Wednesday, 27 January 2016

ಯತಿವರೇಣ್ಯ ಅಣ್ಣಪ್ಪಯ್ಯರು ಹೇಳಿದ ಜಗತ್ತಿನ ಹಿಂದಡಗಿರುವ ತಂತ್ರಸೂತ್ರ

ಯಕ್ಷಗಾನ ಭಾಗವತಿಕೆಯ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿರಿ:-

 ****ಯತಿವರೇಣ್ಯ ಅಣ್ಣಪ್ಪಯ್ಯರು ಹೇಳಿದ ಜಗತ್ತಿನ ಹಿಂದಡಗಿರುವ ತಂತ್ರಸೂತ್ರ****



ಜಗಕೆ ಮಿಗಿಲಾದ ಸತ್ಯದೊಳು ಹದಿನಾರು ಸೂತ್ರಗಳು ಮತ್ತಿನ್ನು 
ಯಾಗಸೂತ್ರವ ಯಾಜುಷದೊಳ್ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಮತ್ತು ಮುನ್ನೂರು 
ಜಗವ ಮೋಹಿಪ ವೇದ ಮೂಲದಿ ಒಂಭತ್ತು ಅರ್ಥದೊಳ್ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಹಲವಿದೆ ಅದರ ಮಿಗಿಲಾದ ಲೆಕ್ಕದೊಳು ನೂರರ ಸಂಖ್ಯಾ ಸಹಸ್ರ ಶಾಖೆಯ ತಂತ್ರ 
ಅಗಣಿತ ಸೂತ್ರವೆಲ್ಲವೂ ಅಡಕವಾಗಿಹವು ಕಾಣೆಲವೊ ಮಾನವನೇ
ಜಗದ ವ್ಯಾಪಾರವಿನ್ನೇನು ಈ ಜಗವ ಸೃಷ್ಟಿಪ ಸೂತ್ರವೂ ಅಡಕವಾಗಿಹವು ವೇದದೊಳು ||

ಭಾಗವತರು:- ಶ್ರೀ ಪುತ್ತಿಗೆ ರಘುರಾಮ ಹೊಳ್ಳ
ಚಂಡೆ:- ಶ್ರೀ ಪದ್ಯಾಣ ಶಂಕರ ನಾರಯಣ ಭಟ್
ಮದ್ದಳೆ:- ಶ್ರೀ ಪಿ. ಟಿ. ಜಯರಾಮ್


Thursday, 21 January 2016

ಸುಗಮ ಜೀವನ - ಸರಳ ಆಹಾರ : ಭಾಗ ೨



ಕಾಫಿ, ಚಾ, ಕೊಕ್ಕೊಗಳು ಪಾನೀಯವಾಗಿ ಜನಪ್ರಿಯತೆ ಗಳಿಸಿದುದು ಇತ್ತೀಚೆಗಿನ ದಶಕಗಳಲ್ಲಾದರೂ ಅವುಗಳ ಬಳಕೆ ಕೆಲವು ಶತಕಗಳಿಂದಲೇ ಜಗತ್ತಿನ ಕೆಲವೆಡೆ ಮಾತ್ರ ಇದ್ದುದು ಸಾರಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕದ ಮುನ್ನಡೆಯಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ. 'ಕೆಫೇನ್' 'ತೇಯಿನ್' 'ಥಿಯೊಬ್ರೊಮಿನ್'ಗಳಂತಹಾ ಮಾರಕ ಘಟಕಗಳು ಈ ಪಾನೀಯಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿರುವುದು ಗಮನಾರ್ಹ. ಇವುಗಳನ್ನು ಆಲ್ಕಲೈಡ್ಗಳೆನ್ನುವರು. 'ಕೆಫೇನ್' ರಕ್ತನಾಳಗಳನ್ನು ಸಂಕುಚಿತಗೊಳಿಸಿದಾಗ ಅಂಗಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಕಶ್ಮಲವು ಉಳಿದುಕೊಂಡು ತೊಂದರೆಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಕೋಮಲವಾದ ಮೆದುಳು ಚುರುಕಾಗಿ ಉಳಿದ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸುವಾಗ ಶರೀರದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಶಕ್ತಿ ಸಂಚಾರವಾದ ಅನುಭವವಾಗುವುದು. ಕಶ್ಮಲಗಳನ್ನು ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಹೊರ ತಳ್ಳುವ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಆದರೂ ಇದನ್ನೇ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಉತ್ತೇಜನವೆಂದು ಜನರು ತಿಳಿಯುವರು. ಮೈ ಬಿಸಿಯೂ ಏರುವುದು ಕಶ್ಮಲಗಳ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿದೆಯೆಂದು ಸಾರುವ ಸಲುವಾಗಿ. ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಹೃದಯ, ಯಕೃತ್, ಮೂತ್ರಜನಕಾಂಗ, ಮೇದೋಜ್ಜೀರಕ ಗ್ರಂಥಿಗಳೆಲ್ಲ ಕಶ್ಮಲಗಳನ್ನು ಹೊರತಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಬಹುಬೇಗ ಬಳಲುತ್ತವೆ. ಇದರಿಂದ ಕಾಯಿಲೆಗಳ ಸರಮಾಲೆಗಳೇ ಕಾಣಬರುತ್ತವೆ.



'ಥಿಯೊಬ್ರೊಮಿನ್' ಬಳಕೆಯಿಂದ ನೆನಪು ಶಕ್ತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಮೆದುಳು ರೋಗಗಳು ಕಾಣಬರುತ್ತವೆ. ಗರ್ಭಿಣಿಯು ಈ ಪಾನೀಯಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೆ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಭ್ರೂಣದ ಅಂಗಾಂಗಗಳು ನ್ಯೂನತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತವೆ. ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರುಗಳು ಬಹುಶಃ ಬೆಳೆಯಲು ಕಷ್ಟ ಸಾಧ್ಯ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಎರಡು ಮೂರನೆಯ ತಲೆಮಾರಿನಲ್ಲಿ ನಪುಂಸಕತೆ ಬರಬಹುದು. ಸಿಹಿ ಮೂತ್ರ ರೋಗಗಳೂ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬರುತ್ತವೆ. ನಾಲಿಗೆ ಚಪಲಕ್ಕೆ ಖಾರವೇ ಬೇಕು. ಪೋರ್ಚುಗೀಸರು ಈ ಗುಟ್ಟನ್ನು ತಿಳಿದು ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಹಸಿಮೆಣಸು, ಕೆಂಪು ಮೆಣಸುಗಳನ್ನು ತಂದು ಕೊಟ್ಟು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲೂ ಮನೆ ಮಠಗಳಲ್ಲೂ ಹೊಕ್ಕು ಕಣ್ಮನಗಳನ್ನು ಸೂರೆಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಸಫಲರಾದರು. ಇಲ್ಲಿಯ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯವಾದ ಕಳುಮೆಣಸನ್ನು ಪರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸಿ ಜಗತ್ತಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯನ್ನೂ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿ ಆಗಿದೆ. ಹಸಿಮೆಣಸಿರಲಿ ಹಣ್ಣುಮೆಣಸಿರಲಿ ಅದರ ಪುಡಿಯಿರಲಿ, ಇದರ ಒಂದು ಘಟಕವು ಪಚನಾಂಗದ ಒಳ ಪದರವನ್ನು ಕರಗಿಸುವುದರಿಂದ ಅನ್ನ ನಾಳದಲ್ಲಿ ವ್ರಣಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಮೂತ್ರಜನಕಾಂಗ, ಯಕೃತ್ ಮೊದಲಾದ ಅಂಗಗಳು ವ್ಯಾಕುಲಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ರಕ್ತವೂ ತೆಳ್ಳಗಾಗುವುದು.


ಮೆಕ್ಸಿಕೋ ದೇಶದಿಂದ ಯೂರೋಪ್ ತಲುಪಿದ ಕಳೆಯೊಂದು ಕಪುಚಿನೊ ಪಾದ್ರಿಯವರ ಮೂಲಕ ಜಗತ್ತಿಗೆಲ್ಲ ಹರಡಿತು. ಟೊಮೆಟೊ ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಬೆಳೆ. ಇದನ್ನು ಕೃಷಿ ಮಾಡಿ ಬಳಕೆಗೆ ತರುವ ಈ ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ೩೮ ಬಾರಿ ಕ್ರಿಮಿನಾಶಕ, ಶಿಲೀಂಧ್ರ ನಾಶಕಗಳು ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳು ಪರಿಸರ ಮಾಲಿನ್ಯ ಉಂಟು ಮಾಡುವ ಮಾರಕ ವಸ್ತುಗಳಾಗಿವೆ. ಟೊಮೆಟೊ ಹಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುವ ಈ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳು ಮಾನವ ಸೇವನೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಅನೇಕ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು ಈ ಹಣ್ಣಿನಲ್ಲಿವೆ. ಸಾವಯವ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸಿದರೂ ಟೊಮೆಟೊದಲ್ಲಿ ಯೂರಿಕ್ ಆಮ್ಲ, ಓಕ್ಸೇಲಿಕ್ ಆಮ್ಲ ಹಾಗೂ ಸೀಸ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಶೇಖರವಾಗುವುದರಿಂದ ಮಾನವನ ಆರೋಗ್ಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಗಂಟುನೋವು, ಮೂತ್ರ ಪಿಂಡದ ಕಲ್ಲು, ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿಯೂ ದೇಹದ ಕೊಬ್ಬಿರುವಲ್ಲೆಲ್ಲ ಸೀಸವೂ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುವುದು.

ಸೊಯಾಕಾಳು, ಜಪಾನ್ ಕೊರಿಯಾ ಚೀನಾ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ಶತಮಾನಗಳಿಂದಲೂ ಬಳಸಲಾಗುವ ಸಸ್ಯ ವಿಶೇಷ. ಜಗತ್ತಿನ ಸೋಯ ಸಂಗ್ರಹದ ಶೇಕಡಾ ೪೫ರಷ್ಟು ಉತ್ತರ ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಚಾರ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಿಂದ ಇದನ್ನು ಜಗತ್ತಿನ ಉತ್ತಮ ಆಹಾರವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಎಣ್ಣೆ ತೆಗೆದು ಉಳಿದ ಹಿಂಡಿಯಿಂದ ಸುಮಾರು ೬೪೦೦ ವಿವಿಧ ರೂಪದ ಆಹಾರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಇದರಿಂದ ಮಾಡಿ ಮಾರಿರುತ್ತಾರೆ. ಈ ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳೂ ಮಾನವನಿಗೆ ಮಾರಕವಾಗಿವೆ ಎನ್ನಬಹುದು. 'ಟ್ರಿಫ್ಸಿನ್ ಇನ್‍ಹಿಬಿಟರಿ ಫೇಕ್ಟರ್' ಘಟಕವು ಮೇದೋಜ್ಜೀರಕ ಗ್ರಂಥಿಯನ್ನು ಕೆಡಿಸುತ್ತದೆ. ಸಿಹಿ ಮೂತ್ರ ರೋಗ ಬೇಗನೆ ಬರಬಹುದು.
        ಸೋಯಾ ಹಾಲು ಕುಡಿದ ಎಳೆಯ ಮಕ್ಕಳು ಲವಣಗಳನ್ನು ಹೀರಲು ಅಶಕ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ನಿರ್ನಾಳ ಗ್ರಂಥಿಗಳು ಸರಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲಾರವು. ಸಿಹಿಮೂತ್ರವಲ್ಲದೆ ನಪುಂಸಕತ್ವ ಬರಬಹುದು.



  ಓಕ್ಸೇಲಿಕ್ ಆಮ್ಲವಿರುವುದು ಮೂತ್ರಪಿಂಡ ಹಾಗೂ ಪಿತ್ತಕೋಶಗಳಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲು ಬೆಳೆಸಲು ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. "ಸ್ಟೀರಾಯ್ಡ್"ಗಳು ಶರೀರದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದಾಗ ಅನೇಕ ತರದ ತೊಂದರೆಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
        
"ವನಸ್ಪತಿ", "ಡಾಲ್ಡಾ", ವಿವಿಧ ಎಣ್ಣಿಗಳು ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಗೆ ಬಂದ ಇತರ ಆಹಾರ ವಸ್ತುಗಳು. ಮೈದಾ, ಬೆಳ್ತಿಗೆ ಅಕ್ಕಿ, ಸಕ್ಕರೆಗಳಂತೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಳಾಗಬಾರದೆಂದು ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಹಲವು ರಾಸಾಯನಿಕಗಳನ್ನು ಮಿಶ್ರ ಮಾಡುವರು. ಇವುಗಳ ಬಳಕೆ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಹಾನಿಕಾರಕವಾಗಿವೆ. ರಾಸಾಯನಿಕ ಬಣ್ಣಗಳೂ ರುಚಿ ವಿಶೇಷಗಳೂ ವಿಷವಾಗಿವೆ.

ಬೆಣ್ಣೆ ತುಪ್ಪಗಳನ್ನು ಹದವರಿತು ಬಳಸಬಹುದು. ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಾಕುಬೇಕುಗಳೂ ಅಗತ್ಯಗಳೂ ವಿವಿಧ ರೀತಿಯವು. ಅವರವರ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕು. ಹಾಗಾದರೆ ಏನು ಸೇವಿಸಬಹುದು?
   
ಅಕ್ಕಿ, ಗೋಧಿ, ಜೋಳ, ರಾಗಿ ಮೊದಲಾದ ಮೂಲ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಬಳಸುವಾಗ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಕೃತಿಕವಾಗಿ ಬರುವ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅಕ್ಕಿ ಕಾಳಿನ ಸುತ್ತಲೂ ಇರುವ ಕಂದು ಬಣ್ಣದ ಕವಚ(ತೌಡು)ದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳಿವೆ. ಸಾವಯವ ಕೃಷಿ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದರೆ ಆರೋಗ್ಯದಾಯಕವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕಡಲೆ, ಹೆಸರು, ಹುರುಳಿ, ತೊಗರಿಗಳಂತಹ ದ್ವಿದಳ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ೧೪ ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಎರಡು ಮೂರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮೊಳಕೆ ಬರಿಸಿಯೂ ಅಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಬಹುದು.

        ಬೇಯಿಸಿ ಷಡ್ರಸಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಹಸಿ ತರಕಾರಿ ತಿನ್ನುವಾಗ ಪಚನಾಂಗದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಮಿ ಕೀಟಗಳೂ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಜೀವಿಗಳೂ ಉಳಿದುಕೊಂಡು ಕಾಯಿಲೆ ಬರಬಹುದು. ಬೇಯಿಸಿದಾಗ ಈ ಹುಳ ಬಾಧೆ ಉಳಿಯದು. ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕರಗುವ ಜೀವಸತ್ವಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಿದಾಗ ತರಕಾರಿ ಬೇಯಿಸಿದ ನೀರನ್ನೂ ಬಳಸಬೇಕು.

    ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೊಳೆದು ಬಳಸಬೇಕು. ಹಣ್ಣುಗಳ ಹಾಗೂ ತರಕಾರಿಗಳ ರಸ ಕುಡಿಯುವಾಗ ಒಂದೆರಡು ಗಂಟೆಗಳ ಬಿಡುವಿರಬೇಕು. ಪಚನಾಂಗದ ಕಾರ್ಯವು ಇದರಿಂದ ಸುಗಮವಾಗುವುದು.



        ಸಸ್ಯಗಳ ಬೇರು, ಕಾಂಡ, ಎಲೆ, ಹೂ, ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಸಿಗುವ ವಿವಿಧ ಶರ್ಕರ ಪಿಷ್ಟಗಳನ್ನು ಹುಳಿ ಬರಿಸಿ ಭಟ್ಟಿ ಇಳಿಸಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಗುಣ ಹೊಂದಿದ ಬಗೆ ಬಗೆಯ ಹೆಸರಿನ ಮದ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಇವುಗಳು ಆಹಾರವಾಗಿ, ಪಾನೀಯವಾಗಿ, ಔಷಧವಾಗಿ ಮಾನವನ ಸೇವನೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಸಾಮಾಜಿಕ, ಆರ್ಥಿಕ, ಕೌಟುಂಬಿಕ, ಸಾಮರಸ್ಯ ಕೆಡಿಸುವುದು ಈ ವ್ಯಸನ. ಅನೇಕ ಕಾಯಿಲೆಗಳನ್ನೂ ಉಂಟು ಮಾಡಬಹುದು.


        ಕಡಲ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಲೀಟರಿಗೆ ೩೦-೩೫ ಗ್ರಾಂನಷ್ಟು ಲವಣಗಳಿವೆ. ಈ ನೀರನ್ನು ಸೋಸಿ ಸ್ವಚ್ಛ ಮಾಡಿ ಕುದಿಸಿದಾಗ ನೀರಿನ ಅಂಶವು ಆವಿಯಾಗಿ ಲವಣವು ಉಳಿಯುವುದು. ಈ ತರದಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಉಪ್ಪು ಅಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಬಹುದು. ಖನಿಜಗಳಿಂದಲೂ ಒದಗಿದ ಉಪ್ಪು ಬಳಕೆಗೆ ಒದಗುತ್ತದೆ.
       
ರಸರುಚಿಗಳನು ಕಲಿಸಿ ಪಕ್ವಾನ್ನಗಳ ಪಚಿಸಿ |
ರಸನೆಯಲಿ ನೀರಿಳಿಸಿ ಬಿಸಿಯುಸಿರ ಬಿಡಿಸಿ |
ದಶದಿಶೆಗಳಿಂ ಮುತ್ತಿ ಬರುವ ಪ್ರಕೃತಿಗದಾರು |

ವಶನಾಗದಿಹ ನರನು? ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ||

ಈ ಲೇಖನದ ಮೊದಲ ಭಾಗ - ಸುಗಮ ಜೀವನ - ಸರಳ ಆಹಾರ : ಭಾಗ ೧


ಲೇಖಕರ ಪರಿಚಯ:- ದಿವಂಗತ ಡಾ|| ಪಳ್ಳತಡ್ಕ ಕೇಶವ ಭಟ್ಟರು ಮದರಾಸು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಬಿ.ಎಸ್ಸಿ., ಎಂ.ಎಸ್ಸಿ., ಪಿಎಚ್.ಡಿ., ಪದವಿಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಿದ್ದರು. ದಿವಂಗತ ಬಿ.ಜಿ.ಎಲ್. ಸ್ವಾಮಿಯವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ವರ್ಷ ತರಬೇತಿ. ಅನಂತರ ಸಾಗರದಾಚೆಯ ವೆನೆಜುಯೇಲ ದೇಶದ ಒರಿಯಂತೆ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ ೧೮ ವರ್ಷಗಳ ಸೇವೆ.
            ೧೯೬೯ರಿಂದ ಅಸ್ಥಂಗತರಾಗುವತನಕ ಉಷ್ಣವಲಯದ ಅಮೇರಿಕಾ, ಆಫ್ರಿಕಾ ಹಾಗೂ ಏಷ್ಯಾ ಖಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನ, ಅಧ್ಯಾಪನ, ಪ್ರಕೃತಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ, ಸರಳ ಜೀವನಗಳ ಅಭ್ಯಾಸ; ಪ್ರವಚನ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಾಗೂ ಹಲವು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದರು.
            ವೆನೆಜುಯೇಲ ಮತ್ತಿತರ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸಾತ್ವಿಕ ಆಹಾರ, ಸರಳ ಜೀವನ ಕ್ರಮಗಳ ಆಂದೋಲನವನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದರು. ಸಸ್ಯಗಳ ಪರಿಚಯ, ಅವುಗಳ ಬಳಕೆ, ಬೆಳೆಸುವ ಕ್ರಮ, ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು, ಆಹಾರ ಕ್ರಮ, ಖಗೋಳ ವಿಜ್ಞಾನ ಮೊದಲಾದ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪೇನಿಶ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವು ಇಂಗ್ಲೀಷ್, ಫ್ರೆಂಚ್ ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ತರ್ಜುಮೆ ಆಗಿವೆ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಮೊತ್ತಮೊದಲಿಗೆ "ಸರಳ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಿಂದ ಸಮಗ್ರ ಚಿಂತನದೆಡೆಗೆ" ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ೨೦೦೩ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು. ಪ್ರಸಕ್ತ ಲೇಖನವನ್ನು ಇದೇ ಪುಸ್ತಕದಿಂದ ಆಯ್ದು ಹಾಗೂ ಅವರು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಾಗ ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಮಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿಕೊಂಡು ವಿನಮ್ರವಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸಿಕೊಂಡು ಪ್ರಜೆಗಳ ಆಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯವೆಂಬ ಸಂಪತ್ತು ವೃದ್ಧಿಸಲಿ ಎಂದು ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ.

-      ಹೇಮಂತ್ ಕುಮಾರ್. ಜಿ.

Monday, 18 January 2016

ಮಾಂಸಾಹಾರ ಒಂದು ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ



ಪ್ರಿಯ ಸಮಾಜ ಬಾಂಧವರೇ,

        ಈ ಕೆಲದಿನಗಳಿಂದ ಹಲವಾರು ಮಾದ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ತಿನ್ನುವ ಆಕಾಂಕ್ಷಿ ಜನ ತಮ್ಮ ತೀಟೆಗಾಗಿಯೋ ಅಥವಾ ಶುದ್ಧ ಶಾಖಾಹಾರಿಗಳಾದ ಜನರನ್ನು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದಲೋ ಮಾಂಸಹಾರಕ್ಕೆ ವೇದ, ಪುರಾಣ, ಸ್ಮೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಆಧಾರ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದರಿಂದಲಾದರೂ ವೇದಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಯಲಿ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷ. ಯಾವುದೋ ರಾಜಕೀಯ ಕಾರಣ, ಪಕ್ಷದ್ವೇಷ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ, ಇವುಗಳಿಂದ ಪ್ರಚೋದಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬುದ್ಧಿ ಜೀವಿಗಳು ತಮಗೇ ಆತ್ಮವಂಚನೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಲೇಖನ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಓದಿ, ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ. ನಿಮ್ಮವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ. "ಬದುಕುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ತಿನ್ನಿ, ತಿನ್ನುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬದುಕಬೇಡಿ" ಲೇಖನ ಓದಿ.

        ಈ ಲೇಖನವು ದಿನಾಂಕ: ೧೮-೧೨-೨೦೦೩ ರ ತರಂಗ ವಾರಪತ್ರಿಕೆಯ ಲೇಖನದ ಗೋಹತ್ಯೆ ವಿಚಾರದ ವಿವರಣೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇದು ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಧರ್ಮದ ನಿಂದನೆಯ ಉದ್ದೇಶವಲ್ಲ. ಯಾರನ್ನು ಖಂಡಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ನೈಜತೆಯನ್ನು ನಾವು ಯಾವ ಮಾಪನದಲ್ಲಿ ಅಳೆಯಬೇಕು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಕೆಲ ಉದಾಹರಣೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಮಾಂಸಾಹಾರಾಕಾಂಕ್ಷಿಗಳು ಗೋಮಾಂಸವನ್ನೇ ಅಥವಾ ಇನ್ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾಣಿಯ ಮಾಂಸವನ್ನೇ ತಿನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಅಭ್ಯಂತರವೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ವೇದದ ಉದಾಹರಣೆ ಕೊಡುವುದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಅಭ್ಯಂತರವಿದೆ.

ಅಂದರೆ ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕರಾದ ನೀವು ತಿನ್ನುವ ಆಹಾರಕ್ಕೆ ವೇದದ ಉದಾಹರಣೆ ಏಕೆ ಬೇಕು? ಆಲೋಚಿಸಿ. ಒಂದು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಾಗ ಇದು ಧರ್ಮಬದ್ಧ, ನ್ಯಾಯಬದ್ಧವೆಂದಾದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವ ಆಸರೆಯೂ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅಪರಾಧಿ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಇದೆ ಹಾಗಾಗಿ ನೀವು ಪೂರ್ವೋದಾಹರಣೆ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ವೇದವನ್ನೋ, ಯಾವುದೋ ಧರ್ಮದ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನೋ ಕೊಟ್ಟು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೀರಾ. ಈ ಸಮರ್ಥನೆ ಬೇಕೆ? ಏಕೆ ಬೇಕು? ಅದು ಅಪರಾಧಿ ಪ್ರಜ್ಞೆ. ತಪ್ಪು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎನ್ನುವ ಮನೋಭಾವ. ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿದರೆ ಅಮೇಧ್ಯ ತಿನ್ನಿ. ಆದರೇ ವೇದದ ಸಮರ್ಥನೆಯೊಂದಿಗೆ ತಿಂದು ಆತ್ಮ ವಂಚನೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ಆತ್ಮವಂಚನೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಜೀವಿಯನ್ನು ವೇದವೇನು ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮವಾಗಲೀ ದೇವರಾಗಲೀ ರಕ್ಷಿಸಲಾರ; ಇದು ಸತ್ಯ. ಅಥವಾ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಹೊಸ ಧರ್ಮ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕುವುದಲ್ಲ.

ಈಗ ನಾವು ವಿಮರ್ಶಿಸಬೇಕಾದ್ದು ಈ ವಿಚಾರವಾಗಿ.

"ಮಾಂಸ ಭಕ್ಷಣೆ" ಇದು ಆಹಾರವೇ?
ಮಾನವನಿಗೆ ಅಗತ್ಯವೇ?
ಅದಿಲ್ಲದೇ ಮನುಷ್ಯ ಬದುಕಲಾರನೇ?
ಈ ಆಹಾರದಿಂದ ನಾವು ಏನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಸಾಧಿಸಬಹುದು?
ಮನುಷ್ಯತ್ವದ ದ್ಯೋತಕವಾದ ಬುದ್ಧಿಗೆ ಪ್ರಚೋದಕವಾದ ಆಹಾರ ಯಾವುದು?

        ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿದಾಗ ಮೊದಲನೆಯದಾದ "ಇದು ಆಹಾರವೇ" ಅಂದರೆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಮಾಂಸ ಆಹಾರವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಯಾವುದೇ ಆಹಾರವು ಜೀರ್ಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಬಳಸಲು ಸೂಕ್ತ ದೇಹ ರಚನೆ ಇರಬೇಕು. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯ ಸಹಜ ಜೀರ್ಣಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಮಾಂಸ ಜೀರ್ಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಂಗರಚನೆಯೂ ಅದರಂತಿಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯದೇಹಕ್ಕೆ ಅತೀ ಸೂಕ್ತ ಆಹಾರವೆಂದರೆ ಏಕದಳ ಧಾನ್ಯಗಳು. ಅಕ್ಕಿ, ಗೋಧಿ, ಜೋಳ, ರಾಗಿ ಹೊರತು ಪಡಿಸಿದ ಇತರೆ ಏಕದಳ ಧಾನ್ಯಗಳು ಅಭಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಬಳಸಬೇಕೆ ವಿನಃ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಲದಲ್ಲಲ್ಲ. ಇನ್ನು ದ್ವಿದಳ ಧಾನ್ಯ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಷ್ಟು ಹಿತ ಮಿತವಾಗಿರಬೇಕೇ ವಿನಃ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬಳಸಬಾರದು. ಹಣ್ಣು, ಹಂಪಲು, ತರಕಾರಿಗಳು ಇವು ಮೇಲಿನ ಆಹಾರಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿರಬೇಕು. ದಂಟು, ನಾರು, ಬೇರು ಋತುಮಾನಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಹೊಂದಿರಬೇಕು. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಬಳಸಬೇಕು. ಕಂದ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಪ್ರಾದೇಶಿಕತೆಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕು. ಇತರೆ ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು ಬಳಸಬೇಕಾದಲ್ಲಿ, ಉಪಶಮನಾರ್ಥವಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ತಜ್ಞರ ಸಲಹೆ ಪಡೆದು ಬಳಸಬೇಕು. ಇಷ್ಟಲ್ಲದೇ ಬೇರೆ ಆಹಾರ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಸೂಕ್ತವಲ್ಲ. "ಹೀಗಿರುವಾಗ ಮಾಂಸಾಹಾರವೇನು"?

            ಇನ್ನು ಎರಡನೆಯದಾದ "ಮಾನವನಿಗೆ ಮಾಂಸಾಹಾರ ಅಗತ್ಯವೇ"? ಎಂಬುದಾಗಿ. ಖಂಡಿತಾ ಇಲ್ಲ. ಜೀರ್ಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಆಹಾರ ತಿಂದು ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ದೈಹಿಕ ಒಳ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಕ್ಷೀಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಬಂದು ನಾನಾ ಖಾಯಿಲೆಗಳಿಗೆ ಈಡಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆಯುಃ ಪ್ರಮಾಣ ಕುಂದುತ್ತಿದೆ. ಆಹಾರ ಗುಣವರಿತು ಶುದ್ಧ, ಬದ್ಧ ಆಹಾರ ಬಳಸಿದ ಮನುಷ್ಯನು ನಿರೋಗಿಯಾಗಿ ನೂರಾರು ವರ್ಷ ಬಾಳಬಲ್ಲ. ಮಾಂಸ ಮನುಷ್ಯನ ಆಹಾರವಂತೂ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ.

        ಇನ್ನು ಮೂರನೆಯದಾದ "ಮಾಂಸಾಹಾರವಿಲ್ಲದೇ ಮನುಷ್ಯ ಬದುಕಲಾರನೇ"? ಖಂಡಿತಾ ಶುದ್ಧ ಶಾಖಾಹಾರಿಗಳಾದ ಮಾನವರೂ ಕೂಡಾ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮಾಂಸಾಹಾರಿಯೇನು ಚಿರಂಜೀವಿಯಾದ ಉದಾಹರಣೆ ಇಲ್ಲ.

        ಇನ್ನು ನಾಲ್ಕನೆಯದಾದ "ಮಾಂಸಾಹಾರದಿಂದ ಏನು ಸಾಧಿಸಬಹುದು"? ಶೂನ್ಯ; ಸಾಧನೆಯೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಶುದ್ಧ ಶಾಖಾಹಾರಿಯಲ್ಲಿರುವ ವಿವೇಚನಾ ಶಕ್ತಿ ಮಾಂಸಾಹಾರಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಅವಿವೇಕ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ಮಾಂಸಾಹಾರಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಶಾಖಾಹಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವಿವೇಕಿಗಳು ಇಲ್ಲವೆಂತಿಲ್ಲ, ಇದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಕಡಿಮೆ. ವಿವೇಕ, ಜಾಣ್ಮೆ, ಬೌದ್ಧಿಕ ಉನ್ನತಿಗಳು ಮನುಷ್ಯ ಲಕ್ಷಣ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಥಾಕಾಂಕ್ಷಿಯಾದ ಮಾನವನು ಆಹಾರವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕಾದ್ದು ಬುದ್ಧಿ ಬೆಳೆಯುವ ಆಹಾರವೇ ವಿನಃ ದೇಹ ಬೆಳೆಯುವ ಆಹಾರವಲ್ಲ. ಬುದ್ಧಿ ಬೆಳೆಯಲು ಶುದ್ಧ ಸಾತ್ವಿಕ ಆಹಾರವೇ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ. "ಅನ್ನಾಜ್ಜಾಯತೇ ಬುದ್ಧಿ" ಇದು ಉಪನಿಷತ್ ವಾಕ್ಯ. ಅದು ಮಾತ್ರ ಮನುಷ್ಯನ ಬುದ್ಧಿಗೆ ಪ್ರಚೋದಕ ಆಹಾರವಾಗುವುದು. ಆಹಾರವು ಬುದ್ಧಿಗೆ ಪ್ರಚೋದಕವಾಗರಬೇಕೇ ವಿನಃ ದೇಹ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಗೆ ಉದ್ದೀಪನವಾಗಬಾರದು. ಉದ್ದೀಪನ ಆಹಾರ ಬಳಕೆಯಿಂದ ಮಾನವನು ರಾಕ್ಷಸನಾಗುತ್ತಾನೆ. ನರ ದೌರ್ಬಲ್ಯಾದಿ ಖಾಯಿಲೆಗೆ ಶರಣಾಗುತ್ತಾನೆ. ಮನುಷ್ಯತ್ವ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಪ್ರಚೋದಕ ಆಹಾರವಾದ ಶಾಖಾಹಾರೀ ಆಹಾರ ಮಾತ್ರ ಬಳಸಬೇಕು. ದೇಶದ ಅಪರಾಧ ಪ್ರಕರಣ, ರೋಗ ಪ್ರಕರಣ, ವಂಚನೆ ಪ್ರಕರಣ ಇತ್ಯಾದ ಸಮೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸಿದಲ್ಲಿ, ಅವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಮಾಂಸಾಹಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದರು ಎಂಬುದು ಸತ್ಯ. ಹಾಗಾಗಿ ಮಾಂಸ ಭಕ್ಷಣೆ ಸರ್ವಥಾ ಮಾನವೀಯತೆಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಸೂಕ್ತವಲ್ಲ.

ಇನ್ನು ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವೀಕರು ಮಾಂಸಾಹಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದರೇ ಚಿಂತಿಸೋಣ.

        ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವೀಕರು ಎಂದಾಗ ಅದನ್ನು ನಾಲ್ಕು ವಿಭಾಗ ಮಾಡಬೇಕು. ಅದರಲ್ಲಿ:

೧) ಧಾರ್ಮಿಕ ಹಿನ್ನಲೆಯಲ್ಲಿ.
೨) ದೇಶ ಕಾಲದಲ್ಲಿ
೩) ವೇದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ
೪) ಪುರಾಣೇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ

ಈ ರೀತಿ ವಿಭಾಗಿಸಿಕೊಂಡಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದಾದ "ಧಾರ್ಮಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ" ಒಂದು ಸಿದ್ಧಾಂತ ಅಥವಾ ಒಂದು ಮತ, ಒಂದು ಧರ್ಮವೆಂದು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಲ್ಲಿ ಮತಾಚಾರ್ಯರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭೇದ ಬೇಕಾದಷ್ಟಿದೆಯಾದರೂ ಅವರಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬರುವ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಸಾಮ್ಯ - ಮಾನವನು ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮಾನವೀಯ ಬದುಕಿಗೆ ಮಹತ್ವ ಕೊಟ್ಟ ಮತಾಚಾರ್ಯರುಗಳು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಹಿಂಸೆಗೆ ಪ್ರಚೋದನೆ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಸರ್ವ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲೂ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲಿಯೋ ಕೆಲ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಅಥವಾ ತಮ್ಮ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವವರನ್ನು ಖಂಡಿಸುವ ಮಾತನಾಡಿರಬಹುದು, ಹಿಂಸೆಗೆ ಪ್ರಚೋದಿಸಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ತಿನ್ನುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಹಿಂಸೆ ಪ್ರಚೋದಿಸಿಲ್ಲ. ದಯಾ ಪರತೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದಿರವ ಮತಾಚಾರ್ಯರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ವಿಕೃತ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಮಾಡಿದ ಧರ್ಮಾಂಧರು ಇನ್ನೊಂದು ಮತದವರ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಹೀಗೆಳೆಯುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಅವರ ನಂಬಿಕೆಯ ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹಿಂಸೆಗ ಪ್ರಚೋದನೆ ಕೊಟ್ಟರೇ ವಿನಃ ಮತಾಚಾರ್ಯರ ಅಭಿಮತವಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಯಾರೂ ಪ್ರಚೋದಿಸಿಲ್ಲ.

        ಇನ್ನು ಎರಡನೆಯದಾದ "ದೇಶ ಕಾಲದಲ್ಲಿ" ಕೆಲ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಒಣ ಆಹಾರ ಬಳಕೆ, ಅತೀ ಶೀತ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಘನ ಆಹಾರ ಬಳಕೆ ಅನಿವಾರ್ಯ. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕೆಲ ವೈದ್ಯ ವಿಧ್ಯಾ ಪ್ರವೀಣರು ಸೂಚಿಸಿದ ಉಪಶಮನ ಆಹಾರವೇ ಮುಂದೆ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಆಹಾರವಾಗಿ ಬಳಕೆಗೆ ಬಂದಿರಬಹುದು. ಇದು ದೇಶ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿ ಬದಲಾಗಬೇಕೆಂಬ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಇರಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಭಾರತೀಯ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಸರ್ವಥಾ ಮಾಂಸಾಹಾರ ಅವಶ್ಯಕವಲ್ಲ. ಇದು ಯಾವುದೋ ದೇಶದ ಯಾವುದೋ ಕಾಲದ ಅವಶ್ಯಕತೆಗೆ ಹೊಂದಿದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಅಷ್ಟೆ. ಅದು ಸರ್ವಕಾಲೀನವಲ್ಲ. ಸಾರ್ವದೇಶಿಕವೂ ಅಲ್ಲ. ಆಯಾಯ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿದಂತೆ ಸೂಕ್ತವಾಗಿರಬಹುದು ಅಷ್ಟೆ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಮಾಂಸಾಹಾರ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಅರ್ಹವಲ್ಲ.
       
        ಇನ್ನು ಮೂರನೆಯದಾದ "ವೇದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾಂಸ ಭಕ್ಷಣೆ ಇದೆಯೇ"?  ಕೆಲವರು ವೇದ ಉದಾರಣೆ ಕೊಟ್ಟು ಸಮರ್ಥನೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆಯಲ್ಲವೇ? ಇದು ಸರ್ವಥಾ ಸುಳ್ಳು. ಯಾವ ವೇದವೂ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಹೇಳಿಲ್ಲ. ವೇದಗಳು ಅತೀತ, ಅನಂತ ಕಾಲದಿಂದ ಇರುವಂತಹವು. ಅವಕ್ಕೆ ಕಾಲ ನಿಗಧಿ ಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಿರುವ ವೇದ ಕಾಲ ಎಂದರೆ ವೇದದ ಆದರ್ಶಗಳು ಮಾನವೀಯ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಚ್ರಾಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ ಕಾಲ. ಮಾಂಸ ಹೋಮ ದ್ರವ್ಯವಲ್ಲ (ಅಂದರೆ ಪ್ರಾಣಿ, ಪಕ್ಷಿ, ಜಲಚರ, ಮಾನವ ಇತ್ಯಾದಿ ಯಾವುದೇ ಜೀವಿಗಳ ಮಾಂಸ). ಮಾಂಸ, ಮಜ್ಜಾ, ವಪೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಶಬ್ದಗಳು ವೇದಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಅರ್ಥ ಕೊಡುವ ಪದಾರ್ಥಗಳು. ವೈದ್ಯಶಾಸ್ತ್ರದ ಮಾಂಸ ಮಜ್ಜೆಗಳು ವೇದದಲ್ಲಿ ಬಳಸಿಲ್ಲ. ಯಾವುದೋ ರಸಾಯನ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಒಂದು ಶಬ್ದ ಸಮಾಜ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಬೇರೆಯೇ ಅರ್ಥ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲವೇ? ದೇಹಶಾಸ್ತ್ರ, ವೈದ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನ ಬೇರೆ. ವೇದ ಕರ್ಮಾಂಗ, ಯಾಗ, ಯಜ್ಞ, ಅಧ್ವರ ಬೇರೆ. ಅಧ್ವರ = ಅಹಿಂಸೆ. ಧ್ವರ ಎಂದರೆ ಹಿಂಸೆ, ಅಧ್ವರ ಎಂದರೆ ಅಹಿಂಸೆ. ಯಾವುದೇ ವೇದದಲ್ಲೂ ಕೂಡಾ ಮಾಂಸ ಭಕ್ಷಣೆ ಹೇಳಿಲ್ಲ. ಹತ್ಯೆಯಂತೂ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ವೇದದ ಅರ್ಥ ಬರೆಯುವ ಹುಚ್ಚರು ಅದನ್ನು ಅವರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಅದಕ್ಕೆ ವೇದ ಜವಾಬ್ದಾರವಲ್ಲ. ಎಷ್ಟೋ ಜನ ವೇದದ ಆಧಾರ ಕೊಟ್ಟು ಅಮೇಧ್ಯ ತಿನ್ನುವ ನೀಚತನಕ್ಕಿಳಿದವರು ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ಮಧ್ಯೆ ಇದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಅದು ಅವರ ಬಾಲಿಶ ಬುದ್ಧಿಯೇ ವಿನಃ ವೇದ ವಾಕ್ಯವಲ್ಲ. ಈ ಬಾರಿಯ ತರಂಗದಲ್ಲಿ (೧೮-೧೨-೨೦೦೩) ಒಂದು ಮಂತ್ರ ಉದಾಹರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ವಿಶ್ವೇತ್ಸಾ ವಿಷ್ಣುರಾಭಂದುರುಕ್ರಮ ಸ್ವೇಷಿತಃ |
ಶತಂ ಮಹಿಷಾನ್ ಕ್ಷೀರಪಾಕ ಮೋದನಂ ವರಾಹ ಮಂತ್ರ ಏಮುಷಂ ||

        ಇದಕ್ಕೆ ಅವರು ಬರೆದ ಅರ್ಥ - ಎಲೈ ಇಂದ್ರನೇ ವಿಸ್ತೃತವಾದ ಸಂಚಾರವುಳ್ಳವನೂ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಪ್ರೇರಿತನೂ, ವ್ಯಾಪಕನೂ ಆದ ಆದಿತ್ಯನು ನಿನ್ನಿಂದ ಸಂಪ್ರೀತವಾದ ಸಕಲ ಉದಕವನ್ನೂ ಒದಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ನೂರು ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಕ್ಷೀರದಿಂದ ಪಕ್ವ ಮಾಡಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಅವನೇ ಒದಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇಂದ್ರನು ಉದಕವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವ ಮೇಘವನ್ನು ಸೀಳುತ್ತಾನೆ. ಈ ರೀತಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಇವರಿಗೆ ಮಹಿಷ ಎಂದರೆ ಗೋವೆಂದು ಕಂಡದ್ದು ಹೇಗೆ? ಅಥವಾ ಎತ್ತಾದದ್ದು ಹೇಗೆ? ವಿಶ್ವೇತ್ಸಾ ಎಂದರೆ ಇಂದ್ರನೇ ಏಕೆ? ಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ವರಾಹ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಹಂದಿ ಮಾಂಸ ಮಿಶ್ರಕವೆಂದು ಏಕೆ ಸೇರಿಸಿಲ್ಲ? ಇದೆಲ್ಲಾ ಆ ಮಂತ್ರದ ಅರ್ಥವೇ? ವೇದ ಇಷ್ಟು ಸಣ್ಣ ವಿಷಯ ಹೇಳುವುದಾಗದ್ದರೆ ಸಾವಿರ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬರೇ ನೆನಪಿನ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು ಬರಬೇಕಾದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆಯೇ? ಚಿಂತಿಸಿ. ವೇದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸತಕ್ಕದ್ದಲ್ಲ. ಅದರ ಅರ್ಥ ವೇದ್ಯವಾಗಬೇಕು. ಪದಶಃ ಅರ್ಥ ಮಾಡತಕ್ಕದ್ದಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಅದು ಸಂಸ್ಕೃತ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಮೂರ್ಖ ಪಂಡಿತರ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ನರಳುತ್ತಿದೆ.

        ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಈ ಮಂತ್ರ ಏನನ್ನು ಹೇಳಬಹುದು? ಚಿಂತಿಸಿ. ಅದು ಏನನ್ನೂ ಹೇಳಲಾರದು. ಆದರೆ ತೋರಿಸಿ ಕೊಡಬಲ್ಲದು. ಅದೇನೆಂದರೆ, ಪ್ರಕೃತಿಗೂ ಮನುಷ್ಯನಿಗೂ ಇರುವ ಸಂಬಂಧ - ಮನುಷ್ಯ ಒಂದು ಭಾಗವಾದರೆ ಪ್ರಕೃತಿ ಎರಡು ಭಾಗ. ಅದೇ "ಮಹಿಷ". ತಾನೇ ತಾನಾಗಿ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುವ ಗುಣ ಮಹಿಷವೇ ವಿನಃ ಕೋಣವಲ್ಲ. ಕೋಣನಲ್ಲೂ ಆ ಗುಣವಿರುವುದರಿಂದ ಮಹಿಷವೆಂದಿರಬಹುದು.

        ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನ ವ್ಯವಹಾರವೆಷ್ಟಿರುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ ೬೪ ಭಾಗ. ಪ್ರಕೃತಿ ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟಿರುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ ೩೨ ಭಾಗ. ಇದು ಸಹಜ ವ್ಯವಹಾರ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ೪ ಭಾಗದ ವಿವೇಚನೆ ಸೇರಿದರೆ ಇದರೊಂದಿಗೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ

೧. ಮನೋ,
೨. ಬುದ್ಧಿ,
೩. ಚಿತ್ತ,
೪. ಅಹಂಕಾರ.

ಈಗ ಎಷ್ಟಾಯ್ತು? ೬೪ + ೩೨ + ೪ = ೧೦೦. ಅದೇ ಶತ. ಅಂದರೆ ಶಂತಾರಯತೀತಿ ಶತಂ. ಇವುಗಳಿಂದ ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ಸುಖವನ್ನು ನೀಡುವುದು ಅಥವಾ ದಾಟಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಅದರಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸುವುದು ಅಥವಾ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಅದೇ ವರಾಹ. ವರಾಹವೆಂದರೆ ಹಂದಿಯಲ್ಲ! ಇಲ್ಲಿಯೂ ೪:-

೧. ನೀಡುವುದು
೨. ದಾಟಿಸುವುದು
೩. ಬಂಧಿಸುವುದು ಅಥವಾ
೪. ನಾಶಪಡಿಸುವುದು.

ಇದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಗುಣ. ೩೨ ಭಾಗ ಪ್ರವರ್ತಿಸುವ ಪ್ರಕೃತಿಯು ಎಲೈ ಮಾನವನೇ, ನಿನಗೆ ಕೊಡಬಹುದು, ದಾಟಿಸಬಹುದು ಅಥವಾ ನಿನ್ನನ್ನು ಕರ್ಮ ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಸಬಹುದು. ಅಥವಾ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಷವಾದ ನಿನ್ನ ಆರ್ತತೆಯನ್ನು ಹಿಂಗಿಸಬಲ್ಲ ಕ್ಷೀರದಂತೆ ನಿನ್ನ ಜೀವನವಿರಲಿ. ಕ್ಷೀಣಂತಿ ರವಾಃ ಇತಿ ಕ್ಷೀರಃ ಎಂಬುದು ಆ ಮಂತ್ರದ ಭಾವವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅರ್ಥವಲ್ಲ ತಿಳಿದಿರಲಿ. ಇನ್ನೂ ಈ ಪ್ರಕೃತಿಯಂತೆ ಮನುಷ್ಯ ವರ್ತಿಸುವ ೩೨ ಅಂಶ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ.

೧. ನವದ್ವಾರಗಳು (೯):- ಅಲ್ಲಿನ ಸ್ರಾವಗಳ್ಯಾವುದೂ ಮನುಷ್ಯನ ಪ್ರಜ್ಞಾ ಪೂರ್ವಕಗಳಲ್ಲ. ಅದು ಪ್ರಕೃತಿ. ತಾನೇ ತಾನಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತದೆ. ಸಹಜವಾಗಿ ಕಣ್ಣಿನ ನೀರು ಮನುಷ್ಯ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಸಂತೋಷ, ದುಃಖವಲ್ಲದೇ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಾಧೆಯಾದಾಗ ಬರುವಂತಹದ್ದು. ಅದು ಪ್ರಕೃತಿ ಸಹಜ. ಹಾಗೇ ಮಲ, ಮೂತ್ರಾದಿಗಳೂ, ಕಿವಿಯ ಕೊಳೆಯು, ಬಾಯಿಯ ಜೊಲ್ಲು, ಮೂಗಿನ ಸಿಂಬಳ ಎಲ್ಲವೂ ಪ್ರಕೃತಿ ದತ್ತ. ಇವು ಪ್ರಕೃತಿಯು ವ್ಯವಹರಿಸುವ ೯ ವಿಧ.

೨. ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯಗಳು (೫):- ಇದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸಹಜ ಗುಣ. ಪ್ರಕೃತಿ ನಿಯಮದಂತೆ ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿಯೂ ಮಾನವನ ಹಿಡಿತ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

೩. ಐದು ವಿಧದ ಕೂದಲು. ಕೂದಲೆಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ಆಗಿ ಕಂಡರೂ ಮನುಷ್ಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ಕೂದಲಿನಲ್ಲಿ ೫ ವಿಧವಿರುತ್ತದೆ.

೪. ಎಂಟು ಕಾಮ ಸ್ಥಳಗಳು ಮತ್ತು ಒಂದು ಉತ್ಪಾದನಾ ಸ್ಥಳ ಅಥವಾ ಬೀಜ.

೫. ನಾಲ್ಕು ಮನೋ ಸ್ಥಳಗಳು:- ಮನೋ, ಬುದ್ಧಿ, ಚಿತ್ತ, ಅಹಂಕಾರ.

        ಒಟ್ಟು ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿ ವ್ಯವಹರಿಸುವ ಸ್ಥಾನ ೯ + ೫ + ೫ + ೮ + ೪ + ೧ = ೩೨. ಇವು ಪ್ರಕೃತಿ ಸ್ಥಳಗಳೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದರು. ಪ್ರಕೃತಿಯು ಜೀವಿಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ವ್ಯವಹರಿಸುವುದು. ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿಯೇ ಸ್ವತಂತ್ರ.

        ಇನ್ನು ಮನುಷ್ಯ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಭಾಗ. ಇದರ ಧನಾತ್ಮಕ ಅಂಶ ಮತ್ತು ಋಣಾತ್ಮಕ ಅಂಶವಾಗಿ ವ್ಯವಹರಿಸುವುದು ಎರಡು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ. ಅಂದರೆ ೩೨ x ೨ = ೬೪ + ೩೨ ಒಟ್ಟು ೯೬. ಮನೋ, ಬುದ್ಧಿ, ಚಿತ್ತ, ಅಹಂಕಾರ ಸೇರಿ ೧೦೦. ಅದೇ ಆ ಮಂತ್ರದ ಶತಂ, ಅಂದರೆ ನೂರು. ಅಥವಾ ಪ್ರಕೃತಿ ಐಚ್ಛಿಕ ಕೇಂದ್ರ, ಘಾತ ಕೇಂದ್ರವೆಂದು ಅರ್ಥ. ಇವಿಷ್ಟೂ ಗುಣಗಳೂ ವಿವೇಕವೆಂಬ ಕಡಿವಾಣವನ್ನು ಹಾಕಿದ ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿಟ್ಟು ಅದು ಮಹಿಷದಂತೆ ವ್ಯವಹರಿಸಲು ಬಿಡದೆ ಮಾನವನಾಗಿ ವರ್ತಿಸುವ ಮಜಲುಗಳೇ ನಾಗರೀಕ ಜೀವನದ ಉದಾಹರಣೆ.

ಕಾಮ - ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ನಿರ್ಬಂಧಿತ ಕಾಮ.
ಮಲ, ಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜನೆ - ಗ್ರಾಮ ಶೌಚದ ಭದ್ರತೆಯ ನಿರ್ಬಂಧವಿದೆ.
ಸುಖ,ದುಃಖ - ಕರ್ತವ್ಯ ಬದ್ಧತೆಯ ನಿರ್ಬಂಧವಿದೆ.

       ಇವೆಲ್ಲಾ ಮಾನವನಾಗಲು ಬೇಕಾದ ಮಜಲುಗಳು. ಇದನ್ನು ಯಾರು ತನ್ನ ವಿವೇಕದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿಟ್ಟು ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತಾನೋ ಅವನೇ ಮನುಷ್ಯ. ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಅಧೀನವಾಗಿ ತಿನ್ನುವುದಕ್ಕಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಇನ್ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಲೀ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರಿಯಾದರೆ ಪ್ರಾಣಿ, ರಾಕ್ಷಸನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅದೇ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಆಹಾರ ನಿರ್ಬಂಧನೆ ವಿಧಿಸಿದರು. ಹಾಗಾಗಿ ಮಾಂಸ ಆಹಾರವಲ್ಲವೆಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ. ವೇದವು ಎಂದಿಗೂ ಹಿಂಸೆಗೆ ಪ್ರಚೋದನೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಂಸ್ಕೃತ ಪಂಡಿತರು ಸಂಸ್ಕೃತ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ವೇದವನ್ನು ಸಂಸ್ಕೃತವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಅರ್ಥಮಾಡ ಹೋಗಿ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಒಂದು ಕಥೆ ಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ಬರೇ ಕಥೆಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಈ ವಿಚಾರ.
      
     ಮಹಾಭಾರತ ಕವಿ ವೇದ ವ್ಯಾಸರು ಭಾರತ ಬರೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಗಣಪತಿಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಗಣಪತಿ ಬರೆದು ಕೊಡುವುದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ನಿಬಂಧನೆ ಹಾಕುತ್ತಾನೆ. ಅದೇನೆಂದರೆ ನೀವು ಹೇಳುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬಾರದು, ನಿಲ್ಲಿಸಿದರೆ ನಾನು ಮುಂದೆ ಬರೆಯಲಾರೆನೆಂದು. ಆಗ ವ್ಯಾಸರು ನಾನು ಹೇಳುವ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ನೀನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬರೆಯಬೇಕೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಲೇಖನ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಗಣಪತಿಗೆ ನಿದ್ರಾಹಾರವಿಲ್ಲ ಬಿಡಿ. ಆದರೆ ವೇದವ್ಯಾಸರಿಗೆ ನಿದ್ರಾಹಾರವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ತ್ರಿಕಾಲ ಸಂಧ್ಯಾವಂದನಾದಿ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಬಿಡುವು ಬೇಕಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ವ್ಯಾಸರು ಜಟಿಲವಾದ ಶ್ಲೋಕ ರಚಿಸಿ ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಗಣಪತಿ ಆಲೋಚನಾ ಮಗ್ನನಾಗ ಕುಳಿತು ವ್ಯಾಸರು ಬರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬರೆಯಲಾರದೇ ತಿಣುಕುತ್ತಿದ್ದ. ಇದು ಕಥಾ ಸಾರಾಂಶ. ಇದು ಪುರಾಣ ಇರಲಿ. ನಮಗೆ ವ್ಯಾಸರಲ್ಲಿ, ಗಣಪತಿಯಲ್ಲಿ ಪೂಜ್ಯತೆ ಇದೆ. ಆದರೆ ಈಗ ನಾವು ಗಣಪತಿಗೇ ಅರ್ಥವಾಗದ ಶ್ಲೋಕಕ್ಕೆ ಇದೇ ಅರ್ಥ ಎಂದು ಬರೆದು ಸಾವಿರ ಸಾವಿರ ವಿಧದ ಮಹಾಭಾರತ ರಚಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಭಾರತ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಗಣಪತಿ ಶತಮೂರ್ಖನೆ? ಅಥವಾ ರಚನಾಕಾರರು ಮೂರ್ಖರೇ ನೀವೇ ಹೇಳಿ? ಹೀಗೆ ನಮ್ಮ ಪಂಡಿತ ಸಮೂಹವಿದೆ ಅರ್ಥವಾಗಿರಬಹುದು. ವೇದದ ಗತಿಯೂ ಅಷ್ಟೆ ಎಂದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯಿತೆ.

    ಇನ್ನು ನಾಲ್ಕನೆಯದಾದ ಪುರಾಣ. ಇದು ಆಯಾಯ ಕಾಲಕ್ಕೆ, ಕಾಲಮಾನಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿ, ಮತ, ಪಂಥಕ್ಕೆ ಪುರಸ್ಕಾರ ಕೊಡಲು ಹುಟ್ಟಿದ ಕಥೆಗಳು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಮರ್ಥನೀಯವಾದ ರಾಮಾಯಣ. ಅಲ್ಲಿ ನರಮೇಧಯಾಗದ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆ ಬರುತ್ತದೆ. ರಾಜಾ ಅಂಬರೀಷ ನರಮೇಧಯಾಗ ಸಂಪನ್ನಗೊಳಿಸಿದ. ಯಾಗ ಭಂಗವಾಯಿತು. ಆಗ ಯಜ್ಞಪುರುಷನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ವಟುವನ್ನು ಬಲಿ ಕೊಟ್ಟರೆ ಯಾಗ ಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ. ಅದರಂತೆ ಋಚೀಕನ ಮಗ ಶುನಶ್ಶೇಫನನ್ನು ಹಣ ಕೊಟ್ಟು ತಂದ. ಆದರೆ ಸೋದರಮಾವ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನಿಂದ ನರಮೇಧ ನಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ಶುನಃಶ್ಶೇಫನ ರಕ್ಷಣೆಯಾಯ್ತು. ಇದು ಕಥಾ ಸಾರಾಂಶ. ಹಲವಾರು ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಕಥೆಯು ಬೇರೆ ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳು ನಟಿಸಿದ ರೀತಿ; ಆದರೆ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಬಂದ ಉದಾಹರಣೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನೆಂದರೆ ಋಷಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನಲ್ಲ. ಜನಸೇವಕ ಎಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ. ನರಮೇಧಯಾಗ ಮನುಷ್ಯನ ಕರ್ತವ್ಯಪ್ರಜ್ಞೆ, ತ್ಯಾಗಶೀಲತೆ, ಧರ್ಮಬದ್ಧತೆಯ ಪರೀಕ್ಷಾಯಾಗ. ಈತನು ಪರಿಪೂರ್ಣ ದೇಹವ್ಯಾಮೋಹವೂ ಇಲ್ಲದ ಪೂರ್ಣತ್ಯಾಗಿ ಎಂಬುದರ ನಿದರ್ಶನ. ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನಂತಹ ಜನಸೇವಕರು ಅದನ್ನು ಪ್ರಮಾಣೀಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ತೀರಾ ಇತ್ತೀಚಿನವರೆಗೂ ಆ ಪರೀಕ್ಷ ವಿಧಾನ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದೆ.

        ಉದಾಹರಣೆಗೆ ದಕ್ಷಿಣಕನ್ನಡದ ಬಾರಕೂರಿನ ಭೂತಾಳಪಾಂಡ್ಯ, ಯಡಯೂರಿನ ಭಕ್ತಶಿರಿಯಾಳ. ಇವೆಲ್ಲಾ ಮಾನವ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ದ್ಯೋತಕಗಳು. ಹಾಗೇ ಪುರಾಣ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾರದ ಭಾಷಾವಿಜ್ಞಾನ, ಭಾಷೆಯ ಉತ್ಪನ್ನ, ಅಕ್ಷರ ವಿಧ್ಯಾ, ಮಾನವೀಯ ಜೀವನ ವಿಧಾನ, ಮಾಪನ, ಧರ್ಮನಿಬಂಧನೆ, ನ್ಯಾಯಶಾಸ್ತ್ರ, ಆ ಪುರಾಣ ರಚಿಸಿದ ಕಾಲ, ದೇಶ, ಪಾತ್ರ, ಉದ್ದೇಶ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕು. ಬರೇ ಶಬ್ದಭಂಡಾರ ಅರಿತು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಇದೆಲ್ಲಾ ಸಹಜ.

        ಎಲ್ಲಿಯೂ ಹಿಂಸೆಗೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ವೇದ ಹೇಳಿದೆ ಎಂದು ತಿನ್ನುವ, ಕೊಲ್ಲುವ, ದೋಚುವ ಮಂದಿಗೆ ಈಗಲೂ, ಆಗಲೂ, ಯಾವಾಗಲೂ ಬರವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದು ವೇದ ಸಮರ್ಥನೀಯವಲ್ಲ. ನೀವು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಒಪ್ಪಿದರೆ ಮಾಡಿ. ಅದು ಬಿಟ್ಟು ಯಾವುದೋ ಒಂದರ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದು ತಪ್ಪು ಮಾಡಬೇಡಿ. ಹಿಂಸೆ ಮಾಡಬೇಡಿ. ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳೂ ನಮ್ಮಂತಯೇ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ. ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಪೋಷಿಸಿ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅವಷ್ಟಕ್ಕೇ ಬದುಕಲು ಬಿಡಿರಿ. ಅದು ಬಿಟ್ಟು ಕೊಂದು ತಿನ್ನುವ ದುಃಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಬೇಡಿರಿ. ಅಲ್ಲದೇ ಅದರಲ್ಲಿ ವೇದ, ಧರ್ಮ, ಪುರಾಣ, ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಎಳೆಯಬೇಡಿರಿ. ಅಹಿಂಸಾ ಪಾಲನೆಗೆ ಯಾವ ಸರಕಾರ, ಕಾನೂನು ತರುವುದು ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಕಾನೂನಿನಿಂದ ಅದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನೀವು ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿರಿ. ಶುದ್ಧ ಶಾಖಾಹಾರಿಗಳಾಗಿ. ಆದಷ್ಟು ಮಾಂಸಾಹಾರಿಗಳ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ದೂರವಿರಿ. ಆಗ ಅವರು ನಿಮ್ಮ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕಾಗಿಯಾದರೂ ಶಾಖಾಹಾರಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ.

        ಒಟ್ಟಾರೆ ಮಾಂಸಾಹಾರ ಮಾನವನಿಗಲ್ಲ, ದಾನವನಿಗೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ.


ಇಂತು,
ಕೆ.ಎಸ್. ನಿತ್ಯಾನಂದ
ವೇದ-ವಿಜ್ಞಾನ ಮಂದಿರ,

ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು

ಕೃಪೆ:- ಋತ್ವಿಕ್ ವಾಣಿ, ಜೂನ್ ೨೦೦೪.

Wednesday, 13 January 2016

ನಮ್ಮ ಋಷೀ ಪರಂಪರೆ - ೧

ಪ್ರೀತಿಯ ಭಾರತೀಯ ಬಂಧುಗಳೇ,

ಈ ಪ್ರಪಂಚದ ಕ್ಷೇಮಾಭ್ಯುದಯ ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ನಿತ್ಯ ನಿರಂತರ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡ ಒಂದು ವರ್ಗವೇ ಋಷೀ ಪರಂಪರೆ. ಅದನ್ನು ವಿಸ್ತೃತವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸ ಹೊರಟರೆ ಅದ್ಭುತ ಪ್ರಪಂಚವೊಂದು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅವರ ತ್ಯಾಗದ ಅಗಾಧತೆ ಅಳತೆ ಮಾಡಲಾಗದ್ದು. ಅವರ ಲೋಕಕಲ್ಯಾಣ ಗುರಿ ನಿತ್ಯ ನೂತನ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಂದು ಋಷಿಗಳ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಾ ಅವರ ಪರಿಚಯ ಲೇಖನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಮಕಾಲೀನ ಘಟ್ಟದ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ತಿಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಾ ಹೋದಲ್ಲಿ ಈ ಲೇಖನಕ್ಕೆ ಕೊನೆಯಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹಾಗೆಂದು ಬಿಡಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ ಕೆಲವೊಂದು ಋಷಿವರೇಣ್ಯರ ವಿಚಾರವಾಗಿ ಸಮಕಾಲೀನ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಇರತಕ್ಕ ಕೀಳು ಅಭಿರುಚಿಯ ಚಿತ್ರಣ ಮತ್ತು ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆ, ತಪ್ಪು ಇತಿಹಾಸ. ಅವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸ್ಪಷ್ಟ ಪಡಿಸುತ್ತಾ ಈ ಲೇಖನ ಮೂಲಕ ಸಾರ್ಥಕ್ಯತೆ ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ.


ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಏಳು ಬಗೆಯ ಋಷಿ ವರೇಣ್ಯರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮದ್ದಾದ ಕರ್ತವ್ಯ ನಿರ್ವಹಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು ಲೋಕಕಲ್ಯಾಣ ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಕಾರ್ಯ ಪ್ರವೃತ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಈಗಲೂ. ಆದರೆ ದೃಷ್ಟಿ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಅದು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ ಅವರು ಕೀರ್ತಿಗಾಮಿಗಳಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ಫಲಾಫಲಗಳ ಅಪೇಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲ. ಗುರುತಿಸುವ ಸಮಾಜ ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಬದುಕುವ ಸಮಾಜ ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಿದೆ. ಲೋಕದ ನಿತ್ಯ ನೂತನತೆ ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಿದೆ ಅದೇ ರಹಸ್ಯ. ಆ ಏಳು ಬಗೆಯ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಣೆಯೆಂದರೆ ಏನು?ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಮೊದಲು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತೇನೆ.

೧) ಸೃಷ್ಟಿ ಕಲ್ಪ ಆಧರಿಸಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಣೆ (ಮಾನಸ ಪುತ್ರವರ್ಗ)
೨) ಅದರ ಸುಸೂತ್ರತೆ ಮತ್ತು ವೃತ್ತಿ ನಿಯಮ ನಿರೂಪಣೆ (ಸಪ್ತರ್ಷಿವರ್ಗ)
೩) ಧರ್ಮ ರಕ್ಷಣೆ, ಧರ್ಮ ಪ್ರವರ್ತನೆ, ವೇದ ಪರಿಷ್ಕರಣೆ (ವ್ಯಾಸವರ್ಗ)
೪) ವೇದ ಪರಿಷ್ಕರಣೆ+ ಅದನ್ನಾಧರಿಸಿದ ಸಮಾಜ ನಿರೂಪಣೆ (ಮುನಿ ಪರಂಪರೆ) ಸಂಸ್ಕರಣೆ +
೫) ಯಾಗ ಯಜ್ಞಾದಿಗಳು ಕಾಲಾಕಾಲವರಿತು ನಿರ್ವಹಣೆ (ಗೃತ್ಸಮದಾದಿ ವರ್ಗ)
೬) ಜೈವಿಕ ಸಂಕುಲ ರಕ್ಷಣೆ, ಪೂರಕ ವಿಜ್ಞಾನ (ಸಂಸ್ಥಾನಿಕವರ್ಗ)
೭) ಭೌತಿಕ ಸಂಪತ್ ಸಂಸ್ಕರಣೆ, ಪರಿಷ್ಕರಣೆ, ನಿರ್ವಹಣೆ (ರಾಜರ್ಷಿವರ್ಗ)

ಈ ಏಳು ವಿಧದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಋಷೀಪರಂಪರೆ ನಿತ್ಯವೂ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದೆಯೆಂಬುದು ಸತ್ಯ. ಹಾಗೆಂದು ಎಲ್ಲಿ? ಹೇಗೆ? ಏಕೆ? ಎಂದರೆ ಉತ್ತರದಾಯಿತ್ವ ಅವರದ್ದಲ್ಲ. ಜಗತ್ತಿನ ಆಸೆ, ಅನಂತ, ಉತ್ಕರ್ಷ, ಯೋಗ, ಪ್ರಾಪ್ತಿ, ಕಾಲ, ಕಾರಣ, ಕರ್ಮ, ಧೈವವೆಂಬ ಒಂಬತ್ತನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿದ್ದು ತಾವು ಪೂರ್ಣರಾಗಿ ಅಂದರೆ ಶೂನ್ಯವಾಗಿ ನಿಷ್ಕಾಮರಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮಾಡುವ ವರ್ಗವೇ ನಮ್ಮ ಋಷೀಪರಂಪರೆ. ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪೂರ್ಣ ಪರಿಚಯ ಈಗಿನ ಪ್ರಸಕ್ತಕಾಲೀನ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯ. ಹಾಗೂ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮತೀಯ ಸಂಕುಚಿತತೆಯಿಂದ ವಿವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಾರದು, ಅರ್ಥವೂ ಆಗಲಾರದು. ಆದರೆ ಅದು ಸತ್ಯವೇ. ಹಾಗಾಗಿ ವಿವರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಅಧ್ಯಯನ, ಅನುಭವ, ಲಭ್ಯಮಾಹಿತಿ, ಹಿರಿಯರ ಸಂಪರ್ಕ, ಮಹಾತ್ಮರ ಸಂಪರ್ಕ, ಸಹವಾಸಗಳಿಂದ ನಾನು ಕಂಡುಕೊಂಡ ಸತ್ಯವಿದು ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹಲಕೆಲವು ಋಷಿಮುನಿಗಳನ್ನು ವರ್ಗೀಕರಿಸಿ ಅವರವರು ನಿರ್ವಹಿಸಿದ ಕಾರ್ಯಕಲಾಪಗಳ ಉದಾಹರಣೆ ಯೊಂದಿಗೆ ನಾನು ನನ್ನ ಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಅದರಲ್ಲಿ ಮೊದಲಾಗಿ ಮಾನಸ ಪುತ್ರವರ್ಗ. ಅವರ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣೆ, ಲೋಕಾಚಾರ ಬದ್ಧತೆ, ಕಾಲಚರ್ಯೆ ಅವರ ಪ್ರಭೇದಗಳು.

೧. ಪ್ರಜಾಪತಿ,

೨. ಧರ್ಮಸತ್ವ,

೩. ಬೋಧಿಸತ್ವ,

೪. ಜ್ಞಾನಸತ್ವ,

೫. ಅಮೃತತ್ವ.

ಪಂಚವಿಧದ ಸತ್ವವಿದರಲ್ಲಿ ಅಡಕವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಕಾರಣ ಲೋಕೋನ್ನತಿ, ಬೆಳವಣಿಗೆ, ನಿತ್ಯ, ಚಿಂತನ+ಮಂಥನ ತನ್ಮೂಲಕ ಹೊಸ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸಂಶೋಧನೆ. ಇವರ ಆದ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯ. ಮುಂದಿನ ಬ್ರಹ್ಮಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಪಂಚ ಹೇಗಿರಬೇಕು? ಇಂದಿನ ಬ್ರಹ್ಮ ಕಾಲ ಅದಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ವ್ಯವಹರಿಸಬೇಕು? ಅದರ ನಿರೂಪಣೆ ಮಾಡುವ ವರ್ಗ ಈ ಮಾನಸ ಪುತ್ರವರ್ಗ. ಅವರಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಹಲವರನ್ನು ಲೋಕ ತಿಳಿದಿದೆ. ಅವರ ಮತ್ತು ಕೆಲವರ ಹೆಸರನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

[ಅ] ಶಿವ ಮಾನಸ ಪುತ್ರವರ್ಗ :-                   

೦೧) ದೂರ್ವಾಸ
೦೨) ಭೃಂಗಿ
೦೩) ನಂದೀಶ್ವರ
೦೪) ಗಣಪತಿ
೦೫) ಸ್ಕಂಧ
೦೬) ಶರಭ
೦೭) ಶರಭಂಗ
೦೮) ಲೋಧ್ರ
೦೯) ದಕ್ಷಿಣಾ
೧೦) ಋಚೀಕ
೧೧) ಕೃಪ
೧೨) ಶೀರ್ಷ್ಣ
೧೩) ಕಪಾಲಿ
೧೪) ಭೈರವ
೧೫) ವೀರಭದ್ರ
೧೬) ದ್ರುಘಣ
೧೭) ಅಂಶುಮಂತ
೧೮) ಅರ್ಯಮಣ
೧೯) ಮರುತ
೨೦) ರುದ್ರ
೨೧) ಜ್ಞಾತಿ
೨೨) ಯತಿ
೨೩) ಹೂತಿ
೨೪) ಪ್ರಹೂತಿ
೨೫) ಉಶನಾ
೨೬) ಯಾಜಿ
೨೭) ಪ್ರಯಾಜಿ



ಈ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಮಂದಿ ಶಿವ ಮಾನಸ ಪುತ್ರರು ಅವರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಮಹಾಕಾಲನಾದ ಶಿವನ ಕಾಲ ನಡೆಯಿದ್ದು ಇವರ ನಿತ್ಯಚರ್ಯೆ ಆಧರಿಸಿ ಭರ್ಗ+ಚಂದ್ರವೆಂಬ ಎರಡು ರೀತಿಯ ಕಾಲ ನಡೆಯಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಮಹಾಕಾಲನ ಚರ್ಯೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣ ವಿವರಿಸಲು ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸೂಚ್ಯವಾಗಿ ವಿವರಿಸಬಹುದು. ನಂತರದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಾರಣವಿದ್ದು ಇವರೆಲ್ಲಾ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನವರಾಗಿ ಜನಿಸಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮಾಡಿದ್ದೂ ಉದಾಹರಣೆ ಇದೆ. ಅವರ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣೆ ಬಗ್ಗೆ ಅವಕಾಶವಾದಾಗ ಈ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

[ಆ] ವಿಷ್ಣು ಮಾನಸ ಪುತ್ರವರ್ಗ:-       

೦೧) ಮದನ
೦೨) ಅಂಶುಷೇಣ
೦೩) ಧ್ಯುಮತ್ಸೇನ
೦೪) ಇಂದ್ರದ್ಯುಮ್ನ
೦೫) ಸಂಕರ್ಷಣ
೦೬) ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ
೦೭) ಅನಿರುದ್ಧ
೦೮) ವೀರ್ಯವಾನ್
೦೯) ಸುದರ್ಶನ
೧೦) ಜಯ
೧೧) ವಿಜಯ
೧೨) ಗರುಡ



 ಈ ೧೨ ಜನರು ವಿಷ್ಣು ಮಾನಸಪುತ್ರರು. ನಂತರ ಅವರ ಕಾರ್ಯ ವಿಚಾರವಾದ ಕಥೆಗಳೂ ಪೌರಾಣಿಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

[ಇ] ಬ್ರಹ್ಮ ಮಾನಸ ಪುತ್ರವರ್ಗ :-     


೧) ನಾರದಾದಿ (೬೦)
೨) ಮರೀಚ್ಯಾದಿ (೪೦)
೩) ದಕ್ಷಾದಿ (೧೮)
೪) ಕ್ಷೌಭ್ಯಾದಿ (೧೨)
೫) ಅತುಲ್ಯಾದಿ (೧೪)




ಒಟ್ಟು ೧೪೪ ಜನ ಬ್ರಹ್ಮಮಾನಸಪುತ್ರವರ್ಗ. ಇವರೆಲ್ಲ ನಿತ್ಯ ನಿರಂತರ ಸಂಚಾರಿಗಳಾಗಿ ಲೋಕ ವ್ಯವಹಾರ ನಿರ್ವಹಣೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು. ಕಾಲಚಕ್ರದ ತಿರುಗುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯಕರ್ಮಿಗಳಾಗಿ ಲೋಕ ವ್ಯಾಪಾರ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ಕಾಲ, ಕ್ಷಣ, ಕ್ಷಪದಿಂದ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗುತ್ತಾ ಅತೀವ ವೆಂಬಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆ ದಿನ, ಮಾನ, ವರ್ಷ, ಪರ್ವ, ಯೋಗ, ಶಾಕ್ತ, ಸ್ನೇಹಿ, ಜವ, ಮಾಯಾ, ಕಾಲವೆಂಬ ದೀರ್ಘಮಾನದವರೆಗಿನ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ನವಮಾಸ ವೆಂಬ ಗರ್ಭಾವಾಸವನ್ನು ನಡೆಸುವ ಹತ್ತನೆಯದಾದ ಕಾಲವೇ ಲೋಕ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣೀಕರ್ತರಾದ ಈ ಮಾನಸಪುತ್ರವರ್ಗದ ಹಿರಿಮೆ ಎಷ್ಟು ಹೇಳಿದರೂ ಮುಗಿಯದು.

ನೆಯದಾದ ಸಪ್ತರ್ಷಿವರ್ಗ:- 

ಇವರ ಕರ್ತವ್ಯ ಕಾಲ ಆಧರಿಸಿ ಸುಸೂತ್ರತೆ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡು ಬರುವುದು, ಜೀವರ ಜೀವನ ವೃತ್ತಿಗೆ ಪ್ರೇಷಣೆ, ಈ ನಾಟಕೀಯ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ ಪ್ರಲೋಭನೆಯಿಂದ ವಂಚಿತ ಜೀವನ ನಿರೂಪಣೆ ಪಡೆದು ಜೀವ ಕೋಟಿಗಳನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವುದು. ಅದೇ ಪ್ರಪಂಚ. ಈ ಪ್ರಪಂಚ ಸೂತ್ರವನ್ನು ಆ ಹಂತಕ್ಕೆ ಏರಿದ ಋಷಿವರ್ಯರು ಮಾತ್ರ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲರು. ಇವರು ಈಗ ನಲವತ್ತೊಂಬತ್ತು ಜನರು ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರೆಲ್ಲರ ಚರಿತ್ರೆ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಅವರ ಪಾತ್ರ ನಿರ್ವಹಣೆ ವಿಚಾರವಾಗಿಯೂ ಪರಿಚಯ ಲೇಖನ ಬರೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ.


೩ನೆಯದಾದ ವ್ಯಾಸವರ್ಗ:- 


ಇವರು ಧರ್ಮರಕ್ಷಣೆ, ಧರ್ಮಪ್ರವರ್ತನೆ, ವೇದ ಪರಿಷ್ಕರಣೆಯಾಧರಿಸಿದ ಲೋಕಾಲೋಕ ವ್ಯಾಪಾರ ನಿರ್ಣಯ, ಕಾಲನಡೆ, ವೃತ್ತಿ, ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಜೀವನ, ಸುಖ, ಕಷ್ಟ ನಿರೂಪಣೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಲೋಕದ ಜೀವರೆಲ್ಲರ ನಿರ್ವಹಣೆಗಾಗಿ ಟೊಂಕಕಟ್ಟಿ ನಿಂತ ವರ್ಗ ವ್ಯಾಸಪಟ್ಟ.


೪ನೇಯದಾದ ವೇದ ಸಂಸ್ಕರಣೆ:- 

ಬಳಕೆಯಾಧರಿಸಿ ಸಮಾಜ ನಿರೂಪಣೆಗಾಗಿ ಮುನಿ ಪರಂಪರೆ. ಇದೊಂದು ಅಗಾಧ ಸಂಖ್ಯಾಬಲ ಹೊಂದಿದ ಧರ್ಮಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾದ (ಅಥವಾ ಕಾಲನಿಯಮಾನುಸಾರವಾದ) ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಆಡಳಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇವರೆಲ್ಲಾ ಹೇಳದೇ ಮಾಡುವವರು. ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಾರ್ಯವನ್ನು, ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ನಡೆಸಿಯೇ ತೀರುವ ಶಕ್ತ ಸಂಘಟಿತ ಬಲವುಳ್ಳವರು. ಅಂದಾಜು ಏಳು ಕೋಟಿಯಷ್ಟು ಮುನಿ ಪರಂಪರೆ ಇದೆ. ಅವರೆಲ್ಲರ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನ ಗುಪ್ತ, ಸಂಚಿತ, ನಿರ್ದಿಷ್ಟ, ನಿರ್ಬಂಧಿತ, ಜೈವೀಕ ಜನಿತ, ಹಾಗೂ ಕಾಲ ನಿಯಾಮಿತ. ಇವರೆಲ್ಲಾ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯ ಕುಶಲತೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸುಳಿವನ್ನೂ ಬಿಡಲಾರರು, ಬಿಟ್ಟು ಕೊಡಲಾರರು.


ನೇಯದಾದ ಗೃತ್ಸಮದಾದಿ ಋಷಿವರ್ಗ:-

ಯಾಗ ಯಜ್ಞಾದಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವುದು ಹಾಗೂ ಜೈವಿಕ ಸಂಕುಲದ ಬೌದ್ಧಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸುವುದು ಹಾಗೂ ಲೋಕದ ಸ್ಥಿರತೆ ಕಾಪಾಡುವ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ವರ್ಗವೇ (ಋಷೀಪರಂಪರೆ) ಗೃತ್ಸಮದಾದಿ ವರ್ಗ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಭೂಮಿಕೆಗಳೋ ಅಗಾಧ, ಅದ್ಭುತ, ಅದ್ವಿತೀಯ. ಈ ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ವರುಣ, ವಿಕರ್ಷಣ, ನಾಗ, ಸರ್ಪ, ಸುತಳ, ಸತ್ಯವೆಂಬ ಏಳು ಭಿನ್ನ ಭಿನ್ನ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಯಾಗ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ ಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಲೋಕ ನಿರೂಪಣೆಗಾಗಿ ಈ ಏಳು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಏಳು ಭಿನ್ನ ಭಿನ್ನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳೇ ಸಪ್ತ ಸೋಮಯಾಗಗಳು. ಇದರ ಮುಖ್ಯವಾದ ನಿರ್ವಹಣೆಯು ಋಷೀಪರಂಪರೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇದೆಲ್ಲಾ ವರ್ಣಿಸಲು ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ ತುಂಬಾ ಅಲ್ಪ. ಆದರೂ ನಾನು ಈ ಭೌತಿಕ ಚಕ್ಷುವಿನಿಂದ ಗುರುತಿಸಿದ್ದನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ನಮ್ಮ ಋಷೀ ಪರಂಪರೆ. ಈ ಲೇಖನದ ಮುಖ್ಯ ಅಂಶವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಆಗಿ ಹೋದ ಋಷಿಗಳೆಲ್ಲರ ವರ್ಗವಾದರೂ ವಿವರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ.


ನೇಯದಾದ ಸಂಸ್ಥಾನಿಕ ವರ್ಗ:- 


ಈ ವರ್ಗ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದುದು. ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಬೆರೆತು ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಗರೀಕರಂತಿದ್ದು ತಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಯಾರಿಗೂ ಯಾವ ಕುರುಹೂ ಕೊಡದೆ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ವರ್ಗ.






ನೇಯದಾದ ರಾಜರ್ಷಿವರ್ಗ:- 


ಇದು ಭಿನ್ನ ಭಿನ್ನ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಆಚಾರ, ವಿಚಾರ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಾ ಏನಕೇನ ಪ್ರಕಾರೇಣ ಧರ್ಮಗ್ಲಾನಿಯನ್ನು ತಡೆದು ನಿತ್ಯನೂತನ ಸೃಷ್ಟಿಯ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತ ವರ್ಗ.


ಈ ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ನಿರ್ವಾಹಕರಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಮಹರ್ಷಿ ಮಹೋದಯರ ವಿಚಾರವಾಗಿ ವಿವರವಾದ ಲೇಖನವನ್ನು ಬರೆಯಲು ನನ್ನ ಅಳತೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದಷ್ಟು ಒದಗಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ವಿನಂತಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಇಂತು,

ಕೆ. ಎಸ್. ನಿತ್ಯಾನಂದ
ಪೂರ್ವೋತ್ತರೀಯ ಮೀಮಾಂಸಕರು,
ಅಘಸ್ತ್ಯಾಶ್ರಮ, ತಲಪಾಡಿ.