Skip to main content

ನಾಗಾರಾಧನೆ – ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರ - ೧



ನಾಗನ ಆರಾಧನೆಯು ಲಿಖಿತ ದಾಖಲೆಗಳ ಆಧಾರದಂತೆ ಸುಮಾರು ೧೪-೧೫ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ. ಇದಕ್ಕಿಂತ ಹಿಂದಿನ ಲಿಖಿತ ದಾಖಲೆಗಳು ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಲೇಖಿಸುವಾಗಲೇ ನಾಗನ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಭಾಸವಿದ್ದಿತು, ಒಂದಿಷ್ಟು ಸತ್ಯವೂ ಇತ್ತು. ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಯಾವುದೇ ವಿಚಾರವೂ ಕೂಡ ಅದರಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಯಾವುದೇ ವಿಚಾರಗಳು ಸತ್ಯವಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರ ಒಪ್ಪತಕ್ಕಂತಹ ವಿಚಾರಗಳು ಮಾತ್ರ ಮಾನ್ಯವಾದವು. ಅವು ಸತ್ಯವಿಚಾರಗಳು. ಹಾಗಿದ್ದಾಗ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದಿಷ್ಟು ಕಲ್ಪನೆ ಸೇರಿದ್ದಾಗ ಅದನ್ನು ಲೆಕ್ಕಹಾಕಿ, ಅದೆಷ್ಟು ಪುರಾತನವಿದ್ದೀತು ಎಂದು! ೧೪-೧೫ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಲಿಖಿತ ಮಾಡುವಾಗ ನಾಗನ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಮತ್ತು ಕಲ್ಪನೆ ಸೇರಿತ್ತು ಎಂದಾಗ ಅದರ ಪುರಾತನತೆ ಎಷ್ಟಿದ್ದೀತು?

     ಪ್ರಪಂಚದ ಯಾವುದೇ ಮೂಲೆಯಲ್ಲೂ ಅಂದರೆ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯಾವ ಧರ್ಮಗಳಿವೆ, ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಹೋಗಿ ಅಗೆದರೆ ನಾಗನ ಕಲ್ಲು ಸಿಗುತ್ತದೆ. ನಾಗನ ಚಿತ್ರಣಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ನಾಗ ಎನ್ನುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಕಡೆ ಮನುಷ್ಯ ದೇಹ ಅಂದರೆ ನಾಗಕನ್ಯೆಯ ರೂಪ, ಯಕ್ಷೆಯ ರೂಪ, ಮನುಷ್ಯದೇಹ ನಾಗನ ತಲೆ ಈ ರೀತಿಯ ಕಲ್ಪನೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಕಡೆ ವಿಕಾರರೂಪ ನಾಗಗಳು, ಹಲವಾರು ತಲೆಯ ನಾಗಗಳು ಹೀಗೆ. ಪ್ರಪಂಚದ ಎಲ್ಲಾ ದೇಶಗಳಲ್ಲೂ ನಾಗನ ಆಚರಣೆ ಇದ್ದಿತ್ತು ಎಂಬುದಾಗಿ ಕುರುಹುಗಳು ಸಿಗುತ್ತವೆ. ಅಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರಪಂಚವ್ಯಾಪಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅಂದರೆ ಅದರ ಅರ್ಥವೇನೆಂದರೆ ಈ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಅತೀ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಗುರುತಿಸಿದ್ದು ಜೀವಿಯಲ್ಲಿರತಕ್ಕಂತಹ ಮನಸ್ಸು ಎಂಬುದರ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು. ಮನಸ್ಸು ಎನ್ನುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯೇ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಎಂಬುದನ್ನು ಆಗಲೇ ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಂತಹ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಾ ಬಂದವು. 

   ವೇದಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶೇಷಾಧ್ಯಯನಗಳೂ ಕೂಡ ನಡೆದಿವೆ. ಋಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ, ಸಾಮವೇದದಲ್ಲಿ ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ವಿಚಾರಗಳು ತುಂಬಾ ಸಿಗುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ನಾಗ ಎಂದರೆ ಮನಸ್ಸು ಎನ್ನುವ ಅರ್ಥ. ಈ ಮನಸ್ಸಿನ ಪ್ರವರ್ತನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಹಜ ಮನಸ್ಸು ವ್ಯವಹಾರ ಭಾಗ ೯. ಅದರ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳು ಕೂಡ ೯. ಹಾಗಾಗಿ ೯ x ೯ = ೮೧. ಅದು ಮತ್ತೂ ಸಂಖ್ಯಾ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ೯ ಮಾತ್ರ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾ ಋಗ್ವೇದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಣ್ವ ಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಕಣ್ವ ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಈ ಜೀವಸೃಷ್ಟಿಯ ರಹಸ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಎನ್ನುವುದರ ಕಲ್ಪನೆ ಬಂತು. ಕಣ್ವರು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶೇಷಾಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರು. 

   ಕಣ್ವರ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಭರದ್ವಾಜರು ಕೂಡ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರು. ಅದು ಪ್ರಸೂತಿಕಾ ವಿಜ್ಞಾನ. ವೇದದಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಮುಂದುವರಿದ ವಿಜ್ಞಾನ. ಅದನ್ನು ಭರದ್ವಾಜರು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ ವೇದದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಟ್ಟರು. ಕಣ್ವರು ವೇದದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾಗ ಮಾತ್ರ ಸೇರಿಸಿದರು. ಭರದ್ವಾಜರು ಅದನ್ನು ಪೂರ್ತಿಗೊಳಿಸಿ, ಭರದ್ವಾಜ ಮಂಡಲ ಎಂದು ಋಗ್ವೇದದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಸೇರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅದೇ ಮಂತ್ರಗಳು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಸಾಮವೇದದಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತವೆ. ಅವೆಲ್ಲಾ ಜೀವಸೃಷ್ಟಿ ಹೇಗಾಗುತ್ತದೆ? ಜೀವಸೃಷ್ಟಿಗೂ ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಏನು ಸಂಬಂಧ? ಸ್ವತಂತ್ರ ಮನುಷ್ಯನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸ್ವತಂತ್ರ ಪ್ರಕೃತಿ ಎಂದು ಇರುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಪ್ರಕೃತಿ ಅಧೀನವಾದ ಅಂಗಗಳು ಎಂದು ಇರುತ್ತವೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ೩೩ ಭಾಗ ಪ್ರಕೃತಿ ಅಧೀನ ಅಂಗಗಳು. ಅದರಲ್ಲಿ ಕಾಮಾಂಗಗಳು ಕೂಡ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅಧೀನವೇ. ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿ ಎಂದರೆ ಮನಸ್ಸು ಎನ್ನುವ ಅರ್ಥಕೊಡುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಸ್ವತಂತ್ರತೆ ಇಲ್ಲ. ಅದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅಧೀನವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಅದು ಬೇಕು ಎಂದಾಕ್ಷಣ ಪ್ರವೃತ್ತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದಾಗಿಯೇ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ಭರದ್ವಾಜರು ಈ ಮನಸ್ಸಿನ ಹಿಡಿತದಿಂದ ಆಗತಕ್ಕಂತಹಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು ಎನ್ನುವುದರಿಂದಾಗಿ ಅದನ್ನು ನಾಗ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದರು.

   ಸಂತಾನಕ್ಕೂ ಕೂಡ ಮನಸ್ಸೇ ಕಾರಣ ಎಂದರು. ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾನಸಿಕ ಸಿದ್ಧತೆ ಇಲ್ಲದೆ ಯಾರಿಗೂ ಮಕ್ಕಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮಾನಸಿಕ ಸಿದ್ಧತೆ ಸಮರ್ಥವಾಗಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಮಕ್ಕಳು ಆಗಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂದರು ಭರದ್ವಾಜರು. ಹಾಗಾಗಿ ನಾಗದೋಷ ಎಂದರೆ ಮನಸ್ಸಿನ ದೋಷ. ಮಾನಸಿಕ ಸಿದ್ಧತೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸಿ ಕೊಟ್ಟು ಅದನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಿದರೆ ಮಕ್ಕಳಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾಗನ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಪರಿಹಾರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಮಕ್ಕಳಾಗುತ್ತವೆ ಎನ್ನುವುದು ಬಳಕೆಗೆ ಬಂತು. ಅದನ್ನು ಅಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಸಂಶೋಧನೆ ವೇದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅದು ವೇದದಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿದೆ. 

    ಆಗಿನ ಕಾಲದ ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರು ಎಂದರೆ, ತುಂಬಾ ಸಮರ್ಥರಾಗಿದ್ದರು. ಅದರಲ್ಲಿ ೧೬ ರೀತಿಯ ವಿಶೇಷ ವಿಧ್ಯೆಗಳನ್ನೂ ಕೂಡ ಸಾಧಿಸಿದ್ದರು. ಅದು ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರ ರೀತಿಯಾಗಿಯೇ ವಶೀಕರಣ, ಸಂಮೋಹನ, ಇತ್ಯಾದಿ ೧೬ ರೀತಿಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತ ಸಾಧಿಸುವ ವಿಧ್ಯೆಯನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರು. ಅದರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನ ಹಿಡಿತ ಸಾಧಿಸುವ ಮುಖೇನ ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನೂ ಸಹ ಹಿಡಿತಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಾಗಾಗಿ ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚವೇ ಅವರ ಹಿಡಿತಕ್ಕೊಳಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಯಾವುದಾದರೂ ವಿಧ್ಯೆ, ಅತಿಮಾನವ ಶಕ್ತಿಯು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ದುರ್ಮಾರ್ಗದತ್ತ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯವರಾದರೂ ಕೊನೆಕೊನೆಗೆ ಕೆಟ್ಟವರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಮನುಷ್ಯ ಸಹಜ ಶಕ್ತಿ ಇದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಬಾಳುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಶಕ್ತಿ ಬಂದರೂ ರಾಕ್ಷಸನಾಗಿಯೇ ಪರಿವರ್ತಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ವಿಶೇಷ ಶಕ್ತಿಯು ದುರ್ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಎಳೆದಾಗ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆಯು ಉತ್ಪನ್ನವಾಯಿತು. ಕೇವಲ ಕೆಲವೇ ಜನರ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಪ್ರಪಂಚ ನಡೆಯಬೇಕಾದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂತು. 

ಈಗಿನ ದರ್ಶನ ಪಾತ್ರಿಗಳು ಎನ್ನುವವರು ಮೂಲ ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರೇ ಆಗಿದ್ದರು. ಹಿಂದೆ ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರೇ ದರ್ಶನ ಪಾತ್ರಿಗಳಾಗಿದ್ದರು. ದರ್ಶನ ಅಂದರೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸುವವರು ಎಂದರ್ಥ. ಈಗ ಅದು ನ್ಯಾಸ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇದೆ. ಈಗಿನ ದರ್ಶನ ಪಾತ್ರಿಗಳು ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಲ್ಲ. ಹಿಂದೆ ಸಮರ್ಥ ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞನು ದರ್ಶನ ಪಾತ್ರಿ ಆಗಿದ್ದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವೇ ಜನ ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ತಮ್ಮ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಗುರಿಯಂತೆ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಗುರಿ ವಿಕಲ್ಪವಾದಾಗ, ವಿಕೃತಿಯಾದಾಗ ಇಡೀ ಸಮಾಜವು ವಿಕೃತಿಯತ್ತ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಕೆಲವು ಚಿಂತಕರು ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಕೆಲವೇ ಮಂದಿಯ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚವಿದ್ದರೆ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಚಿಂತನೆಯಿಂದ, ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬೇಕು, ಜೈವಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಕಸಿಯುವ ಅಧಿಕಾರ ಯಾರಿಗೂ ಇಲ್ಲ. 

ಪ್ರತೀ ಜೀವಿಗೂ ಅದರದ್ದಾದ ವೈಯುಕ್ತಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಎನ್ನುವುದು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ರಾಜ ವ್ಯವಸ್ಥೆ. ವೈಯುಕ್ತಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಯಾವ ರಾಜ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೂ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ನಿಯಮ. ಈಗಿನ ನಮ್ಮ ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಇದಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಬಹುದು. ವೇದವೂ ಕೂಡ ಹೇಳುತ್ತದೆ- ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಯಾರೂ ಒಬ್ಬನ ಕಲ್ಪನೆಯಂತೆ ಸಮಾಜ ಹೋಗಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಬಂದಾಗ, ಅದರಿಂದ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ವಿಕೃತತೆ ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾಗ, ಅದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಚಿಂತಕರು ನಾಗನನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲುವ ಪರಿಹಾರ ಸೂತ್ರವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದರು. ಅದೇ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ ಸೂತ್ರ.

(ಸಶೇಷ..) 

Comments

Popular posts from this blog

ಯಾಗದಲ್ಲಿ ಪಶುಬಲಿ ಪ್ರಹಸನ - ಒಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯ

- ಸಂಗ್ರಹ

ಭಾರತ ದೇಶವೆಲ್ಲಿದೆ? ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ? ಇದೇನು ಧೈವಸಂಕಲ್ಪ? ನೇತ್ರಾವತಿ ತಿರುವು ಯೋಜನೆಯ ಸಾಧಕ ಬಾಧಕಗಳೇನು?

ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಲೋಕಗುರುವಾಗಿದ್ದು, ಸಕಲ ದೇವಾನುದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಮಾತೃಭೂಮಿಯೆನ್ನಿಸಿಕೊಂಡ ಈ ಭಾರತ ಭೂಮಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಕೈಮೀರಿ ಹೋಗಿದ್ದು ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮ, ಮತ, ದೇವರು, ಚಿಂತಕ, ಬುದ್ಧಿಜೀವಿ ದಡ ದಾಟಿಸಲಾರದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದೆ. ಇದರ ಕಾರಣದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಚಿಂತಿಸಹೊರಟರೆ ಒಂದು ಭಯಾನಕ, ಬೀಭತ್ಸ ಚಿತ್ರಣ ಮೂಡಿಬರುತ್ತಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚಿಂತನಾ ಪ್ರಬಂಧ ಬರೆದು ಲೇಖಿಸುವ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಗಮನಿಸಿ. ಓದಿ. ನಿಮಗೆ ಬೇಕಿದ್ದರೆ ತಿದ್ದುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿರಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ.
ಮೊದಲಾಗಿ ಭಾರತದೇಶದ ಮೂಲ ತಳಹದಿಯ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡೋಣ. ಒಂದು ಯಾವುದೇ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಸಾಧಿಸಲಿ ಅದು ಈ ಮೂಲ ತಳಹದಿಯ ನೆಲೆಯಲ್ಲೇ ಸಾಗಿರಬೇಕು. ಆಗ ನಿರಂತರ ಅಬಾಧಿತ, ಲಾಭದಾಯಕ, ಬೌದ್ಧಿಕ ಉನ್ನತಿಗೆ ಕಾರಣ. ಮಾನವೀಯ ಸಮೃದ್ಧ ಸಮಾಜ ಸೃಷ್ಟಿ ಸಾಧ್ಯ. ಮೂಲ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಬಿಟ್ಟರೆ ಅದೆಂದೂ ಉದ್ಧಾರವಾಗಲಾರದು. ಸರ್ವಜ್ಞ ನೊಂದು ಮಾತು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ “ಕಜ್ಜಿಯ ಕೆರೆದಂತೆ” ಎಂದು. ಕೆರೆಯುವಾಗ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಆಪ್ಯಾಯಮಾನ, ಆನಂದದಾಯಕ. ನಂತರ ಕೆರೆತದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಹುಣ್ಣಾಗಿ ಕೊಳೆತರೆ ಆ ಅಂಗವೇ ಕತ್ತರಿಸಬೇಕಾದೀತು. ನಂತರ ವಿಕಲಾಂಗವೇ ಗತಿ ಪುನಾರೂಪಿಸಲಾಗದ್ದು. ಈಗಿನ ನಮ್ಮ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು, ಯೋಜನಾಧಿಕಾರಿಗಳು ಈ ಕಜ್ಜಿ ಕೆರೆತದಷ್ಟೇ ಫಲ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಯೋಜನೆ ತಯಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಭವಿಷ್ಯದ ಪರಿಣಾಮ ಅಷ್ಟೇ ಅಪಾಯಕಾರಿ. ಉದಾ:-…