Skip to main content

ಮದುವೆ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರಗಳು - ೧೬ ದಿನ ಮದುವೆ, ಸಗೋತ್ರ, ಬ್ಲಡ್‍ಗ್ರೂಪ್, ಜಾತಕ, ಋಣಾನುಬಂಧ, ಗಾಂಧರ್ವ ವಿವಾಹ -- ಭಾಗ - ೨



ಮದುವೆಯನ್ನು ೧೬ ದಿನಗಳು ಮಾಡಲೇಬೇಕು ಎಂದಿರಿ. ಈಗ ಅದರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಸಾಕಾಗುತ್ತದೆ?
        ಈಗ ೧೬ ನಿಮಿಷ ಮದುವೆ ಮಾಡಿದರೂ ಭಟ್ಟರು ಇನ್ನೂ ನಿಧಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಆರೋಪ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ. ಹಾಗೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಅತೀ ಕನಿಷ್ಠ ಅಥವಾ ಅತೀ ಮುಖ್ಯವಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಎಂಬುದು ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಪೂರಕವೇ, ಪ್ರಧಾನವೇ, ಮಹತ್ವವೇ ಆಗಿದ್ದು ಬಿಡುವಂತಹಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಪೂರ್ಣಫಲಪ್ರದ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿಗಾದರೂ ತಿಳಿದಿರಲಿ ಎಂದು ಅಷ್ಟೂ ಆಚಾರಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುವುದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದರಿಂದ ಪೂರ್ಣಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಇಷ್ಟು ಆಚಾರಗಳು ಮದುವೆಯಲ್ಲಿ ಇದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದರೆ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಅಷ್ಟೂ ಆಚಾರಗಳನ್ನು ಕ್ರಮಬದ್ಧರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸಿಕೊಂಡು ಬರೋಣ ಎಂದು ಯಾರಿಗಾದರೂ ಅನ್ನಿಸಿ ಮಾಡುವ ಕಾಲ ಬರಬಹುದು. ಅದಕ್ಕಾದರೂ ಇದನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಬರಬೇಕು. ಪ್ರಸಕ್ತಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅರಬ್ ರಾಷ್ಟ್ರದಿಂದ ತೈಲ ಬರುತ್ತಿದೆ, ಅದರಿಂದ ನಮಗೆ ತಿರುಗಾಡಲು ವೇಗ ಸಿಕ್ಕಿದೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಅದು ನಿಂತುಹೋದರೆ ಆಗ ನಮಗೆ ಪುರುಸೊತ್ತು ಸಿಗಬಹುದೇನೋ, ಆಗ ೧೬ ದಿನ ಮದುವೆ ಮಾಡಬಹುದು! ಅದು ಕಷ್ಟವಾಗಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಅರ್ಧಂಬರ್ಧ ಮಾಡಿದರೆ ಏನೂ ಪ್ರಯೋಜನ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪೂರ್ಣ ಮಾಡಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಸಿಗುವಂತಹದ್ದು.

ದೊಡ್ಡವರು ಮದುವೆಗೆ ವಧೂವರರ ಜಾತಕ ನೋಡಿ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಮಾಡಿ ಮದುವೆ ಮಾಡಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರಲ್ಲ ಏಕೆ? ಹಾಗೆ ದೊಡ್ಡವರು ಒಪ್ಪಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಬಹುದೇ?
          ಇದು ಮದುವೆಯ ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಮಾಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ. ವರನಿಗೆ ವಿವಾಹ ಆಗುವ ಅರ್ಹತೆಗಳು ಇವೆಯೇ? ಎಂದು ಚಿಂತನೆ ಮಾಡುವಂತಹ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯದು. ಹಿಂದೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮದುವೆಯ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಮಾಜವು ವರನಿಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಇಡುತ್ತಿತ್ತು. ಇದರಲ್ಲಿ ಅವನು ಉತ್ತೀರ್ಣನಾದರೆ ಅರ್ಹ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಸ್ನಾತಕನಾಗಿ ದೇಶವನ್ನು ಸುತ್ತಬೇಕು, ದೇಶಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಮದುವೆಗೆ ಅವನಿಗೆ ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲ. ಮದುವೆಗೆ ಅರ್ಹತೆಯಿದೆಯೆ ಎಂದು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಸುಮಾರು ೨೪ ರೀತಿಯ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪರೀಕ್ಷಾ ವಿಧಾನಗಳಿವೆ. ಕಾಲಾಂತರದಲ್ಲಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ಮಗ, ಅವನಿಗೆ ಮದುವೆ ಅರ್ಹತೆ ಇಲ್ಲವೆಂದಾದಾಗ ಸಂತಾನ ಪಡೆಯುವುದು ಹೇಗೆ? ಆಗ ಆರಿಸಿದ ವಧುವಿನಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷಾರ್ಹತೆಯು ಇದೆಯೇ? ಅವಳಿಗೆ ಅರ್ಹತೆಯಿದ್ದರೆ ಇವನು ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಸಾರಿಯಾಗಿರಬಹುದಲ್ಲ? ಎಂಬ ಚಿಂತನೆಯೊಂದಿಗೆ ವಧುವಿನ ಜಾತಕದಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ ಎಂದು ಆಗ ವರ ವಧೂವಿನ ಜಾತಕ ನೋಡುವ ಮೇಳಾಮೇಳಿ ಬಂದಿತು. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಜಾತಕ ನೋಡುವ ಪದ್ಧತಿ ಆಚರಣೆಗೆ ಬಂದಿತು. ಇದಕ್ಕೂ ಹಿಂದೆ ಈ ಪದ್ಧತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ವರನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅರ್ಹತೆಯ ಪರೀಕ್ಷೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ವರ ಅನರ್ಹನೆಂದು ಸಮಾಜದಿಂದ ಹೊರ ಹಾಕಿದರೆ ವಂಶ ಬೆಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯಾದಾಗ ಕೆಲವೇ ಗೃಹಸ್ಥರು ತಮ್ಮ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆರ್ಥಿಕ ಬಲವೂ ಇನ್ಯಾವುದೋ ಅಧಿಕಾರ ಬಲವನ್ನು ಬಳಸಿ ಈ ರೀತಿಯ ಪದ್ಧತಿಯ ಬಳಕೆಯನ್ನು ತರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಹಾಗಾಗಿ ಅದು ಬಂದಾಗ ಮೇಳಾಮೇಳಿ ಇವೆಲ್ಲಾ ಬಂದಿರುತ್ತದೆ. ಮೊದಲು ಇದ್ದದ್ದು ವರನಿಗೆ ಗೃಹಸ್ಥನಾಗಲಿಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರ್ಹತೆ ಇರಬೇಕು ಎಂಬ ಸಿದ್ಧಾಂತ. ಗೃಹಸ್ಥನಾಗುವ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಉತ್ತೀರ್ಣನಾಗಬೇಕು. ಆಗದೇ ಇದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಅವನು ವಿವಾಹ ಆಗಲಿಕ್ಕೆ ಅನರ್ಹ. ಆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಪರಿಮಾರ್ಜನೆ ತರುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಜಾತಕ, ಮೇಳಾಮೇಳಿ, ಹಿರಿಯರ ಅನುಗ್ರಹ, ಬಂಧುಗಳ ಆಶೀರ್ವಾದ, ಈ ರೀತಿಯ ಬಲಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ವಧೂವರರನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಎತ್ತರಕ್ಕೇರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವು ಇದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇದು ಸೂಕ್ತವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರೂ ಮದುವೆಯಾಗಬೇಕು ಅಥವಾ ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತಾನ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬ ನಿಯಮವಿಲ್ಲ. ಯಾರು ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಯಾರು ಅದಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಿದ್ದಾರೆ, ಅವರೇ ಪ್ರಜಾವೃದ್ಧಿ ಮಾಡಲಿ. ಉಳಿದವರು ದೇಶಸೇವೆ ಮಾಡಲಿ. ದೇಶಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಜನ ಬೇಕು. ಹಾಗಾಗಿ ಆ ಆದರ್ಶದೊಂದಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಮದುವೆಯ ವಿಚಾರ ಬದಲಾವಣೆ ಆಗುತ್ತಾ ಬಂದು ಈ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುತ್ತದೆ.

ಮದುವೆ ಎಂಬುದು ಪೂರ್ವಜನ್ಮದ ಋಣಾನುಬಂಧವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಸತ್ಯವೇ?
                ಮದುವೆಗೆ ವರನಿಗೆ ಅಸಮರ್ಥತೆಯು ಬಂದಾಗ ಈ ರೀತಿಯ ಋಣಾನುಬಂಧವೆಂಬ ಹಲವು ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮಾತ್ರವಷ್ಟೆ. ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಒಂದು ಒಪ್ಪಂದದ ತೀರ್ಮಾನ. ಋಣಾನುಬಂಧ, ತಂಗಿಯ ಮಗ, ಸೋದರಿಕೆಯ ಸಂಬಂಧ ಹೀಗೆ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಹೇಳುವುದು ಸಂಪ್ರದಾಯವಾಗಿದೆ. ಇಂತಹದಕ್ಕೆ ಹಲವು ಸಾವಿರ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಕೊಡಬಹುದು. ಇದರ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ವರನ ಅಸಮರ್ಥತೆಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡುವುದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಏನೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಯಾವ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ನಿಬಂಧನೆ ಇಲ್ಲ, ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮಹತ್ವವೂ ಇಲ್ಲ, ಸತ್ಯವೂ ಅಲ್ಲ.

ಸಗೋತ್ರ ಮತ್ತು ಬ್ಲಡ್‍ಗ್ರೂಪ್ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೇಳಿರಿ.
       ಈ ಬ್ಲಡ್‍ಗ್ರೂಪ್ ಎಂಬ ಶಬ್ದವು ನಮ್ಮ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಬಳಕೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಈಗ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳತಕ್ಕಂತಹ ರಕ್ತಸಂಬಂಧಿ ಎಂದು ಹೇಳತಕ್ಕಂತಹ ವಿಶಾಲತೆ ಬ್ಲಡ್‍ಗ್ರೂಪಿಗೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಬ್ಲಡ್‍ಗ್ರೂಪ್ ಬೇರೆ, ರಕ್ತಸಂಬಂಧಿಯೇ ಬೇರೆ. ರಕ್ತವೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವ ಕೆಂಪು ನೀರಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ರಕ್ತಸಂಬಂಧಿ ಎಂದು ಹೇಳತಕ್ಕಂತಹದ್ದರಲ್ಲಿ ೧೨ ಪಿತೃವರ್ಗದ ೭ ತಲೆಮಾರಿನ ಒಂದು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಬಾಂಧವ್ಯ ಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಅದನ್ನು ರಕ್ತಸಂಬಂಧವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅಷ್ಟು ವಿಶಾಲತೆಗೆ ಬ್ಲಡ್‍ಗ್ರೂಪ್ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. A, O, B, AB, +ve, -ve ಹೀಗೆ ಇಂಗ್ಲಿಷಿನಲ್ಲಿ ಪರಮಾವಧಿಯೆಂದರೆ ೨೬ ಅಕ್ಷರ ಹೇಳಿದರೆ ಮುಗಿಯಿತು, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂದಿಲ್ಲ. ಒಂದೇ ತಾಯಿಯ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ರಕ್ತದ ಗುಂಪು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಂತ ಅವರು ರಕ್ತಸಂಬಂಧ ಅಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳುವುದು ತಪ್ಪಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಶಬ್ದವೇ ನಮ್ಮ ದೇಹಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಬಳಕೆ ಆಗುವಂತಹದ್ದಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ೧೨ ಪಿತೃವರ್ಗಗಳು ಹೇಗೆಂದರೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಅವನ ತಂದೆ, ಅಜ್ಜ, ಮುತ್ತಜ್ಜ ಮತ್ತು ಅವರ ಪತ್ನಿಯರು. ಪತ್ನಿಯರ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಅವರ ವಂಶದ ಭಾಗ, ಹಾಗೆ ವಿಶಾಲವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಅವನ ಹೆಂಡತಿ, ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯ ತಂದೆತಾಯಿ, ಅವರ ತಂದೆತಾಯಿ, ಅವರ ತಂದೆತಾಯಿ ಎಂದು ಹೇಳತಕ್ಕಂತಹ ೧೨ ವಿಭಾಗಗಳು ಆಗುತ್ತಾ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ೧೮,೬೩೨ ಪ್ರಭೇದಗಳು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಅಷ್ಟನ್ನೂ ಪಿತೃವರ್ಗ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗತಕ್ಕಂತಹ ಒಂದು ವರ್ಗ.

ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಗೋತ್ರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಸಗೋತ್ರ ಒಂದು ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಋಷಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲೋ, ಆಥವಾ ಅವರ ಪೂರ್ವೀಕರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲೋ ಗೋತ್ರ ಎಂಬುದು ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಅದು ಕೇವಲ ಆಲೋಢನೆಯಲ್ಲಿರಲಿ, ನೆನಪಿನಲ್ಲಿರಲಿ ಎಂಬ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ. ಆದರೆ ಅದರ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಗಿಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ವಂಶವಾಹಿ ಜೀನುಗಳ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ ವಿಭಾಗಿಸಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ಸೂತ್ರವು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಒಬ್ಬ ಆಂಗೀರಸಗಣದ ಭರದ್ವಾಜ ಗೋತ್ರದವನು ಎಂದು. ಅಂದರೆ ಆಂಗೀರಸ, ಬೃಹಸ್ಪತಿ, ಭರದ್ವಾಜ ಎಂದು ೩ ಪ್ರವರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಭರದ್ವಾಜ ಗೋತ್ರಜನು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಮೂಲತಃ ಆಂಗೀರಸಗಣ. ಒಟ್ಟು ಮಾನವಜೀವ ಪ್ರಭೇದಗಳಲ್ಲಿ ೭ ಪ್ರಭೇದವಿದೆ. ಈ ೭ ಪ್ರಭೇದಗಳನ್ನು ೭ ಋಷಿಗಳ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ವಿಭಾಗಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಕರ ಕಾರಣದಿಂದ ವಿಭಿನ್ನವಾದ ಸ್ವರೂಪ ಬಂದದ್ದಿದ್ದರೆ ಅಂತಹವನ್ನು ನ್ಯೂನ ಗೋತ್ರಗಳು ಎಂದು ಮತ್ತೆರಡನ್ನು ವಿಭಾಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆ ಒಟ್ಟು ೯ ಗೋತ್ರ ಪ್ರಭೇದಗಳು ಮೂಲ ಪ್ರಭೇದಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಅವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಪ್ರವರಗಳನ್ನು ವಿಭಾಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರವರ ರೀತ್ಯಾ ೨, ೩, ೫, ೭ ಹೀಗೆ  ಋಷಿಗಳ ಹೆಸರು ಮಾತ್ರ. ಅದು ಹೇಳುವ ಸಂಕೇತಾಕ್ಷರ ಬೇರೆ. ಆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಭೇದವಾಗುತ್ತಾ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ತನ್ನ ವಂಶವಾಹಿ ಜೀನನ್ನು ಯಾವ ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ತೀರಾ ಸುಲಭವಾದ ಉಪಾಯವದು.
          
        ಈಗ ಅತ್ರಿಗೋತ್ರವನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಆತ್ರೇಯನು ತ್ರಯಾ ಋಷಿಯಾಗಿರಬಹುದು, ಪಂಚಾರ್ಷಯವಾಗಿರಬಹುದು ಅದು ಯಾವುದೇ ಆಗಿರಲಿ, ಅತ್ರಿ ಎಂದರೇನು? ನಮಗೆ ಪೌರಾಣಿಕವಾಗಿ ಅವರು ಒಬ್ಬ ಋಷಿ. ಹೈಹಯ ವಂಶದ ಗುರುವಾಗಿದ್ದರು. ಪುರಾತನವಾದ ವಂಶ. ಹೈಹಯವಂಶವೆಂದರೇನು? ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಮಕ್ಕಳು! ಅಂದರೆ ಕುದುರೆ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಮಹಾವಿಷ್ಣುವು ಕುದುರೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ಸಂಯೋಗಿಸಿದಾಗ ಕುದುರೆಯ ಮುಖವನ್ನೇ ಹೊಂದಿ ಹುಟ್ಟಿದಂತಹ ಒಬ್ಬ ಮೂಲಪುರುಷನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ವಂಶವು ಹೈಹಯವಂಶ. ಅತ್ರಿಗೋತ್ರವು ಹೈಹಯವಂಶದ ಗುರುವಾಗಿದೆ. ಚಂಚಲತೆಯ ಪ್ರತೀಕವಾದಂತಹ ಕುದುರೆ, ಅದರಿಂದ ಆದಂತಹ ಫಲಿತಭಾಗ ಏನಿದೆ, ಆ ಚಂಚಲತೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿಡತಕ್ಕಂತಹ ಗುರುಸ್ವರೂಪ ಅತ್ರಿ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಯಾವ ವಂಶವಾಹಿಯಲ್ಲಿ ಅತೀ ಚಂಚಲತೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ, ಅದು ಅತ್ರಿಗೋತ್ರದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಬೇಕು ಎಂದರ್ಥ. ಆಗ ಅಲ್ಲಿಂದ ಅತ್ರಿಯಿಂದ ಮುಂದೆ ಪ್ರವರಗಳು ಯಾವುದು, ಅದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಅಳವಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಚಂಚಲತೆಯು ಅತಿಯಾದರೆ ಜೀವನ ಹಾಳು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಹಿಡಿತವಾಗಿ ಯಾವುದೋ ಚಿಕಿತ್ಸಾರೂಪವಾಗಿ ಅಳವಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿ ಎಂದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಆರ್ಷ್ಣಿಷೇಣೋ ಅಥವಾ ಜಾಮದಗ್ನಿಯೋ ಅಳವಡಿಸಿದ್ದರೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಜಾಮದಗ್ನಿಯು ಅಳವಡಿಸಿದ್ದರೆ ಉತ್ಕೃಷ್ಟವಾದ ನಿಯಮವನ್ನು ಇಟ್ಟು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಪಾಲಿಸುವವರು ಎಂದರ್ಥ.

ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧಿಸಿಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿದೆಯೇ? ಜೀವನವಿಧಾನಕ್ಕೆ ನಿರ್ಬಂಧವಿದೆಯೇ? ಚಂಚಲತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧಿಸಿಡುವ ಜೀವನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿದೆಯೇ? ಎಲ್ಲಿ ನಿರ್ಬಂಧವಿದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಾಳಬಲ್ಲ. ಆರ್ಷ್ಣಿಷೇಣವಾದರೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನ ನಿರ್ಬಲತೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಮನೋಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯೇ? ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪರಿಷ್ಕರಣೆ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯೇ? ಅದು ಯಾವ ರೀತಿ ಪರಿಷ್ಕರಣೆ ಆಗಿದೆ? ಆ ಪರಿಷ್ಕರಣೆಯಂತೆಯೇ ಮುಂದೆ ಪರಿಷ್ಕರಣೆ ಕೊಟ್ಟರೆ ಆದರ್ಶವಾಗಿ ಬದುಕಬಲ್ಲ. ಇದು ಗೋತ್ರವಿವರಣೆಯ ಸೂತ್ರಗಳು. ಅದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಕೇವಲ ಋಷಿಮುನಿಗಳು ನಿಮಗೆ ಪೂಜಾರ್ಹರು. ಅವರ ಹೆಸರನ್ನು ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಅಷ್ಟೆ, ಬೇರೇನೂ ಅಲ್ಲ ಎನ್ನದಿರಿ. ಅದು ಅವರ ವಂಶವಾಹಿಯನ್ನು ಹಂತಹಂತವಾಗಿ ಯಾವ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳಿಂದ ಪಕ್ವತೆ ಪಡೆದು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಬಹುದು ಎಂಬುದರ ಕೈಗನ್ನಡಿಯಾಗಿದೆ. ಈಗ ತೀರಾ ನೀವೇ ಆರೋಗ್ಯದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋದಾಗ ನಿಮಗೆ ಒಂದು ಕಾರ್ಡ್ ಕೊಟ್ಟು ಫೈಲ್ ರೆಡಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅದಕ್ಕೊಂದು ನಂಬರ್ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ಕಾಯಿಲೆಗೆ ಔಷಧವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಬಾರಿ ಅದೇ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋದಾಗ ನಿಮ್ಮ ಕಾರ್ಡ್ ಕೊಡಿ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ನಿಮ್ಮ ಹತ್ತಿರ ಕಾರ್ಡ್ ಇದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರು ನಿಮ್ಮ ಫೈಲನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನಿಮಗೆ ಹಿಂದೆ ಏನು ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಅದರಂತೆ ಯಾವ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯೂ ಇಲ್ಲದೇನೇ, ಯಾವ ಕಾರ್ಡ್ ಇಲ್ಲದೇನೇ ಈ ಗೋತ್ರಪ್ರವರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿವರವು ದಾಖಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮದ್ದಲ್ಲದೇನೇ ನಿಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮಾಂತರ ಪೂರ್ವಜರುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೊ ಎಂದೋ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿರುವ ದಾಖಲೆಯನ್ನೂ ಸಹ ಇದು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಫೈಲ್‍ಗಳನ್ನು ಇಡಲು ಈಗಿನ ವಿಜ್ಞಾನದಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯ ಫೈಲ್‍ಗಳನ್ನು ಇಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ಈ ಗೋತ್ರಪ್ರವರಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆ. ವಂಶವಾಹಿ ಜೀನುಗಳು ಹೇಗೆ ಹರಿದುಬರುತ್ತವೆ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವಂತಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಸಗೋತ್ರ ವಿವಾಹ ನಿಷೇಧ ಏಕೆ?

ಈ ವಿಚಾರಗಳೆಲ್ಲ ಮುಂದೆ ಆದಂತಹಾ ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಹೇಳಿದಂತಹವು. ಉದಾ:- ನೀರಿಗೆ ಬಿದ್ದರೆ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಈಜು ಬಂದವ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಯಾವುದು ಆಯಾ ದೇಹ ಲಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲಿ ಅದು ಅಪವಾದ. ಅಷ್ಟು ಬಿಟ್ಟರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಅಲ್ಲ. ಸಗೋತ್ರವಾಗಲಿ, ರಕ್ತ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಾಗಲಿ ವಿವಾಹವಾದರೆ ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥ, ಅಂಗವಿಕಲ, ರೋಗ ಬಾಧಿತ ಮಕ್ಕಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆ ಹಬ್ಬಿದೆ. ಅದು ಕೆಲವೊಂದು ಮತ್ರ ಸತ್ಯವಿದ್ದು, ಉಳಿದವನ್ನೆಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನ ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸೇರಿಸುತ್ತಾ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕ್ರಿ.ಶ. ೪೦೦-೬೫೦ ರವರೆಗೆ ಮಧ್ಯಭಾರತ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಸೋದರಮಾವನಿಗೇ ಮಗಳನ್ನು ಕೊಡುವುದು ಹಕ್ಕಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಕೊಡುವ ಹಾಗೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಎಷ್ಟೇ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದು ಒಬ್ಬನೇ ಸೋದರಮಾವನಿದ್ದರೆ, ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಆತನಿಗೇ ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಡುವ ಪರಿಪಾಠವಿತ್ತು. ಸ್ತ್ರೀ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಅಭದ್ರತೆಯೇ ಈ ರೀತಿ ಸೋದರ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. ಅವರೆಲ್ಲರಿಗೆ ಒಟ್ಟು ೧೫-೨೦ ಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾಗ್ಯೂ ಯಾರೂ ಅಂಗವಿಕಲರಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ವಿಕೃತಿ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರೆ ಹೇಗೆ ನಂಬುವುದು? ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ, ಸುಳ್ಳದು!

ಸಗೋತ್ರ ವಿವಾಹ ಬೇಡ ಎಂದಿರುವ ಓಘವೇ ಬೇರೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವು ವೃದ್ಧಿಯಾಗಬೇಕೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಗೋತ್ರಗಳ ಸಂಕರ ಮಾಡಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನವು ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ರಾವಣನ ಕಾಲದ ನಂತರ ಒಂದೇ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆಯುವ ಸಗೋತ್ರ ವಿವಾಹ ಬೇಡವೆಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಜನರಲ್ಲಿ ಬಂದಿತು. ಒಂದೇ ರೀತಿ ಚಿಂತನಾ ಶಕ್ತಿಯು ಮತ್ರ ಒಂದೇ ಜನಾಂಗದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದು ಬಂದರೆ ಉಳಿದ ಜ್ಞಾನ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಿಕ್ಕುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ರೀತಿ ವಿವಿಧ ಗೋತ್ರದವರ ವಿವಾಹ ಮಾಡಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನವು ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಪ್ರಸಾರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಹುಟ್ಟುವ ರಾಕ್ಷಸರೆಲ್ಲ ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ಸಾಯುವ ವರವನ್ನೇ ಬೇಡಿ ಸಾವನ್ನೇ ವರವಾಗಿ ಪಡೆದರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ರಾಕ್ಷಸರು ಚಿಂತನೆ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಉತ್ತಮ ಬುದ್ಧಿಯಿದ್ದ ಆರ್ಯನಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಸಂತಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವನನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದರೆ ಈ ರೀತಿ ಮೋಸ ಹೋಗಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಎಂದು ರಾವಣನ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಕೈಕಸೆಯನ್ನು ಆರ್ಯಾವರ್ತ ಪ್ರದೇಶದ ವಿಶ್ವಾವಸುವಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ವಿವಾಹ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಅದನ್ನೇ ಕಡೆಗೆ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಬಳಕೆಗೆ ತಂದರು. ಇದರಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ವಿಚಾರ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹೆಚ್ಚು ಚಿಕಿತ್ಸಕ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಲಿಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವೆಂಬ ಒಂದೇ ವಿಶಿಷ್ಟ ಚಿಂತನೆಯಿಂದ ಚಾಲನೆಯಾದದ್ದೇ ವಿವಿಧ ಗೋತ್ರರಲ್ಲಿ ವಿವಾಹವಾಗುವ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಒಡಂಬಡಿಕೆ. ಆದರೆ ದೇಹ ಲಕ್ಷಣ ವ್ಯತ್ಯಾಸ, ದೇಹಕ್ಕೆ ತೊಂದರೆ, ಇತ್ಯಾದಿ ಏನೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ವಿಶ್ವಬಂಧುತ್ವವನ್ನು ಸಾಧಿಸಬೇಕಾದರೆ ಹತ್ತಾರು ಕುಟುಂಬಗಳ ಸಂಬಂಧ ಬೆಸೆಯಬೇಕು. ಅವರವರಲ್ಲೆ ವಿವಾಹವಾಗುತ್ತಾ ಬಂದ ಒಂದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಪಾರ್ಸಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಅಂದಾಜು ೩೦೦ ಜನಾಂಗಗಳು ನಾಶವಾಗಿವೆ! ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಸಮಾಜ ಚಿಂತಕನಿಗೂ ನಿರಂತರತೆಯನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡುಬರುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಕರ ಬೇಕು ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಚಿಂತಕರು ವಿವಾಹ ಸಂಯೋಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಗಾಂಧರ್ವ ವಿವಾಹ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು, ಅದಕ್ಕೂ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಮೆಚ್ಚಿ ಆಗುವ ಮದುವೆಗೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆಯೇ?
          ವಿವಾಹವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಗಾಂಧರ್ವ ವಿವಾಹವೂ ಒಂದು. ಮೂಲ ಮತ್ಸ್ವದಿಂದ ಚಾಲನೆಗೊಂಡ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮ, ದೈವ, ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ, ಆರ್ಷ, ಗಾಂಧರ್ವ, ಆಸುರ, ಪೈಶಾಚ, ರಾಕ್ಷಸಗಳೆಂಬ ೮ ಸೃಷ್ಟಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿವಾಹವಾದರೂ ಮೂಲತಃ ಯೋನಿಜ ಜೀವಪ್ರಭೇದಗಳಲ್ಲಿ ವೇದದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ೮ ಮೂಲ ಮಾನಸಿಕ ಪ್ರವರ್ತನೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಪ್ರವರ್ತನೆ ಉಳ್ಳ ಫಲಿತ ಭಾಗವು ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಇತಿಹಾಸ-ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಗಾಂಧರ್ವವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ವಿವಾಹವಾದರು ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ. ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕಥೆ ಹೇಳುವಾಗ ಮಾತ್ರ ಅವರು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟರು, ಮದುವೆಯಾದರು, ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವವರು ಕೇಳುವವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಅವರೂ ೭ ರೀತಿಯ ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನಿಟ್ಟೇ ಮದುವೆಯಾಗುವುದು. ಅಲ್ಲಿ ಮದುವೆಯಾಗುವ ವಧೂವರರಿಗೆ ಅಷ್ಟು ಪ್ರೌಢತೆಯಿತ್ತು. ನೀವು ಅದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಗಾಂಧರ್ವ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಮದುವೆಯಾದವರು ಯಾರು? ಎಂದರೆ ದುಷ್ಯಂತನು ಶಕುಂತಲೆಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಿದ್ದ. ಶಕುಂತಲೆ ಕಣ್ವಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದವಳು. ಅವಳಿಗೆ ವೇದದ ಎಲ್ಲಾ ವಿಚಾರಗಳೂ ಅರ್ಥವಾದವುಗಳು; ಸಮರ್ಥಳು. ದುಷ್ಯಂತನು ಚಕ್ರವರ್ತಿ, ಅವನೂ ಚತುರ್ವೇದ ಪಾರಂಗತ, ಜ್ಞಾನಿ. ಹಾಗಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಪುರೋಹಿತರ ಅಗತ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಮದುವೆಯಾಗಬಲ್ಲತು. ಹಾಗಾಗಿ ಅವರು ಮದುವೆಯಾದರು. ಈಗಿನ ಹುಡುಗರು ಓಡಿಹೋಗಿ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮದುವೆಯಾಗುವುದು, ಅಥವಾ ಯಾವುದೋ ಅರಳಿಮರದ ಕೆಳಗೆ ಹಾರ ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೋ ಗಾಂಧರ್ವ ವಿವಾಹವಲ್ಲ. ಇವರಿಗೆ ವಿವಾಹ ಎಂದರೇನೆಂದೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ದುಷ್ಯಂತ ಶಕುಂತಲೆಯರಿಗೆ ವಿವಾಹವೆಂದರೇನು ಎಂಬುದು ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಗಾಂಧರ್ವ ವಿವಾಹ ಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಇದನ್ನು ಹೋಲಿಸಬೇಡಿ. ಇದಕ್ಕೂ ಅದಕ್ಕೂ ಅಜಗಜಾಂತರ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ಗಾಂಧರ್ವ ವಿವಾಹದಲ್ಲೂ ವಿಧಿಯಿದೆ, ವಿಧಾನಗಳಿವೆ, ಬದ್ಧತೆಯಿದೆ. ೭ ಸಾಕ್ಷಿಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಬದ್ಧವಾಗಿ ವಿವಾಹ ಕಾರ್ಯವಿದೆ. ಇತರೆ ಮಾನುಷ ಸಾಕ್ಷಿ ಅಲ್ಲಿ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ವೃಕ್ಷಸಾಕ್ಷಿ, ಸೂರ್ಯಚಂದ್ರಸಾಕ್ಷಿ, ದೇವಸಾಕ್ಷಿಗಳು. ನೀವು ಆ ಪ್ರಹಸನವನ್ನು ಓದಿದಾಗ ಅವರು ಈ ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆದರು ಎಂಬ ವಿವರವಿದೆ. ಕಾವ್ಯದಲ್ಲೊ, ಕಥಾನಕದಲ್ಲೊ ಅದು ಸಿಗಲಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ಕವಿಗೂ ಗಾಂಧರ್ವ ವಿವಾಹದ ಕಲ್ಪನೆ ಇಲ್ಲದಿರಬಹುದು. ಹಾಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ವಿವರಿಸಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಗಾಂಧರ್ವ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಅದರದ್ದೇ ಆದ ವಿಧಿವಿಧಾನ ಬದ್ಧತೆಗಳಿವೆ.

ಹಾಗೆ ರಾಕ್ಷಸ ವಿವಾಹ ಪದ್ಧತಿಯೆಂದರೆ ಜನ ಹೆದರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಅಂತಹಾ ಅನಾಗರೀಕ ಪದ್ಧತಿ ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರುಸುವ ವಿಧಾನ ಯಾವುದು? ಇಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮ ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಆಧಾನವಾಗಿ (ಕನ್ಯಾಧಾನ) ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿತೋ ಹಾಗೆ ರಾಕ್ಷಸವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಬಲ, ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅವನಲ್ಲಿ ಅರ್ಹತೆಯಿದೆ ಎಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಹತೆಯಿದೆ ಎಂದು ಸಮಾಜವು ಅರ್ಹತಾ ಪತ್ರ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರಾಕ್ಷಸವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ವರನೇ ತನ್ನ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಪಡೆಯಬೇಕು. ಅದು ರಾಕ್ಷಸವಿವಾಹ ಪದ್ಧತಿ. ವರನು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಶ್ರುತ ಪಡಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಮದುವೆಯನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಆ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ವಿಶೇಷತೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮ ವಿವಾಹದಲ್ಲಿಯಾದರೆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ ಬಂಧುಗಳು, ಇತರೆ ಸಭಾಸದರು ಈತನು ಸಮರ್ಥನೆಂದು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಮದುವೆ ಮಾಡುವುದು ವಾಡಿಕೆಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥತೆಯನ್ನು ಶ್ರುತ ಪಡಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಯಾವ ವಿಚಾರವೂ ನಿಷೇಧವಲ್ಲ, ಅಲ್ಲಿ ಅದರದ್ದೇ ಆದ ವಿಧಿಗಳಿವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಇದರದ್ದೇ ಆದ ವಿಧಿಗಳಿವೆಯಷ್ಟೆ! ಅದರಂತೆ ಗಾಂಧರ್ವ ವಿವಾಹಕ್ಕೂ ಅದರದ್ದೇ ಆದ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳಿವೆ. ಅದು ಖಂಡಿತಾ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯವೆ! ಅಶಾಸ್ತ್ರೀಯವಲ್ಲ. ಅದನ್ನೇ ಆಧರಿಸಿ ಈಗ ಅದನ್ನು ಎಲ್ಲೋ ಓಡಿ ಹೋಗತಕ್ಕಂತಹ ಹುಡುಗ-ಹುಡುಗಿಯರಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ. ಇಬ್ಬರೂ ಮದುವೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹತ್ತು ಜನ ಎದುರಿಗೆ ನಾವು ಮದುವೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿ ಮದುವೆಯಾದರೆ ಅದನ್ನು ಗಾಂಧರ್ವ ವಿವಾಹ ಪದ್ಧತಿಯಂತೆ ಅಂಗೀಕಾರ ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ.

Comments

Popular posts from this blog

ಯಾಗದಲ್ಲಿ ಪಶುಬಲಿ ಪ್ರಹಸನ - ಒಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯ

- ಸಂಗ್ರಹ

ಭಾರತ ದೇಶವೆಲ್ಲಿದೆ? ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ? ಇದೇನು ಧೈವಸಂಕಲ್ಪ? ನೇತ್ರಾವತಿ ತಿರುವು ಯೋಜನೆಯ ಸಾಧಕ ಬಾಧಕಗಳೇನು?

ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಲೋಕಗುರುವಾಗಿದ್ದು, ಸಕಲ ದೇವಾನುದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಮಾತೃಭೂಮಿಯೆನ್ನಿಸಿಕೊಂಡ ಈ ಭಾರತ ಭೂಮಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಕೈಮೀರಿ ಹೋಗಿದ್ದು ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮ, ಮತ, ದೇವರು, ಚಿಂತಕ, ಬುದ್ಧಿಜೀವಿ ದಡ ದಾಟಿಸಲಾರದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದೆ. ಇದರ ಕಾರಣದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಚಿಂತಿಸಹೊರಟರೆ ಒಂದು ಭಯಾನಕ, ಬೀಭತ್ಸ ಚಿತ್ರಣ ಮೂಡಿಬರುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚಿಂತನಾ ಪ್ರಬಂಧ ಬರೆದು ಲೇಖಿಸುವ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಗಮನಿಸಿ. ಓದಿ. ನಿಮಗೆ ಬೇಕಿದ್ದರೆ ತಿದ್ದುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿರಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ.
ಮೊದಲಾಗಿ ಭಾರತದೇಶದ ಮೂಲ ತಳಹದಿಯ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡೋಣ. ಒಂದು ಯಾವುದೇ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಸಾಧಿಸಲಿ ಅದು ಈ ಮೂಲ ತಳಹದಿಯ ನೆಲೆಯಲ್ಲೇ ಸಾಗಿರಬೇಕು. ಆಗ ನಿರಂತರ ಅಬಾಧಿತ, ಲಾಭದಾಯಕ, ಬೌದ್ಧಿಕ ಉನ್ನತಿಗೆ ಕಾರಣ. ಮಾನವೀಯ ಸಮೃದ್ಧ ಸಮಾಜ ಸೃಷ್ಟಿ ಸಾಧ್ಯ. ಮೂಲ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಬಿಟ್ಟರೆ ಅದೆಂದೂ ಉದ್ಧಾರವಾಗಲಾರದು. ಸರ್ವಜ್ಞ ನೊಂದು ಮಾತು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ “ಕಜ್ಜಿಯ ಕೆರೆದಂತೆ” ಎಂದು. ಕೆರೆಯುವಾಗ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಆಪ್ಯಾಯಮಾನ, ಆನಂದದಾಯಕ. ನಂತರ ಕೆರೆತದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಹುಣ್ಣಾಗಿ ಕೊಳೆತರೆ ಆ ಅಂಗವೇ ಕತ್ತರಿಸಬೇಕಾದೀತು. ನಂತರ ವಿಕಲಾಂಗವೇ ಗತಿ ಪುನಾರೂಪಿಸಲಾಗದ್ದು. ಈಗಿನ ನಮ್ಮ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು, ಯೋಜನಾಧಿಕಾರಿಗಳು ಈ ಕಜ್ಜಿ ಕೆರೆತದಷ್ಟೇ ಫಲ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಯೋಜನೆ ತಯಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಭವಿಷ್ಯದ ಪರಿಣಾಮ ಅಷ್ಟೇ ಅಪಾಯಕಾರಿ. ಉದಾ:-…