶ ಅಥವ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಕಿರಿಕಿರಿ ಮಾಡಿದರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಕ್ಷಮಿಸಿ. ಇದು ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶ ಅಲ್ಲ.
    ನೀವು ವೇದಾಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲು ಗುರುಮುಖೇನ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ. ಆದರೆ ಸದ್ಯದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಆಸಕ್ತರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಉದ್ಯೋಗದ ಕಾರಣ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಊರು, ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹವರಿಗೆ ತಕ್ಕ ಗುರು ಅಥವ ವೇದ ಶಾಲೆಗಳು ಲಭ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂಥಹವರು eLearning ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಕಲಿಸಲು ಮತ್ತು ಕಲಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?
    ವೇದಭಾಷೆಯನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ತರ್ಜುಮೆ ಮಾಡಿರುವ ಹಲವಾರು ಪುಸ್ತಕಗಳು ಲಭ್ಯವಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೇದ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಓದಿರುವ CD, Cassette ಗಳೂ ಇದೆ. ಇವುಗಳಿಂದ ಏನಾದರು ಕಲಿಯಲು ಸಾದ್ಯವೇ? ನಿಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಪುಸ್ತಕವು ಉತ್ತಮ?

    ನನ್ನ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯು ಬಹಳ ದಿನದಿಂದ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ವೇದ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುವಾಗ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವರಗಳನ್ನು ಏರಿಸಿ ಇಳಿಸಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಕಲಿಯುವವರು ಇದೇ ರೀತಿ ಏಕೆ ಕಲಿಯಬೇಕು? ಮಂತ್ರಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ಪುಸ್ತಕದಿಂದ ಓದಿ ತಿಳಿದ ಮೇಲೆ, ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಈ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಉಚ್ಚರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವೇನು?

    ReplyDelete
    Replies
    1. I recommend to read the following articles to get glimpse of knowledge that will help to get answers to some of your questions:
      http://veda-vijnana.blogspot.in/2011/11/vedic-language-brahmi.html
      http://veda-vijnana.blogspot.in/2012/02/akshara-bhaasha-vijnana.html
      http://veda-vijnana.blogspot.in/2012/07/analysis-on-discussion-of-voice.html
      http://veda-vijnana.blogspot.in/2012/08/veda-arthanusandhaana.html
      http://veda-vijnana.blogspot.in/2012/08/conceptions-misconceptions-about-vedas.html

      ೧. ಗುರು ಮುಖೇನ ಪ್ರಾಚ್ಯ ವಿಧ್ಯಾ ಪ್ರಾಕಾರದಲ್ಲಿ ವೇದ ಕಲಿಯುವುದು ಬಹಳ ಸೂಕ್ತ.

      ೨. ಕಲಿಯಬೇಕೆಂಬ ಪ್ರಬಲ ಇಚ್ಛಾ ಶಕ್ತಿ, ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಪ್ತಿ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಗುರು ಕರುಣೆ ಉಂಟಾಗಿ, ಅವರೇ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಕಲಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ಸತ್ಯ. ಇನ್ನು ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದಲೂ ಕಲಿಯಲು ಸಾಧ್ಯ. ಅದಕ್ಕೆ ಸಾಧನೆ ಬೇಕು.

      ೩. ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ವೇದ ಕಲಿಕೆಯು ಅಕ್ಷರ ಉಚ್ಛಾರಗಳನ್ನು ಕಲಿಸಬಹುದೇ ವಿನಃ ಮಾನವನ ಧ್ವನಿ ಪ್ರಸ್ತಾರಗಳಾದ ಪರಾ, ಪಶ್ಯಂತಿ, ಮಧ್ಯಮಗಳಿಂದಲೇ ನೇರ ಹೊರಡುವ ತರಂಗಗಳನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ಶಕ್ಯವಲ್ಲ. ವೈಖರಿಯ ಹಲವು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು ಗುರುತಿಸಲು ಆಗದಿರಬಹುದು ಎಂದು ಗಣಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಸಂಶೋಧನೆ ಮಾಡಿದಾಗ ತಿಳಿದು ಬರುತ್ತದೆ. ವೇದದ ನಾದವನ್ನು ಯಾವುದೇ ಟೇಪ್ ರೆಕಾರ್ಡರ್‌ಗಳಾಗಲೀ, ಸಿ.ಡಿ.ಗಳಾಗಲೀ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮಾನವನ ವೈಖರಿಯಿಂದ ಉಚ್ಛರಿತ, ಶ್ರವಣದಿಂದ ಸ್ವೀಕೃತ ವೇದ ಮಂತ್ರಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ವ. ಹಾಗಂತ ಆಧುನಿಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬಳಸಿ ಕಲಿಸುವುದು, ಕಲಿಯುವುದು ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಮುಂದಿನ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಅದರ ಉಪಯುಕ್ತತೆ ಕಡಿಮೆ ಇರಬಹುದು ಎಂದು ನನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಷ್ಟೆ.

      ೪. ವೇದವು ವೇದ್ಯವಾಗಬೇಕೇ ವಿನಃ ಅರ್ಥ ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯ. ವೇದವು ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ. ಅದು ವೇದ ಭಾಷೆ, ಮೂಲ ಭಾಷೆಯಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಿಯಲ್ಲಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ಶತಪ್ರತಿಶತ ಸತ್ಯ.

      ೫. ವೇದವು ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿರುವುದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮುದ್ರಣ ಮಾತ್ರ. ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿ ಕಲಿಯುವ ಕ್ರಮವು ತೀರಾ ಇತ್ತೀಚಿನದ್ದು. ಅದರಿಂದ ವಟುವು ಪುಸ್ತಕದ ಕಡೆಗೇ, ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಮೃತ ಅಕ್ಷರಗಳ ಕಡೆಗೇ ಗಮನವಿಡುತ್ತಾನೆಯೇ ಹೊರತು ವೇದದ ನಾದಾನುಸಂಧಾನ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಗುರು-ಶಿಷ್ಯ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ವಾಚ್ಯ-ಶ್ರಾವ್ಯ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಗೋಚರಿಪ ಶ್ರೌತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ತನ್ಮುಖೇನ ಸ್ಮೃತಿ ಪಟಲದಲ್ಲಿ ನಾದಬಿಂದುಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿ ಧ್ವನಿ ಪ್ರಸ್ತಾರದಲ್ಲಿ ಲೀಲಾಜಾಲವಾಗಿ ಉಚ್ಛರಿಸಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಡುವ ಮಹತ್ತರ ಸ್ಮಾರ್ತ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೂ ಆಗಿದೆ. ಪುಸ್ತಕಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಅಕ್ಷರಗಳು ಮೃತ. ಮುದ್ರಾರಾಕ್ಷಸನ ಹಾವಳಿ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಗುರು ಮುಖೇನ, ಅಗ್ನಿ ಮುಖೇನ ಪರಿಷ್ಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಶುದ್ಧ ಮಂತ್ರ ಪಡೆದರೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಯೋಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ.

      ೬. ವೇದವು ನಾದ, ಅದಕ್ಕೆ ಅದರದ್ದಾದ ಜೀವ ತರಂಗವಿದೆ, ಗಾನ ಶೈಲಿಯಿದೆ. ನಾದೋತ್ಪನ್ನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಬೇಕಾಗಿ ಏರಿಳಿತಗಳಿವೆ. ಅದರಿಂದ ವಿವಿಧ ನಾದದ ಇಂಪು ಕಂಪುಗಳು ನಾನಾರ್ಥ ಬೋಧಕವಾಗುತ್ತವೆ. ಸ್ವರ ವ್ಯತ್ಯಾಸದಿಂದ ಅರ್ಥವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳೂ ಆಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಅದನ್ನು ಆಧುನಿಕರು ಪರಿಗಣಿಸಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಇದೆ. ಪುಸ್ತಕದಿಂದ ಓದಿ ಅರ್ಥ ತಿಳಿದ ಮೇಲೆ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಪಾರಾಯಾಣವೇಕೆ? ಹಾಗಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ; ಅಗಾಧ ಮಂತ್ರ ಪುಂಜಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ಗಾಯತ್ರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಪನಯನಕ್ಕಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮೋಪದೇಶವೆಂಬ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನೇ ಹುಟ್ಟಿಹಾಕಿ, ಕಟಿಬದ್ಧನಾಗಿ ನಿತ್ಯ ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆ, ಸಂಧ್ಯೋಪಾಸನೆಗಳಿಂದ ನಿತ್ಯ ಜಪಿಸುತ್ತಾ ಒಂದು ಮಂತ್ರವನ್ನಾದರೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ ಎಂಬ ಸದಾಶಯವಿದೆ. ಮನನಾತ್ ತಾರಯತೇತಿ ಮಂತ್ರ - ಸತತ ಮನನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಯಾವುದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ದಾಟಿಸುತ್ತದೆಯೋ ಅದು ಮಂತ್ರ. ಜಾಯತೇ ಆಪಃ ಇತಿ ಜಪಃ - ಯಾವುದನ್ನು ಕುರಿತು ನೀವು ಸತತ ಚಿಂತನೆ, ಉಪಾಸನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತೀರೋ, ಅದು ಕರಗಿ ನೀರಾಗಿ ನಿಮ್ಮತ್ತ ದ್ರವಿಸಿ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಜಪ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ.
      ವೇದವು "ಮಂಥನ, ಪ್ರಯೋಗ, ಚಿಕಿತ್ಸಾ, ಜ್ಞಾನ, ಪರಿಣಾಮ, ಪ್ರಾಗಾಥ, ಪರಿಣಯ, ವಿಶೇಷಣ, ಪರಿಚಯ, ಪೂರ್ಣತಾ" ಎಂಬ ದಶ ವಿಧಿಗಳಿಂದ ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ, ಸಾರ್ವದೇಶಿಕ ಸತ್ಯ. ಅದೇ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಸಿಸಿದಲ್ಲಿ ಸಾರ್ಥಕ್ಯ ಕಾಣಬಹುದು. ಅದೇ ದಶಮಹಾವಿಧ್ಯೆಗಳು.






      Delete
  3. ಉತ್ತರಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು.
    ವೇದದಲ್ಲಿ ಲಿಖಿತವಾಗಿರುವ ದೇವರುಗಳು (ಶಿವ, ನಾರಾಯಣ, ವಿಷ್ಣು, ಸರಸ್ವತಿ ಇತ್ಯಾದಿ) ಹಾಗು ಪುರಾಣ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ಇದೇ ದೇವರುಗಳು ಒಂದೆಯೇ? ಹಾಗು ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ದೇವರುಗಳ ವರ್ಣನೆ ಅಥವಾ ಸಂಬಂಧ (ಶಿವ=ತ್ರಿನೇತ್ರ, ಜಟೆಯಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರ, ವಿಷ್ಣು=ಶೇಷಶಯನ, ವೈಕುಂಠವಾಸಿ, ಸರಸ್ವತಿ=ಬ್ರಹ್ಮನ ಪತ್ನಿ) ಎಲ್ಲವು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಇದೆಯೇ?

    ReplyDelete
    Replies
    1. ವೇದದಲ್ಲಿ ಇರದ ವಿಚಾರವೀ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ರೂಪವಾಗಿ ಒಂದು ಲೇಖನವನ್ನು ಬರೆದು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದೇನೆ ನೋಡಿರಿ: http://veda-vijnana.blogspot.in/2014/04/blog-post_21.html

      Delete

Post a Comment

Popular posts from this blog

ಯಾಗದಲ್ಲಿ ಪಶುಬಲಿ ಪ್ರಹಸನ - ಒಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯ

- ಸಂಗ್ರಹ

ಭಾರತ ದೇಶವೆಲ್ಲಿದೆ? ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ? ಇದೇನು ಧೈವಸಂಕಲ್ಪ? ನೇತ್ರಾವತಿ ತಿರುವು ಯೋಜನೆಯ ಸಾಧಕ ಬಾಧಕಗಳೇನು?

ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಲೋಕಗುರುವಾಗಿದ್ದು, ಸಕಲ ದೇವಾನುದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಮಾತೃಭೂಮಿಯೆನ್ನಿಸಿಕೊಂಡ ಈ ಭಾರತ ಭೂಮಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಕೈಮೀರಿ ಹೋಗಿದ್ದು ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮ, ಮತ, ದೇವರು, ಚಿಂತಕ, ಬುದ್ಧಿಜೀವಿ ದಡ ದಾಟಿಸಲಾರದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದೆ. ಇದರ ಕಾರಣದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಚಿಂತಿಸಹೊರಟರೆ ಒಂದು ಭಯಾನಕ, ಬೀಭತ್ಸ ಚಿತ್ರಣ ಮೂಡಿಬರುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚಿಂತನಾ ಪ್ರಬಂಧ ಬರೆದು ಲೇಖಿಸುವ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಗಮನಿಸಿ. ಓದಿ. ನಿಮಗೆ ಬೇಕಿದ್ದರೆ ತಿದ್ದುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿರಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ.
ಮೊದಲಾಗಿ ಭಾರತದೇಶದ ಮೂಲ ತಳಹದಿಯ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡೋಣ. ಒಂದು ಯಾವುದೇ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಸಾಧಿಸಲಿ ಅದು ಈ ಮೂಲ ತಳಹದಿಯ ನೆಲೆಯಲ್ಲೇ ಸಾಗಿರಬೇಕು. ಆಗ ನಿರಂತರ ಅಬಾಧಿತ, ಲಾಭದಾಯಕ, ಬೌದ್ಧಿಕ ಉನ್ನತಿಗೆ ಕಾರಣ. ಮಾನವೀಯ ಸಮೃದ್ಧ ಸಮಾಜ ಸೃಷ್ಟಿ ಸಾಧ್ಯ. ಮೂಲ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಬಿಟ್ಟರೆ ಅದೆಂದೂ ಉದ್ಧಾರವಾಗಲಾರದು. ಸರ್ವಜ್ಞ ನೊಂದು ಮಾತು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ “ಕಜ್ಜಿಯ ಕೆರೆದಂತೆ” ಎಂದು. ಕೆರೆಯುವಾಗ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಆಪ್ಯಾಯಮಾನ, ಆನಂದದಾಯಕ. ನಂತರ ಕೆರೆತದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಹುಣ್ಣಾಗಿ ಕೊಳೆತರೆ ಆ ಅಂಗವೇ ಕತ್ತರಿಸಬೇಕಾದೀತು. ನಂತರ ವಿಕಲಾಂಗವೇ ಗತಿ ಪುನಾರೂಪಿಸಲಾಗದ್ದು. ಈಗಿನ ನಮ್ಮ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು, ಯೋಜನಾಧಿಕಾರಿಗಳು ಈ ಕಜ್ಜಿ ಕೆರೆತದಷ್ಟೇ ಫಲ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಯೋಜನೆ ತಯಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಭವಿಷ್ಯದ ಪರಿಣಾಮ ಅಷ್ಟೇ ಅಪಾಯಕಾರಿ. ಉದಾ:-…