Thursday, 25 July 2013

Vedic Physics - 2: Agochara = Sadyojaata Rudra

ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರವು ಹುಟ್ಟಿಗೆ (ಸೃಷ್ಟಿಗೆ) ಹಾಗೂ ಹುಟ್ಟಿನ ನಂತರದ ವಿವರಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಅದರ ಹಿಂದಿನ ವಿವರ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಸದ್ಯೋಜಾತ ಎಂದರೆ ಮೂಲಸ್ವರೂಪವಾದ ಅಣುವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಖಗೋಳ, ಕಿರಣ, ಶಬ್ದ, ಇತ್ಯಾದಿ ಯಾವುದು ಅಗೋಚರವಾಗಿಯೂ ಕೂಡ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವೋ ಅವುಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದಿರುವ, ಆದರೆ ವಸ್ತುವಿನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ತೋರಿಸತಕ್ಕಂತಹಾ ಅತೀ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉದಾಹರಣೆ ಎಂದರೆ ಅಣು. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಭಾಗದ ಮೊತ್ತ ಮೊದಲ ಹಾಗೂ ಮತ್ತೊಂದು ಉತ್ತರ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಕೊಡಬಹುದಾದ ಉದಾಹರಣೆಯೇ ಅಣು. ಇಲ್ಲಿಯ ಅಣುವಿನ ಪರಿಭಾಷೆಯು ಈಗಿನ ಆಟಮ್, ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯಸ್, ಹಿಗ್ಗ್ಸ್ ಬೋಸಾನ್ ಇತ್ಯಾದಿ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಸಮವಲ್ಲ. ಅವೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂದ ಆಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. 

ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಅಣುವೇ ಮೂಲ, ಅಣು ಅಗೋಚರ, ಆದರೆ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದಾಗ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸ್ವರೂಪ ಸಿಕ್ಕಿರದ ಅಣು ಅಗೋಚರ, ಸ್ವರೂಪ ಸಿಕ್ಕಿದಾಗ ವಸ್ತು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಗೋಚರ. ಸ್ವರೂಪ ಸಿಕ್ಕುವುದಕ್ಕೆ ಕಾಯ ಪಡೆಯಿತು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕಾಯವು ಮನುಷ್ಯನದ್ದೋ, ಜೀವಿಯದ್ದೋ, ವಸ್ತುವಿನದ್ದೋ ಆಗಬಹುದು. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಅಣುವನ್ನೇ ಅತೀ ಪ್ರಖರವಾದ ಸೂಕ್ಷ್ಮದರ್ಶಕದಿಂದ ನೋಡಿದರೆ ಬರೇ ಅಣುವನ್ನು ನೋಡಬಹುದೇ ಹೊರತು ಕಾಯ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಕಾಣುವುದು ತಿರುಗುವ ನ್ಯೂಟ್ರಾನ್ ಹಾಗೂ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನ್‍ಗಳನ್ನು. ಚೈತನ್ಯವು ಅಣುವಿಗಿಂತ ಸಣ್ಣದ್ದು. ಅದೇ ಬೀಜ – ಪ್ರೋಟಾನ್. ಇನ್ನೂ ಆಳಕ್ಕಿಳಿದಾಗ ಕಾಣುವುದು ಚೈತನ್ಯಮೂಲದ ಬೀಜವನ್ನೇ ಹೊರತು ವಸ್ತುವನ್ನೋ ಅಥವಾ ಅಣುವನ್ನೋ ಅಲ್ಲ. ಅದನ್ನೇ ಆಧ್ಯಾತ್ಮದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲೂ ದೇವರಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಅಣುವು ಒಂದೇ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ - ಸರ್ವಸಮ್ಮತಾಭಾವ; ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಎಂಬುದು ಸತ್ಯ

ಈ ಅಗೋಚರದಲ್ಲಿ ಗರ್ಭ ಎಂಬ ಭಾಗ ಬರುತ್ತದೆ. ಗರ್ಭವು ಭೂಮಿ > ನೀರು > ಅಗ್ನಿ > ವಾಯು > ಆಕಾಶ > ಮೂಲಚೈತನ್ಯ; ಹೀಗೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರ ರೀತ್ಯಾ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದಲ್ಲಿ ಮೂಲಚೈತನ್ಯ ದರ್ಶನ ಸಾಧ್ಯ. ಅಗೋಚರವು ಗರ್ಭಸೂತ್ರ ರೀತ್ಯಾ ಮುಂದಿನ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿದರೆ ಭ್ರಮಾ ರೀತ್ಯಾ ಹಿಂದಿನ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಡುತ್ತದೆ. 

ಉದಾ:- ಶಾಖವು ನೀರನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟರೆ, ನೀರು ಭೂಮಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಅಗೋಚರದಲ್ಲಿ ರೂಪವಿಲ್ಲ. ಭ್ರಮೆಯು ಜಾತದಲ್ಲಿ ಬರುವುದರಿಂದ ದೃಗ್ಗೋಚರ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಮುಂದಿನ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಹಿಂದಿನ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಹೋದರೂ ಇದು ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರ ನಿಯಮಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿಯಲ್ಲ. ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರದ ನಿಯಮಕ್ಕೆ ಬದ್ಧವೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. 

ಆಕಾಶ ಗರ್ಭವಲ್ಲ, ಆಕಾಶದ ನಂತರ ಗರ್ಭ, ಅದೇ ಮೂಲಚೈತನ್ಯ. ಮುಂದಿನ ಭಾಗ ಜಾತ (ಭ್ರಮೆ), ಹಿಂದಿನ ಭಾಗ ಗರ್ಭ. ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿ ಜಾತವನ್ನು ಭೂತದಲ್ಲಿ ಗರ್ಭವನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಡುವುದರಿಂದ ಅದು ಭೌತ. ಅಥವಾ ಭೂತದ ಪರಿಚಯಾತ್ಮಕ ಹಿನ್ನಲೆಯಲ್ಲಿ ವರ್ತಮಾನವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಕೊಡುವುದರಿಂದ ಅದು ಭೌತ. ಅದು ದೃಗ್, ಪರಿಣಾಮ, ಪ್ರವರ್ತನೆ, ಗುಣಗೋಚರಗಳೆಂಬ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ವರ್ತಮಾನವನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಡುತ್ತದೆ, ತನ್ಮುಖೇನ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ರೂಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಪ್ರಕೃತಿಯು ರೂಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಅಣುವಿನಿಂದ ವಸ್ತುಗಳು ರೂಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಲೌಕಿಕ ಉದಾಹರಣೆ ಎಂದರೆ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಪಾಲಿಮರ್‍ಗಳ ಸರಪಣಿಯಿಂದ ಕವಚ, ದ್ರವ ಅಣುಗಳಿಂದ ಶಾಯಿ, ಲೋಹದ ಅಣುಗಳಿಂದ ನಿಬ್ಬು, ಇದರಿಂದ ಲೇಖನಿ ತಯಾರಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದನ್ನೊಂದರ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಭವಿಷ್ಯವು ರೂಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಶ್ನೆ 4 – ಗುಡುಗಿನ ಶಬ್ದದ ದೃಷ್ಟಾಂತದಿಂದ ಶಬ್ದ ಉತ್ಪನ್ನ ವಿಧಾನವನ್ನು ವಿವರಿಸಿ.

ವೇದದ ಪ್ರಕಾರ ಶಬ್ದ ಉತ್ಪನ್ನ ವಿಧಾನಗಳು 3 – ತಾಡನೆ, ಘರ್ಷಣೆ, ಪ್ರವಹನೆ.  ಪ್ರವಹನೆಯ ಶಬ್ದವು ವಾಯುವಿಲ್ಲದೆಯೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಆಕಾಶ ಬೇಕು, ವಾಯು ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಆದಿ ಇದ್ದ ಮೇಲೆ ಅಂತ್ಯ ಇರಲೇಬೇಕು. ‘+’ ಇದ್ದ ಮೇಲೆ ‘-’ ಇರಲೇಬೇಕು. ಹಾಗಾಗಿ 2 ಕೇಂದ್ರಗಳು ಇರಲೇಬೇಕು ಅಥವಾ ಏನೂ ಇಲ್ಲದ ಹಾಗೆ ಶೂನ್ಯವಿರಬೇಕು. ತಾಡನೆ ಕಡಿಮೆ ಶಕ್ತಿ, ಘರ್ಷಣೆ ಮಧ್ಯಮ ಶಕ್ತಿ, ಪ್ರವಹನೆಯು ತಾಡನೆ ಹಾಗೂ ಘರ್ಷಣೆಗಳ ಲಕ್ಷ ಪಟ್ಟು ಶಕ್ತಿ ಹೊಂದುತ್ತದೆ. 

ಪೃಥ್ವೀ, ನೀರು, ಅಗ್ನಿ ಅಥವಾ ಕಿರಣ, ಶುದ್ಧ ವಾಯು, ಆಕಾಶ, ಹೀಗೆ ಒಂದೊಂದರ ಗುಣಕದಂತೆ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ವೇಗ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಬೆಳಕಿನ ವೇಗವು ಸೆಕೆಂಡಿಗೆ 2,99,792.458  ಕಿಲೋಮಿಟರ್ ಎಂದು ವಿಜ್ಞಾನ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಅಂದರ ತಾಡನೆ ಒಂದು ಪ್ರಮಾಣ + ಘರ್ಷಣೆಯು 2 ಪಟ್ಟು = 3. ಈ ಮೂರರ ಮೂರು ಪಟ್ಟಾಗಿ ಬೆಳಕಿನ ಪ್ರವಹನಾ ವೇಗವು 3 ಲಕ್ಷ ಕಿಲೋಮೀಟರ್. ಇಲ್ಲಿ ಸಮಯದ ವಿಭಾಗಗಳನ್ನೂ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ನಿಮೇಷ ಎಂಬುದು ಒಮ್ಮೆ ಕಣ್ಣು ರೆಪ್ಪೆ ಮಿಟುಕಿಸುವ ಸಮಯ. ಈಗಿನ ಸೆಕೆಂಡಿನ 1/7 ಭಾಗವನ್ನು ನಿಮೇಷ ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ. ವೇದದಲ್ಲಿ ಈ ಸಮಯದ ವಿಭಾಗವನ್ನು 16 ಸೊನ್ನೆಗಳವರೆಗೆ ಗುರುತಿಸಿ, ಹೆಸರಿಸಿ, ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. 

ಬೆಳಕು ಹರಿಯುವ ವೇಗವೆಂದರೆ ಬೆಳಕಿನ ಪ್ರವಹನಾ ವೇಗವೆಂದು ಅರ್ಥ. ಬೆಳಕಿಗೂ ತನ್ನದ್ದೇ ಆದ ಪ್ರವಹನಾ ಶಬ್ದವಿದೆ. ಆ ಶಬ್ದದ ಮುಖೇನ ಬೆಳಕು ಹರಿಯುತ್ತದೆ.  ಕಿರಣ-ನಾದಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಯೋಜನೆಯಿಂದಲೇ ಹರಿಯುತ್ತವೆ. ಕಿರಣವಿಲ್ಲದೆ  ನಾದವಿಲ್ಲ, ನಾದವಿಲ್ಲದೆ ಕಿರಣವಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಕಿರಣದ ಪ್ರವಹನಾ ವೇಗವು ಅತಿಯಾದಾಗ ನಾದದ ಘೋಷವು ಶಬ್ದವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಘರ್ಷಣೆಯು ಬೇಕಾಗಲ್ಲ. ಒಂದು ಬೆಳಕನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ನಂತರ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇವೆ. ಮಿಂಚಿನ ಚಲನೆಯೇ ಗುಡುಗಿನ ರೂಪದ ಶಬ್ದವಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಶಬ್ದದ ವೇಗ ಕಡಿಮೆ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಯಿತು. 

ಅಗೋಚರಗಳಲ್ಲಿ 64 ವಿಧ (ಉಪನಿಯಮ), ಅದರಲ್ಲಿ ಈ ಸಿಡಿಲೂ ಒಂದು. ಶಬ್ದ, ಕಿರಣ, ಆತ್ಮ, ಸೃಷ್ಟಿ, ಪುನಃ ಸೃಷ್ಟಿ, ಜೀವಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರುವ ವಿಧಾನ, ಚೈತನ್ಯ ತುಂಬುವ ವಿಧಾನಗಳೆಲ್ಲಾ ಅಗೋಚರದ 64 ನಿಯಮಗಳಲ್ಲೇ ಬರುತ್ತದೆ. ಇವುಗಳು ಇನ್ನೂ ಹಲವಾರು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ. ಆದರೆ ಒಟ್ಟು 5 ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದರಲ್ಲಿ ಎಂಟೆಂಟರಂತೆ ಒಟ್ಟು 40 ಉಪಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಸದಾಕಾಲ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಇನ್ನು ಉಪಯೋಗವಿಲ್ಲದ, ಉಪಯೋಗ ಮಾಡಲು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ, ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಎಷ್ಟೋ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಿವೆ.

No comments:

Post a Comment